فرهنگی-مذهبی
 

اي تو کريم و همه عالم گدا
وي به رهت جان دو عالم فدا
از تو جدايي نکنم هيچ گاه
گو که شود بند ز بندم جدا
جاي تو باشد به بقيع دلم
کز نفسم سر زده بوي خدا
پاسخ حق گشته جواب کسي
کز دل بشکسته تو را زد صدا
آدم اگر احسن خلق آمده
عاشق حسن تو شد از ابتدا
عشق تو مارا شده فلک نجات
مهر تو مارا ست چراغ هدا
راه بقيعت به سويم باز کن
زنگ غم از سينه تنگم زدا
**
خار رهم جاه رفيعم بده
راه به گلزار بقيعم بده
**
کاش شبي شمع مزارت شوم
نور فشان در شب تارت شوم
تو گل بي خاري و بگزار من
گرد تو بنشينم و خارت شوم
صبر و قرارم برُبا تا مگر
عاشق بي صبر و قرارت شوم
يا گذرم از حرمت چون نسيم
يا که شوم اشک و نثارت شوم
روي نهم بر روي خاک بقيع
اشک فشان گرد مزارت شوم
سوز به تا که ز سر تا به پا
سوخته از شعله نارت شوم
**
خار رهم جاه رفيعم بده
راه به گلزار بقيعم بده


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده

این عکس بنابر نقل قول مژگان، دختر شجریان که به صورت عمومی نیز در فیس بوک انتشار یافته در جشن تولد بهرام بیضایی ثبت شده و مژده شمسایی را با ظاهری نامناسب در آغوش شجریان نشان می‌دهد.

عاطف نیوز نوشت : شجریان که سال گذشته با خروج از ایران وقیحانه‌ترین توهین‌ها را به جمهوری اسلامی روا داشته بود در جدیدترین عکس منتشر شده در فیس بوک در آغوش همسر بهرام بیضایی است.

البته پیش از این نیز محمد رضا شجریان بهمراه دخترش و تیم همراهش، در پارتی شبانه کارمندان بی بی سی فارسی حضور یافته و در آنجا نیز عکس‌های نا متعارفی گرفته بود . وی بعد از اجرای کنسرت در لندن نیز با گوگوش خواننده لس آنجلسی و معلوم الحال شبکه مبتذل “من و تو” و خواننده مخصوص دربار پهلوی، عکسهای یادگاری انداخته و در فضای مجازی آن را منتشر کرده بود.

تصویر محمدرضا شجریان در آغوش همسر بهرام بیضایی

شجریان در سال های بعد از انقلاب بارها ادعا کرده بود فردی سیاسی نیست و با عناصر و گروه های سیاسی ارتباط نداشته و نسبت به آنها دلبسته نیست.

گفتنی است شجریان در مدتی که در خارج از ایران بسر می‌برد یکی از سوژه‌های مورد علاقه رسانه‌های شایع پراکنی همچون بی.بی.سی و وی.او.ای بود تا جایی که صادق صبا، مدیر نشان دار بی.بی.سی فارسی به شخصه یک هفته را با او در قونیه چرخید تا مستندی یک ساعته درباره وی بسازد.




نوشته شده در تاريخ سه شنبه نوزدهم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
نظر فرما به عاشقانت ز لطف و احسان حسین حسین جان

گشا به رویم حریم کویت ترا به قربان حسین حسین جان


نوشته شده در تاريخ شنبه شانزدهم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
ساقی امشب باده در دف میکند                                  مستی ما را مضاعف میکند

در حریم خلوت اسرار خود                                           باده نوشان را مشرف میکند
باده گفتم بادها جاری شدند                                       خام ریشان اسب اساری شدند
چند خواهی بافتن لاتاعلات                                         فاعلات فاعلات فاعلات
تا به کی میپرسی از بود و نبود                                    جز ملال انگیختن آخر چه سود
چند میپرسی زجبر و اختیار                                         اختیار آن به که باشد دست یار
ساقی ما اختیار تام داشت                                         چهارده آیینه در یک جام داشت
در عدم بودیم مسطور وجود                                         تا محبت پرده ی ما را گشود
بود تنها حضرت پروردگار                                              خواست تا خود را ببیند آشکار
آفرید آیینه ای در خورد خویش                                      داد او را سینه ای در خورد خویش
سینه ای سینا تر از تور کلیم                                       سینه ای سرشار از خلق عظیم
نام آن آیینه را احمد نهاد                                             گام او را بر خطی ممتد نهاد
کرد آن گه سینه اش را صیقلی                                     تا شود تور تجلین جلی
دید در آیینه ذات کبریا                                                  فاش سر کنت کنز المخفیا
گفت این عین تجلای من است                                     جام او سرمست صحفای من است
چشم احمد باده گردان من است                                   رهنمای رهنوردان من است
خاک را با خون دل دل ساختم                                       خون دل خوردم زگل دل ساختم
زین سبب دل محرم راز من است                                   پرده ی عشاق دم ساز من است
عاشقان را بی خیالی خوشتر است                               نغمه از نی های خالی خوشتر است
عشقبازان لا ابالی تر به پیش                                        تا جواب آید سوالی تر به پیش
زخمه ام در جستجوی تارهاست                                    زین سبب هر گوشه بر پا دارهاست
تار بینم شور بر پا میکنم                                               مو سیاید تور بر پا میکنم
آب آتشناک دارم در سبو                                               جرعه ای جوشان ولی بی رنگ وبو
هر کسی نوشد چونان آتش شود                                   اهل دل گردد ولی سرکش شود
هر کسی نوشد دگرگون میشود                                     لیلی اینجا همچو مجنون میشود
هر کسی نوشد سلیمانی کند                                      وانچه میدانیم و میدانی کند
میتراود اسم اعظم از لبش                                            میرسد با اذن ما بر مطلبش
باده ی ما باده ی انگور نیست                                        شهد ما در لانه ی زنبور نیست
باده ی ما شهد علم احمدیست                                     اولین شرط حضورت بی خودیست
بی خود از خود شو خداوندی مکن                                  با خداوند جهان رندی مکن
محرم ما را پریشانی مباد                                              مهر ما محتاج پیشانی مباد
ای نمازا دین پس از هفتاد سال                                      کو تحول کو طرب کو شور و حال؟
کی سزد خاموش و بی وجد و طلب                                  بر لب دریا بمیری تشنه لب
آستین شوق را بالا بزن دست                                         دل بر دامن دریا بزن
جرعه ای از جام آگاهی بزن                                             مست شو کوس انا اللهی بزن
 

دست ساقی چون سر خم را گشود                                 جز محمد هیچکس آنجا نبود
جام آن آیینه را سیراب کرد                                              وز جمالش خویش را بیتاب کرد
موج زلف مصطفی را تاب داد                                            ذوالفقار غیرتش را آب داد
در پی احمد علی آمد پدید                                              بر کف او بود میزان و حدید
بلعجب بین روح حق را در دو جسم                                   هر دو یک معنی ولی کن در دو اسم
در حقیقت هر دو یک آیینه اند                                          یک زبان و یک دل و یک سینه اند
یک نظر بر پرده ی نقاش کن                                            تاب گیسوی قلم را فاش کن
آفرین گو پنجه ی معمار را                                                تا نماید بر تو این اسرار را
فاش میگوید به ما لوح و قلم                                            از وجود چهارده بی بیش و کم
چهارده گیس به هم ریخته                                              چهارده هبل فلک آویخته
چهارده ماه فلک پر باز کن                                               چهارده خورشید هستی ساز کن
چهارده پرواز در هفت آسمان                                           هر یکی رنگین تر از رنگین کمان
چهارده الیاس در باد آمده                                               چهارده خضر به امداد آمده
چهارده کنعانی یوسف جمال                                          چهارده موسی به سینای کمال
چهارده نوح به دریا متصل                                               چهارده روح جدا از آب و گل
چهارده دریای مروارید جوش                                           چهارده سیل سرا پا در خروش
چهارده گنجینه ی علم لدن                                            چهارده شمشیر پولاد آب کن
چهارده سر چهارده سردار دین                                        چهارده تفسیر قرآن مبین
چهارده پروانه ی افروخته                                                چهارده شمع سراپا سوخته
چهارده رشک در آویخته                                                 چهارده شهد به ساقر ریخته
چهارده سرمست بی جام و سبو                                    جرعه نوش از باده ی اسرار هو
چهارده میخانه ی ساقی شده                                        وجه ربک گشته و باقی شده
چهارده منصور منصور آمده                                              کلهم نور علی نور آمده
آفرینش بر مدار عشق بود                                               مصطفی آیینه دار عشق بود
میم او شد مرکز پرگار عشق                                           در تجلی بر سر بازار عشق
تا قلم بر حلقه ی صادش رسید                                        شد الم نشرح لک صدرک پدید
طا طریق عشقبازی را نوشت                                          فا فروغ سرفرازی را نوشت
یا یقین عشقبازان را نگاشت                                           خلق عالم بیش از این یارا نداشت
دست حق تا خشت آدم را نهاد                                        بر زبانش نام خاتم را نهاد
نام احمد نام جملی انبیاست                                          چون که صد آمد نود هم پیش ماست
از مناره پنج نوبت پر خروش                                             نام احمد با عـلـی آید به گوش
روز و شب گویم به آوای جلی                                           اکفیانی یا مـحـمـد یـا عـــــلـــــی


نوشته شده در تاريخ جمعه پانزدهم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
انشاء الله در آینده نزدیک تمامی عکس ها و اشعار کتاب آهنگران را در وبلاگ قرار خواهم داد.


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
هوا آشفته بود و شهر مجنون
زمین سر در گریبان، چشم پر خون
 
حماسه می‌خروشید از گلوشان
ز رگ‌ها خون غیرت سخت جوشان
 
که عاشورا کسی رقصیده؟ او کیست؟
چه کس با شاه دین جنگیده؟ کوفیست؟!
 
از این غم شهر گویا پر ز شیر است
دی از گرمای این دل‌ها چو تیر است
 
همه عمارگون، آماده، هوشیار
تمام شهر بیدارند، بیدار
کسی حرمت شکن آشوب کرده
شغالی بیشه را مخروب کرده
الا ای فتنه گر، شیطان، حرامی!
میان بیشه‌ی شیران خرامی؟!
شما، ای جمله عالم گوش دارید
کلام آوازه‌ی بر گوش دارید
به ایران، رهبری فرزانه داریم
اشارت او کند جان می‌سپاریم
الا ای فتنه‌گر، ما مرد جنگیم
برای رجمت ای ابلیس، سنگیم
چو شمشیر آخته، در دست اوییم!
بمیرید از حسد، سر مست اوییم
ابابیلیم اگر بر فیل‌هایید
چو ریگی نرم آخر زیر پایید
۹ دی سیل مردم باز جوشید
تمام سینه‌ها آخر خروشید
خس و خاشاک را از شهر راندند
سران فتنه زیر پای ماندند
ولی حرفیست بی پیرایه‌ای دوست
که این حرف از زبان یار حق گوست
“بصیرت ” یاب، بیدارست دشمن
ز حقد و کینه تبدار است دشمن
صف آراییست! اما در غبار است
میان فتنه ره دشوار و تار است
چراغ راه ما را جز ولیّ نیست
کسی رهبر به جز “سید علی ” نیست


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده

«کتاب آهنگران» به قلم علی اکبری در 920 صفحه تحریر شده است که توسط نشر «یا زهرا» راهی بازار کتاب شده است.

کتاب آهنگران با هدایت و نظارت صادق آهنگران تالیف و تنظیم شده است که حاوی 220 صفحه از خاطرات و متن بیش از 500 نوحه اجرا شده از سال 1358 تا رحلت حضرت امام خمینی(ره) است.

فایل صوتی تمامی نوحه‌های مندرج در این کتاب به اضافه چهل قطعه تصویری از اجراهای سال‌های دفاع مقدس وی، به قالب دو لوح فشرده به این کتاب ضمیمه شده است.


محمدرضا سنگری در مقدمه این کتاب آورده است: «من خود شاهد بوده‌ام که نه تنها در جبهه، که در ایام محرم، هم پای نوحه خوانی حاج صادق، شاعر یا شاعرانی با او حرکت می‌کردند و بندهای جدیدی در حین حرکت! می‌سرودند و به دست ایشان می‌سپردند و حاج صادق به خوبی اجرا و عرضه می‌کرد. این ویژگی با معیارهای اجرای موسیقی سازگار نیست، اما این رفتار به ظاهر نامتعارف، نشان می‌دهد همان گونه که در عرصه نظامی، حرکت‌های بسیجی برق آسا و عاشقانه است، در عرصه فرهنگی نیز چنین ویژگی بدیعی سریان و جریان دارد.»

«کتاب آهنگران» محتوی 120 قطعه عکس منحصر بفرد از صادق آهنگران است که به قلم خود ایشان گویا شده و خاطرات آن ها در حاشیه عکس درج شده است. در ابتدای این کتاب، کلیشه‌ای از دست‌خط حاج صادق آهنگران وجود دارد.

علاقمندان به تهیه این کتاب می توانند به «فروشگاه نشر یا زهرا» واقع در تهران، میدان انقلاب اسلامی، خیابان شهدای ژاندارمری، پاساژ ناشران کوثر واحد شماره2 مراجعه و یا با شماره‌های 66962116-66465375 تماس حاصل نمایند.


نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم دی ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک