فرهنگی-مذهبی
 

دانلود نرم افزار ثبت اطلاعات بسیج و نیروی انسانی پایگاه های مقاومت

این نرم افزار بسیار کارآمد برای پایگاه های مقاومت  بسیج می باشد.

نکته ی بسیار مهم:

1.کامپیوتری که قصد دارید اطلاعات را در آن ثبت کنید به هیچ وجه به اینترنت متصل نباشد تا امنیت کامل اطلاعات حفظ شود.

2.برای امنیت بیشتر فقط مسئول نیروی انسانی به آن دسترسی داشته باشد.

رمز ورود اولیه 123 می باشد.


نوشته شده در تاريخ جمعه هشتم خرداد ۱۳۹۴ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی ای دشت لاله خیز مازندران سلام                 از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

همسنگر شهید ای آملی سلام                    از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

در کربلای تو با چشم اشکبار                   از جبهه می رسم محزون و دل فکار

رفتند دوستان من مانده شرمسار                 زان دشت لاله خیز دارم کنون پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

آنجا که نام آن گردیده شهر خون                        اجساد بی کفن بر خاک سرنگون

غلطان به خون خویش با روی لاله گون     در راه حق زجان کردند اهتمام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

از شاخه نخل ها خون می چکد هنوز         دود گلوله ها تاریک کرده روز

سرهای بی تن و تن های نیمه سوز                        در زیر چرخ تانک طفلی ندیده کام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

کارون ز موج خون رنگ دگر شده                       شهر مقاومت زیر و زبر شده

جمعی در آبادان بی دست و سر شده         دریا ز خون شان طوفان انتقام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

دشت هویزه شد گلزار لاله ها                   بر چهره های پاک خون همچو ژاله ها

از زخمیان بلند تکبیر  و ناله ها                  این سرزمین کجاست محراب خاص و عام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

در آن مکان شدند یاران دین شهید                        در بحر خون شدند چون قطره ناپدید

اجساد پاک شان دیگر کسی ندید             اندر جوار حق خوش یافتند مقام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

سوسنگردی که از خون ارغوان شده          تاراج کینه ی صدامیان شده

از لشکر خداخود میزبان شده                    با خون نوشته بر دیوارش این سلام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

این جاست شهر خون اینجاست کربلا       زینجا طریق قدس می گردد ابتدا

صحرای آن منا یا دشت نینوا                     زان بوی خون رسد چون عطر بر مشام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

هر گوشه بنگری صحرای کربلاست         هر جا که بگذری سرها زتن جداست

اهواز غرق خون شوش وا مصیبتاست         دزفول گشته چون ویرانه های شام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

گر چهره ی جنوب از خون شد ارغوان      ای آمل عزیز گشتی تو آن چنان

از کربلا به حق داری تو هم نشان              خوب از منافقان بگرفتی انتقام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

شاعر:حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ شنبه پنجم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی یاران و انصارت          یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

آهنگ پیروزی         آهنگ پیروزی                         در این یورش دارند صاحب زمان مهدی

باز این ظفرمندان فرمان رهبر را لبیک می گویند      در رزم با دشمن باز از تو یا مهدی امداد می جویند

نستوه و بی پروا مشی شهیدان را مردانه می پویند  با نشئه ی وصلت مجذوب دیدارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

جان بر کفانت را یا مهدی ای مولا یاری عنایت کن  با بذل پیروزی در این ستم سوزی زایشان حمایت کن

سامان اجدادت با نصر حق پاک از  لوث جنایت کن آن          کعبه های دل در دست اغیارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

رزمندگانت بین با دشمن بی دین آماده ی جنگند     بر بیشه ی صولت شیران پیکار و یکسر قوی چنگند

بهر سرافرازی سر می دهند اما بیزار از ننگند             با حب ثارالله از عشق و سرشارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

هیهات هیهات ار ذلت پذیرند این انصار ثارالله          با عین آگاهی سرمشق ایشان است ایثار ثارالله

الهام می گیرند زاندیشه ی نغز و پربار ثارالله              این حامیان دین آگاه و بیدارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

یابن الحسن قلب این جان نثاران از عشق تو لبریز است    فریاد یا مهدی در گوش عشاقت صوتی دل آویز است

در سینه ی ایشان با سوز هجرانت آهی شرر خیز است        پیوسته در خاطر یاد تو را دارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

در جبهه یا مهدی کن رنجه مقدم را غیرت تماشا کن                میدان رها کرده ابطال دشمن از حیرت تماشا کن

هنگامه ای برپا از جذبه ی عشق و مهرت تماشا کن              با نائب خاصت یکسر وفادارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

رزمنده شیران جند تو یا مهدی حب  ولا دارند         میعاد پیروزی در ساحت قدس و کرببلا دارند

با عشق دیدار سالار آزادی دل مبتلا دارند                   با یاد ثارالله سرمست ایثارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

شاعر:عتیق بهبهانی


نوشته شده در تاريخ دوشنبه هجدهم آذر ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی همراه سپاهیان حیدر                                   مردانه به سوی جبهه رو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

برگیر سلاح خویش بر دوش                    چون شیر نبرد با عدو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

                     بشتاب که حفظ دین و قرآن                     با رزم تو ارتباط دارد

                     بر عرصه ی جنگ کفر و ایمان                 پیروزی دین نشاط دارد

این راه تو اهدنا الصراط است                    شاد آنکه چنین نشاط دارد

با یاری دین و نصر قرآن                          دل در طلب صراط او کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

بشتاب برادر توانمند                                کین مرحله سرنوشت ساز است

کن سعی که فتح آخرین را                      بر رزم و مقاومت نیاز است

بر روی شما ستم ستیزان                          تا مقصد فتح راه باز است

نه گام به پیش و در شهامت                      گلواژه ی فتح جستجو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

با قامت استوار برخیز                               دو گوش بپا غریو جنگ است

ای رزمی پر دل سلحشور                          خفتن به میان خانه ننگ است

بشتاب به راهیان بپیوند                             تأخیر مکن که وقت تنگ است

بگذار حدیث زندگی را                           وز جبهه و جنگ گفتگو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

بشتاب که پای فتح کوبی                         با هلهله بر مزار دشمن

چون شیر سپه شکن ز هر                         سو بندی ره رهگذار دشمن

با حمله از این سیاه تر کن                                    تاریکی روزگار دشمن

تکرار حماسه های ایثار                            ای شیردل حماسه جو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

امروزه حضور ناوگان ها                          در حاشیه ی خلیج بار است

در ساحت قدس مرز ایمان                       شیطان بزرگ را چه کار است

کین گونه تجاوز نظامی                           بر منطقه جرم آشکار است

بشتاب برون ز مرز ایران                           آن اهرمن درنده خو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

ما منطقه را ز لوث شیطان                                     با آتش خشم می رهانیم

با هر که علیه دین بپا خاست                     آماده ی رزم بی امانیم

ما شعله ی انتقام جویی                             با زوزه فرو نمی نشانیم

برخیز صدای دشمنت را                           با هلهله خفه در گلو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

این عامل فتنه ی جهانی                            در حیطه ی ما قدم نهاده

با یاری سرسپردگانش                             در پرتگه خطر فتاده

با آب خلیج آبرویش                              آن خصم زبون به باد داده

با خصم بگو کز آب دریا                                    بیرون شو و فکر آبرو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن


نوشته شده در تاريخ یکشنبه دهم آذر ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

مقام معظم رهبری با عنایت به شرایط حاکم بر جهان، در شهریور 1386 نکات مهمی را در خصوص توجه به آینده ارائه فرمودند و تاکید داشتند که «گرچه به تعبیری (سپاه و بسیج) در دوران دفاع مقدس و پس از آن عملکردهای خوبی داشتند و این عملکردهای خوب نقاط برجسته و درخشنده ای را در تاریخ خدمت سپاه به جامعه اسلامی مان به نمایش گذاشته، ولی نباید سرگرم این گذشته درخشان شد و از آینده غافل بود

اگر به فکر آینده نباشیم آیندگان با حوادثی که با آنها مواجه خواهند شد، دچار دستپاچگی و تعجیل در عمل خواهند شد و ممکن است خسارتهای جبران ناپذیری دچار انقلاب و نظام شود.» برخی گمان می کردند بسیج- با توجه به خاستگاه تاریخی اش- مولود اقتضائاتی است که در سالهای آغازین جنگ تحمیلی شکل یافته اند و با تکیه بر همین فلسفه وجودی، بقاء آن را در شرایط غیر جنگی امری دشوار و چه بسا دور از ذهن می پنداشتند. در حالیکه کیفیت بقای بسیج طی سالهای پس از دفاع مقدس نه تنها ناظر به نقش دفاعی آن در عرصه پاسداری از دستاوردهای انقلاب اسلامی بوده، بلکه با تعمیم فعالیت آن به عرصه های فرهنگی اجتماعی و سازندگی، ابعاد وسیع تری نیز یافته است.تنومند شدن بدنه بسیج به طور قطع نتیجه صُدفه و اتفاق نیست؛ بلکه نتیجه فرایندی است که در بستر زمان و با برخورداری از آگاهی و معرفت به رسالت دینی و انقلابی و عمل به فرامین و رهنمودهای رهبر فرزانه انقلاب روی داده است.

به هر روی سخن گفتن از بسیج صرفاً معطوف به بزرگداشت بسیج نیست، چرا که ملت مسلمان ما همواره قدردان زحمات، فداکاریها و رشادتهای بسیجیان پاکباخته و دلاور بوده و خواهند بود. صف طولانی شهدای بسیج، هم آناني كه هنوز هم گاه به گاه در خیابانهای شهرهای بزرگ و کوچک بر روی دوش مردم کوچه و بازار تشییع می شوند، گواه خلوص، رادمردی و شرافت آنان است.

اما اینک بسیج چه رسالتی بر دوش دارد؟چگونه به آن آگاهی می یابد تا بتواند آینده ای بهتر بنا کند؟ دورانی که تغییرات شگرفی در عرصه مناسبات فرهنگی و اجتماعی و دفاعی و نیز در صحنه روابط بین الملل روی داده است. عصری که جهانخواران و مستکبران می کوشند با لطاف الحیل و با اختصاص میلیاردها دلار پول و امکانات مختلف، آینده را به نفع خود سامان دهند. در چنین اوضاع مغشوشی که مناقشه تاریخی حق و باطل صورت پیچیده تری به خود گرفته است، «بسیج» در کجا ایستاده است و چه وظیفه ای به عهده دارد؟ نکته ای بسیار حیاتی است. این «فهم زمان» است که به بسیج کمک خواهد کرد تا خود را بیابد و متناسب با آرمانها و ارزشهای والای اسلامی و انقلابی، آینده را بهتر از پیش بسازد. از چنین منظری است که آینده نگری برای بسیج امری لازم و برای بقای فرهنگ و تفکر بسیجی ضرورتی اجتناب نا پذیر است.

نوشتار حاضر می کوشد در کنار بازخوانی کوتاهی از سیر تطور تاریخی علاقه مندی انسان به آینده پژوهی، به ضرورت توجه به آینده بسیج تاکید نموده و علاوه بر آن به طور اجمالی به بیان روش های برای به روز آمد کردن کارکردهای بسیج بپردازد.

یکم:

مجهولاتی که در برابر انسان قرار می گیرند، معمولاً دو گونه اند:

مجهولاتی که با جهد عقلی به زمره معلومات ملحق می شوند و دسته دیگر مجهولاتی هستند که عقل آدمی قدرتی برای کشف آنها ندارد. از خصائص ذاتی انسان یکی آنست که (از طریق به کار بردن عقل) به حل معماها و مجهولات سخت علاقه مند و شایق است. اساساً همین خرد گرایی و تمایل به رمز گشایی از رویدادها و حوادث طبیعی و غیر طبیعی است که آدمی را از دیگر جانداران متمایز می سازد. با تکیه بر همین امتیاز است که ارسطو، مصنف علم منطق(Logic) و پیروان او در عالم اسلام نظیر فارابی و ابن سینا، «ناطق»بودن را وجه ممیز انسان می دانند. ناطق بودن به یک معنا ناظر به تمایل آدمی به امر شناخت و تلاش برای نقاب افکندن از چهره مجهولات است.

دوم:

از جمله اموری که عقل انسان هیچگاه نتوانسته است تمایل خود را به آن پنهان سازد، همانا «کشف آینده» است. آینده که به طور معمول مجهول است، گاه در دایره عقل و گاه در ساحت تخیل به گونه های مختلف و بعضاً متباین تصور می شود. چنین تمایلی است که از دیر باز آدمیان را به جعل فرضیاتی درباره راه و رسم پیش بینی آینده وا می دارد. تا همین اواخر، منجمان (نه به معنی ستاره شناسان) در دربار پادشاهان و سلاطین به صورت بندی فرضیاتی می پرداختند تا بتوانند با توسل به آنها، رویدادهایی چون بیماری و سلامت سلاطین، پیروزی و شکست در جنگ ها و چگونگی وقوع حوادث طبیعی و نظایر آن را پیش بینی کنند- قدما اين نوع فعاليت را تنجيم مي ناميدند- چرا که باور غالب چنین بوده- و شایدهنوز هم باشد- هنگامی که بشر از دهلیز زمان عبور می کند و به آینده گام می نهد،آنچه به استقبال او می آید، قبلاً توسط اراده هایی برتر (خارج از اراده انسان)طراحی شده و رقم خورده اند و لذا در برابر چنین وضعیتی انسان خود را موجودی مسلوب الاختیار می پنداشت. به همین سبب به پیشگویی می پرداخت؛ اما در برابر آن، تعالیم الهی بیان می دارند؛ نه چنین است که انسانها و جوامع بشری قربانی سرنوشت محتوم خویش باشند. بلکه آدمیان به میزان پایبندی به سنت الهی و در سایه تلاش و کوشش فردی و جمعی می توانند آینده بهتری را برای خود رقم زنند.آیه مبارکه زیر ناظر به چنین معنایی است:

«ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» (به راستی که خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نخواهد داد مگر آنچه را در ضمیرشان است تغییر دهند ). (رعد-آیه 11)

علیرغم این، انسان همواره شیفته دانستن از تحولات در زمانهای دور دست بوده اما در نیل به این آگاهی ها گرفتار کج اندیشی های بسیار شده است. در گذشته های دور بدلیل کمبود منابع علم و دانش و محدود بودن دامنه معرفت، تلاش بشر معمولاً مصروف پیش بینی آینده نزدیک می شده است، اما آیا اکنون نیز

چنین است؟

سوم:

در عصری بسر می بریم که مالامال از تغییر و دگرگونی است. امروزه رشد علم و توسعه فناوریهای گوناگون این امکان را برای انسان فراهم نموده است که به دوره هاي بلند مدت بیاندیشد. اگر در مراحل نخستین، «بقاء» به مثابه هدف عمده به شمار می رفت، امروزه پیشرفت علوم، انسان را در مرحله ای قرار داده که بتواند پیرامون چگونگی «کیفیت بقاء» نیز تصمیم بگیرد.

در آغاز هزاره سوم که بسیاری از انگاره ها، الگوها و چارچوب های تجویزی (به دلایل گوناگون) به چالش کشیده شده اند، نگرانی از آینده همچنان برای انسان باقی است. از این رو در تحقیقات اجتماعی رشته جدیدی تحت عنوان آینده پژوهی پدید آمده است که هدف آن مطالعه و بررسی منظم آینده است.آینده پژوهی در پی کشف، ابداع و ارزیابی آینده های ممکن و محتمل و بهتر است. آنچه آینده نگری را از طالع بینی جدا می کند، آگاهی به این مطلب است که آینده به طور قطع و یقین در تمامی ابعاد تعیین نشده است. از این رو به تصمیماتی وابسته است که انسانها در زمان «حال»می گیرند.

چهارم:

ملاحظات پیرامونی ما اینچنین می نمایانند که در عصری زندگی می کنیم که

رسانه ها بر تمامی شئونات زندگی بشر تفوق و استیلا یافته اند. در سایه زندگی

رسانه ای، جذب مخاطبان بیشتر، پیش نیاز تولید آینده مطلوب است. رسانه ها می توانند به گونه ای افکار و تصورات افراد را شکل دهند تا آینده ای را طلب کنند تا مخلوق آنها است و با این شیوه، سمت، ضرب آهنگ و ماهیت حرکت را تنظیم نمایند. ماهواره ها، اینترنت و دیگر مظاهر فناوریهای نوین در زندگی امروزه نقشی اساسی دارند. عرصه هایی برای ظهور مناقشات ارزشی و فرهنگی، خلق و ابداع شده اند که پیش از این در تاریخ زندگی بشر سابقه ای نداشته اند. بنابراین باید به این نکته بیاندیشیم که جنگ های جدید لزوماً و منحصراً فقط در میدانهای نبرد و رویارویی دوطرفه روی نمی دهند. هم عرصه ها و هم آرایش جنگی دستخوش تغییرات اساسی شده اند.

پنجم:

حضرت امام خمینی(ره) که بسیج مولود اندیشه تابناک ایشان است. بسیج را «پشتوانه انقلاب اسلامی»

می دانند. مقام معظم رهبری(مدظله العالی) نیز «بسیج را بدنه فعال ملت» قلمداد فرمودند. معظم له همچنین در دیدار با بسیجیان وپاسداران فرمودند: «این کانون عظیمی است که شما جزء تشکیل دهندگانش هستید، دایماً دارد شعله های مقدس و انوار تابناک خود را به سرتا سر دنیای اسلام و جهان بشریت

می فرستد و آینده را روشن تر و افقها را تابناک تر می کند. این آینده ای است که هر جوانی را که در این کسوت و در این موضع و در این راه قرار دارد،امیدوار می کند

ششم:

بنابراین اگر چنانچه بسیج بخواهد کماکان و همچنان با صلابت به راه پر افتخار خویش ادامه دهد، گریزی از آینده نگری و توجه به افقهای دور دست نیست. فرماندهان، مدیران و برنامه ریزان بسیج در این عرصه رسالتی بس عظیم بر عهده دارند. آنان باید بکوشند با تاسی به ارزشهای والای اسلامی و انقلابی و با پیمودن راهی که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ترسیم نموده اند، روز به روز به قدرت و صلابت و کارآمدی بسیج بیافزاید. بسیج همان ظرفیتی است که می تواند با سازماندهی و آموزش آحاد مردم، به نماد

کامل تری از «قدرت ملی»تبدیل گردد. قدرتی که علاوه بردفاع ازدستاوردهای انقلاب اسلامی وتمامیت ارضی ایران اسلامی، پایگاهی برای تربیت و آموزش جوانان مومن و انقلابی است. نیل به چنین اهداف والایی در پرتو آینده نگری امکان پذیر خواهد بود. زیرا روز آمد کردن کارکردها و اصلاح و پیرایش ساختارها نیازمند تدقیق و شناخت نیازها و جهت دهی به ظرفیت ها و مقدورات موجود می باشد. گذشته دیگر در دسترس نیست و زمان حال هم به سرعت می گذرد، آینده چیزی است که برای ما باقی مانده است تا در آن و با آن زندگی کنیم. بنابراین هم عقلایی و هم لازم و ضروری است که به آینده فکر کنیم، تمرکز داشته باشیم، و برای آن با وجود تنوع ،پیچیدگی و تغییر پذیری، برنامه ریزی و خود را برای رویارویی با شرایط دشوار آماده کنیم. غرق شدن در گذشته یا حال یا هر دو- و غفلت از آینده با منطق دین و عقل

ناسازگار است. چنانچه حضرت علی(ع)می فرمایند:«پیروزی در دور اندیشی است».

نتیجه آنکه نگاه به آینده یک ضرورت تام و تمام برای مجموعه بسیج است. آینده را

نمی توان پیشگویی کرد بلکه باید آن را ساخت. در این راستا بسیج باید نقش واقعی خود را استمرار بخشد و به رسالت مهمی که بر عهده دارد عمل کند. مدیران بسیج باید بتوانند با نگرش به آینده و دست زدن به یک سلسله مطالعات در حوزه آینده پژوهی، مهارت خود را در فهم صحیح و مدیریت مطلوب زمان افزایش دهند و آینده بهتری را برای بسیج رقم زنند. بدین منظور لازم است به مراحل این آینده پژوهی اهتمام ورزند:

1- شناخت مشکلات،تهدیدها و فرصت ها

ارزیابی و آشنایی با چالش های فرارو، تهدیدات و فرصت ها ی موجود در بطن روندها و تحولات نخستین مرحله یک فعالیت علمی آینده پژوهانه است.

2-به چالش کشیدن مفروضات و الگوهای جاری

بسیاری از پیش فرضها را بایستی از نگاهی نقادانه مورد بازنگری قرار داد.از این منظر است که می توان به ضعف و کاستی های روش های جاری پی برد و برای رسیدن به اهداف متعالی بسیج، روشهای جدید و کارآمد تری را پیشنهاد داد. درک صحیح از وضعیت های آینده مستلزم به کار بستن چنین نگرشی است.

3- ایجاد چارچوب هایی برای تصمیم سازی

پس از رسیدن به برآوردی واقعی از تهدیدات و فرصت ها و بازنگری در الگوهای موجود به چارچوب های نوینی در فرآیند تصمیم سازی می توان دست یافت.

4-تعیین سیاست ها و کنش های بدیل

بدیهی است به دنبال رسیدن به چارچوب های جدید، تعیین و تنظیم خط مشی ها و اقدامات مقتضی که با قالب های طرح ریزی شده، همخوان و متناسب باشد، ضرورت دارد.

5-پیشنهاد انواع رویکردهای ممکن برای حل مساله

گام واپسین در آینده پژوهی ارایه رویکردهایی به منظور رفع مشکلات و مسائل است.  


نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم آذر ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

 فرمان امام نسبت به تشكيل بسيج 4/9/58

بسم الله الرحمن الرحيم

شما غافليد كه الان با امريكا كه مجهز به همه جهاز هاي درجه اول دنياست يعني يك قوه اي است كه در دنيا مقابل ندارد روبرو هستيد، اما ما مجهزيم به يك قدرت بالاتر از او و آن توجه به خدا و به اسلام است ولي نبايد فراموش كنيم ما مواجهيم با يك چنين قدرت بزرگ كه علاوه بر قدرت تسليحاتي، قدرت هاي بزرگ شيطاني هم دارد كه الان در همه دنيا فعاليت و تبليغات مي كند و وادار مي كند ممالك ديگر را كه آنقدر كه بتوانند تجهيز كنند از اين جهت من آن چيزي را كه به صلاح ملت و به صلاح اسلام است و به صلاح شماست بايد عرض كنم و آن اينكه تشنج صحيح نيست قواي شما بايد الان همه مجتمع در يك راه باشد

گفتيد و مقابله با يك چنين قدرتي مي كرديد شما الان مي دانيد كه مقابله ما با يك قدرتي است كه قدرتش صدها برابر و بلكه زيادتر از آن قدرت قبلي است شما امروز يك چنين حالي داريد و مملكت تان يك چنين حالي دارد مملكت شما الان يك حالي دارد كه اگر دير بجنبيم، براي هميشه تا آخر از بين رفتيم همه بايد يكصدا باشند سروصداي امروز، فقط مقابله با امريكاست امروز هر سر و صدائي بلند بكنيد كه غير از اين مسير باشد، بدانيد كه بردش را آنها دارند شما اين را بدانيد كه من به شماها علاقه دارم، به پاسدارها علاقه دارم، پاسدارها بودند كه مملكت ما را در چنين زماني كه هيچ كس نمي توانست حفظ بكند، حفظ كردند الان هم حفظ مي كنند، اين يك علاقه الهي است كه ما به شما داريم و اين را بدانيد كه يك مطلبي كه برخلاف شما باشد، برخلاف صلاح اسلام است و ما نخواهيم زد، لكن اگر يك مطلبي را من الان گفتم به شما كه بايد را ه را چطوري رفت، بدانيد كه اين هم صلاح شماست و هم صلاح مملكت تان. بايد ما همه قواي مان را مجتمع كنيم براي نجات دادن يك كشور، بايد اگر مسائلي براي ما پيش بيايد هرچه هم سخت باشد تحمل كنيم باز من تكرار مي كنم كه بدانيد شما با يك قدرتي مواجه هستيد كه اگر غفلت بشود، مملكت تان از بين مي رود، غفلت نبايد بكنيد غفلت نكردن به اين است كه همه قوا را و هرچه فرياد داريد سر امريكا بكشيد، هرچه تظاهرات داريد بر ضد امريكا بكنيد قواي خودتان را مجهز بكنيد و تعليمات نظامي پيدا كنيد و به دوستانتان تعليم دهيد، به همه اشخاصي كه همين راه مي روند تعليمات نظامي بدهيد مملكت اسلامي بايد همه اش نظامي باشد و تعليمات نظامي داشته باشديكي از ابواب فقه باب رمي است، باب تير اندازي است، آن وقت تير اندازي بوده، حالا هم تير اندازي هست به يك طور ديگري در اسلام با اينكه رهان يعني يك چيزي را بگذارند براي چيزي كه نظير قمار بازي مي شود حرام است، براي تير اندازي حرام نيست، برا ي اسب دواني حرام نيست سبق و رمايه يكي از مسائل فقه است براي اينكه براي همه افراد مستحب است كه سواري را ياد بگيرند، حالا اتومبيل سواري و رانندگي را ياد بگيرند و براي همه است كه تير اندازي را ياد بگيرند، فنون جنگي را ياد بگيرند بايد ملت ما جوان هاي شان مجهز باشند به همين جهاز و علاوه برجهاز ديني و ايماني كه دارند مجهز به جهازهاي مادي و سلاحي هم باشند و ياد گرفته باشند اينطور نباشند كه كسي تفنگي كه دستشان آمد ندانند كه با آن چه كنند بايد يادبگيرند وياد بدهند جوان ها را يادشان بدهيد، همه جا بايد اينطور بشود كه يك مملكتي بعد از چندسالي كه بيست ميليون جوان دارد، بيست ميليون تنفگدار داشته باشد و بيست ميليون ارتش داشته باشد و يك چنين مملكتي آسيب پذير نيست و الان هم الحمد الله آسيب پذير نيست الان هم ما پشتيبانمان خداست و ما براي او نهضت كرديم، براي پياده كردن دين او نهضت كرديم، و خدا با ماست و من اميدوارم كه شكست براي شما نباشد خداوند همه تان را حفظ كند و اين معنائي را كه عرض كردم توجه به آن داشته باشيد به رفقائي كه داريد، به دستجاتي كه هستند و هرجا كه هستند توجه بدهيد كه امروز يك روزي است كه همه با هم يك مطلب بگوئيم، همان كه الان شعار مردم شده الان محرم است و همه دستجات بيرون مي آيند و دستجات بايد عزاداري بكنند عزاداري مهم است، در ضمن عزاداري همان شعارهائي هم كه مي دهند، بدهند ولي عزاداريشان هم بايد باشد خداوند همه شما را انشاءالله حفظ كند من دعا گوي همه شما هستم.

و السلام عليكم ورحمه الله و بركاته.                     


نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم آذر ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

متن کامل شعر:

بارالها جزیره‌ی مجنون بیه گلگون                   رنگ خون بیته با حمله بدر برارون

ای خدا برس امام زمون                    غرق خون بئینه این عزیزون

رمز یا زهرا بئوتنه در دل مجنون           همچو شیر ژیان بوردنه جنگ بعثیون

تار و مار بئینه لشكرِ آن صدامیون        

ای خدا یاری هاكن اماره بئیریم نجف و كربلاره

بارالها جزیره‌ی مجنون بیه گلگون         رنگ خون بیته با حمله بدر برارون

ای خدا برس امام زمون                    غرق خون بئینه این عزیزون

آفرین بر شما نامتون رزمنده ‌شیره       آن رسول خداوند شماره یک مسیره

تا ابد دارین وحدت برارون                            بَوین بسیج علیه بعثیون

ای خدا یاری هاكن اماره بئیریم نجف و كربلاره

بارالها جزیره‌ی مجنون بیه گلگون                   رنگ خون بیته با حمله بدر برارون

ای خدا برس امام زمون                    غرق خون بئینه این عزیزون

این برارون وضو بَیتِنه در شط دجله       حمله بر دشمن بعثی صدام بئینه

تا بورن بئیرن اون ضریح کربلا ره           جان عباس و اكبر، حسین جان                   

خاتمه هاده این جنگ ایران

بارالها جزیره‌ی مجنون بیه گلگون                   رنگ خون بیته با حمله بدر برارون

ای خدا برس امام زمون                    غرق خون بئینه این عزیزون

ای خدا عاشقان در جزیره خون هدانه   پای اسلام و قرآن تِه باز جون هدانه

یتیمان برارون همگی چشم به رانِه      دل رزمنده‌ها داغ‌ داره

بهر مولا حسین بی‌قراره        

بارالها جزیره‌ی مجنون بیه گلگون                   رنگ خون بیته با حمله بدر برارون

ای خدا برس امام زمون                    غرق خون بئینه این عزیزون

من بیمه گل خوشبوی تِه ای جانِ مادِر بَیمِه شهید خدا قوت تِه جانِ مادِر

مرگ مِن بی قراری نکن ته جان مادر    راه مردان حق اینچنینه

تن به ذلت ندائن همینه

بارالها جزیره‌ی مجنون بیه گلگون                   رنگ خون بیته با حمله بدر برارون

ای خدا برس امام زمون                    غرق خون بئینه این عزیزون


اولین بار در سال 1363  همزمان با عملیات بدر بود که با صدا و تصویرش در تلویزیون آشنا شدیم. در قاب سیاه و سفید تلویزیون خانه هایی که پر از دعا برای رزمندگان اسلام بود مردی با محاسن بلند و با لهجه ی مازندرانی نوحه ای می خواند و دیگر رزمندگان که دورش حلقه زده بودند...

بارالها جزیره مجنون بَیه گلگون / رنگ خون بَیته با حمله بدربرارون

در قاب سیاه و سفید تلویزیون خانه هایی که پر از دعا برای رزمندگان اسلام بود مردی با  محاسن بلند و با لهجه ی مازندرانی نوحه ای می خواند و دیگر رزمندگان که دورش حلقه زده بودند سینه زنان زمزمه می کردند .... ...بارالها جزیره مجنون بیه گلگون / رنگ خون بیته با حمله بدر برارون / ای خدا یاری هاکن اما ره / بییریم نجف و کربلا ره ......

همین نوحه حماسی کافی بود تا بسیاری از شمالی ها او را بشناسند .

این نوحه خیلی زود در بین مردم جا باز کرد و آغازی بود برای مداحی های حماسه ای با زبان محلی که مورد استقبال زیاد مردم قرار گرفت .

" حاج اصغر " در جنگ فقط یک مداح نبود . او رزمنده ای بود که هشت سال از جنگ دل نکند . با جنگ زندگی کرد . " جنگ  " را دوست می داشت . چون " دفاع  " بود و آنرا " مقدس " می شمرد .

در یکی از روزهای گرم تابستان مهمان حاج اصغر می شویم ، در روستایی با صفا و زیبا مهمان خانه ای روستایی شدن و در اتاقی که از در و دیوار آن بوی جبهه و جنگ و عکس ها و یادگاری های زمان جنگ وجود دارد حال و هواي خاصي پيدا مي كنیم.

حاج اصغر صادق نژاد که در شناسنامه به اسم علی اکبر می باشد اهل شهرستان قائم شهر و روستای رزمنده پرور قراخیل است.

22ساله بود که با شروع جنگ به جبهه رفت.

جبهه رفتنم سراسر امتحان بود

حاج اصغر جبهه رفتن هایش را سراسر امتحان می داند :

قبل ازعملیات والفجر 6 در دهلران بود که تصمیم به عزیمت به جبهه گرفتم. درست در همان روز همسرم درد زایمان برایش بوجود آمد و من هم تمام وسایل اعزام را آماده نموده بودم، با توجه به اینکه در روستا زندگی می کردیم متاسفانه امکانات اولیه مانند ماشین و تلفن وجود نداشت. به همین علت به دنبال قابله رفتم و از او خواستم که به داد همسرم برسد. اما متاسفانه قابله بعد از معاینه همسرم اعلام کرد که باید همسرم را به نزدیکترین مرکز درمانی ببرم و از دست او کاری ساخته نیست ،در آن زمان مانده بودم که چکاری باید انجام دهم؟ از طرفی باید جبهه می رفتم و از طرفی نیز همسرم آن وضعیت را داشت ، همسرم از درد به خودش می پیچید و  چندین بار هم خطاب به من گفت " مگر من همسر تو نیستم و شرایط مرا نمی بینی؟ چرا قصد رفتن داری ؟

در شرایط خوبی نبودم ! تصمیم رفتن و ماندن ! این چه امتحانی بود ؟ خدایا چه کنم ؟

بالاخره تصمیم خودم را گرفتم  . همسرم را به صبوری دعوت کردم . از مصائب حضرت زینب گفتم . به او گفتم که فراخوانی شدم و باید بروم . من به جبهه رفتم و همسرم نیز صبوری کرد ..

حاج اصغر که خاطراتش یا بهتر بگوییم امتحاناتش را مرور می کند ادامه می دهد :

بالاخره همانروز به جبهه اعزام شدم و بعد از رسیدن به منطقه مورد نظر با هزار بدبختی تلفنی پیدا کردم و با یکی از آشنایان توانستم تماس بگيرم و از حال همسرم بپرسم که آن شخص گفت: خانواده من همسرم را به بیمارستان رساندند و خداوند عنایت فرموده و فرزندی را به من هدیه داد.

از تک تیراندازی تا مداحی !

" صادق نژاد " که در جبهه از تک تیر اندازی و آرپی چی زنی تا شاعری و مداحی را تجربه کرده درباره نحوه حضورش در جنگ می گوید :

وقتی که جنگ شد انگار دیگر خانه ماندن برایمان ننگ بود . من هشت سال جنگی زندگی کردم . آنروزها هم که در شهر بودم هنگام مرخصی ام بود . هرلحظه آماده بودم تا فرماندهانم پیام رفتن بدهند .

" حاج اصغر " از رضایت پدر و مادر برای رفتن به جبهه می گوید :

ما 4 برادر بودیم که در خانواده ای مذهبی بدنیا آمدیم . پدر و مادر، از رفتن ما به جبهه راضی بودند اما می گفتند که همه برادرها همزمان به جبهه نروید و حداقل یک نفر از شما نزد ما بماند.

گلایه از مسئولان فرهنگی کشور

صادق نژاد  با گلایه از مسئولبان فرهنگی به خاطر وضعیت  جامعه و انتظارش گفت :

کلام امام (ره)در آنزمان به ظلمت دل ما روشنایی بخشید و ما تمام جامعه بعد از جنگ را خوب تصور می کردیم اما متاسفانه با اینهمه شهدا و جانباز و آزاده ای که در راه وطن جانفشانی نموده اند انتظار جامعه ای بهتر از این را داشتیم نه جامعه ای که در آن بی حجابی و بی قید و بندی موج می زند.

فقط گوش بفرمان  رهبر

 این رزمنده شمالی تنها راه پیشرفت کشور را تبعیت کامل از ولایت می داند و معتقد است :

اگر مسوولان به رهنمودهاي رهبري انقلاب  گوش دهند در تمام كارها موفق خواهند بود و بسياري از مشكلات كشور حل مي شود و اگر مسوولان امروزي به اندازه به صورت كامل به دستورات رهبري و رهنمودهاي ايشان عمل كنند به جامعه آرماني نزديك مي شویم اما مي بينيم متاسفانه راحت طلبي برخي از مسوولان تا حدی است که باز هم متاسفانه از مسیر منحرف شده وبا برخی حرکات ، خواسته یا ناخواسته ارزشها و دست آوردهای انقلاب و دفاع مقدس را نشانه گرفته اند .

 نسل دیروز ؛ نسل امروز

صادق ن‍ژاد که خود از نسل  مقدس و خدایی جنگ است درباره نسل امروز، نظر جالبی دارد :.

جوانان امروزي پاك تر از جوانان سال هاي قبل مي باشند اما متاسفانه دشمنان با سمپاشي هايي كه كرده و مي كند شايد برخي را به ظاهر گول زده اما در باطن اين جوانان باوفا به رهبري مي باشند اما متاسفانه  در جامعه برخي مسوولان که در دام دنیا طلبی و جریانات انحرافی افتاده اند در رسيدگي به جوانان كم كاري مي كنند  البته جوانان ما هوشیارند و عملکرد برخی مسئولان و مدیران کم کار را به حساب انقلاب و نظام نمی گذارند ..

حاج اصغر بزرگترين آرزوي خود را عاقبت بخير شدن و رسيدن جامعه به نقطه آرماني اسلامي می داند ودر آخرت نیز شفاعت امام ( ره ) را آرزو مند است :

در روز رحلت امام ( ره ) در قائم شهر بودم كه بعد از شنيدن خبر رحلت حضرت روح الله  به تهران و تشييع جنازه رفتم و با سعي و تلاش توانستم يك تكه از كفن امام راحل (ره) را گرفته و براي خودم نگه دارم و وصيت نمودم تا بعد از فوت من و در زمان دفن اين تكه از کفن را در داخل قبرم قرار دهند.

غم سنگین قطعنامه 598

در زمان قبول قطعنامه در منطقه هفت تپه بودم .بعد از شنيدن قبول قطعنامه 598 غم سنگینی بر دلم نشست اما بعد از شنيدن سخنان امام و اينكه متوجه شدم ايشان تحت فشارهايي اين قطعنامه را پذيرفته اند متوجه اصل موضوع شده و آرام شدم و در همان لحظه شعري محلي و حماسي را سروده ام تا به رزمندگان هم روحيه داده باشم.

(اهل كوفه نيمه،علي بمونده تنها / خستگي ناپذيرمه يا رسول الله

براي حفظ شرف امبه به ميدون جنگ / گيرمه شه آرپيجي ره ،مهدي ره من زمه ونگ

جنگ كمبه مانند شير، دشمن را يارمه شه چنگ / با عجز و ناله اسير / خميني ره زنده ونگ

خوندمبه نصفه شو آيه وجلنا ره / خستگي ناپذيرمه يا رسول الله)

حاج اصغر با انتقاد از نقش کمرنگ هنر در معرفی جنگ می گوید :

در استان مازندران كه چيزي نديده ام و اما فيلم ها و مستندهايي هم كه كشوري ساخته شده نتوانستند حق جنگ را ادا نموده و به نظرم كتر از 10 درصد از واقعيت هاي ظاهري جنگ نشان داده شده و معنويات جنگ ديده نشده است.

جنگ تمام شد اما ...

حاج اصغر که معتقد است شاید جنگ تمام شده اما حماسه هرگز گفت :

تازه با پایان جنگ حماسه در قالبی دیگر آغاز شده است . اولين شعر حماسي من ( با پایان جنگ ) در زمان قبول قطعنامه و دومين سروده من زماني بود كه امام دستور داده و اعلام نموده بودند كه گردان هاي عاشورا پيشاني بند نظام است و يك بيت آن سروده ام اين بوده :

(فرزند عاشورامه يا علي مولا كوفي نيمه سيد علي بمونده تنها)

صادق نژاد در مورد سروده معروف خود در ایام جنگ که مورد استقبال رزمندگان شمالی قرار گرفت هم گفت :

زماني كه در منطقه دهلران و بالاي قله ها نيزار بوده ايم من اين سروده معروف:

(اي خدا صحراي نيزار بهيه كربلا سنگرها همه بهيه قتلگاه مهدي ره برس بهيره شهدا)

را خوانده ام.

مداحي(بار الاها جزيره مجنون بيه گلگون ...) را در عمليات بدر در سال 63 بود كه خوانده و در سال 64 نيز سروده اي بخاطر ناراحتي زياد مادران خوانده ام

برو اي جان مار/ زينب روزگار / بهيمه من شهيد / هاكن ته افتخار

بلبل مازندراني جبهه ها ادامه می دهد :

سروده ديگري از وصيت نامه شهيد حاج عقيل مولايي الهام گرفته ام زيرا ايشان در وصيت نامه خود گفته بود كه:بسيجي خستگي را خسته كرده است و قسمتي از سروده ام به اين صورت بوده:

بسيجي خستگي ناپذيرمه / خستگي ره خسته كمبه چونكه مثل شيرمه

شير مازندران / من كميل علي مه

نكته جالب توجه اينكه سرروده ها و مداحی های حاج اصغر صادق نژاد به جنگ و ... ختم نمی شود و درباره فتنه سال 88 هم شعري سروده و آنرا مداحی کرده است :

شيعه مولا علي مه يا امام زمان / كوفي نيمه محور مردانگيمه / شير مازندران من كميل علي مه يا امام زمان /سلمان محمدي من يا امام زمان.

اين رزمنده بسيجي و مداح جنگ درباره تاثیر مداحی هایش بر رزمندگان  مي گويد:

سروده هايم تاثيرات خاصي بر رزمندگان داشته و روحيه آنها را بسيار قوي مي کرد و در حال حاضر نيز به دعوت بسياري از مردم و مسوولان در مراسمات مرتبط حضور يافته و قسمتي از سروده هاي قديمي و همچنين جديدم را مي خوانم.

صادق نژاد با گلايه دوباره از دستگاه ها و مسوولان دست اندر كار فرهنگي افزود : متاسفانه تاكنون هيچ گونه حمايتي در جهت جمع آوري و يا چاپ سروده هايم نشده است.

پیشکسوتان جنگ فراموش نشوند !

متاسفانه برخی رزمندگان مخلص زمان جنگ ، بعد از جنگ رها شده اند و نهاد و يا ارگان خاصي آنها را تحت پوشش قرار نداده و به همين علت برخي از اين رزمندگان مجبور شدند به كارهايي كه در شان و منزلت آنها نمي باشد بپردازند . دقت کنید برخی از کارها برای بسیاری از مردم شاید ایرادی نداشته باشد اما یک رزمنده که حماسه هایی مانند فتح فاو ، عملیات های والفجر و... را می آفریند باید بزرگ شمرده شود و کارش نیز در شان یک رزمنده باشد .

باز هم متاسفانه در برخی موارد شاهدیم اين سفارش امام (ره) كه: " نگذاريد پیشکسوتان جهاد و شهادت  در پيچ و خم زندگی روزمره به فراموشی سپرده شوند  " فراموش شده است.

او شيرين ترين خاطره خود از زمان جنگ را در عمليات بزرگ والفجر 8 دانسته كه با كمترين شهيد پيروزی رسیده ایم .

بسیجی خستگی را خسته کرده...

صادق نژاد در پايان  گفتگو مي گويد:

سلام مرا به رزمندگان برسانيد و بگوييد احساس خستگي نكنند.بگذاید برخی در ادارات و جاهای دیگر برخوردهای نامناسب داشته باشند . زخم زبان بزنند . اما چه باک که رزمندگان اسلام با خدا معامله کرده اند و هیچ گاه خسته نمی شوند . به قول شهید حاج مولائی " بسیجی خستگی را خسته کرده ......"


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ششم شهریور ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و دوم مرداد ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
اي يکه سوار شرف، اي مردتر از مرد!
بالايي من! روح تو درخاک چه مي کرد؟
مي گفت برو، عشق چنين گفت که بشتاب
مي گفت بمان، عقل چنين گفت که برگرد
ديروز يکي بوديم با هم، ولي امروز
تو نورتر از نوري و من گردتر از گرد
يک روز اگر از من وعشق تو بپرسند
پيغمبرتان کيست، بگو درد، بگو درد
اي سرخ تر از سرخ! بخوان سبزتر از سبز
آن سوي، درختان همه زردند، همه زرد
اي دست و زبان شهدا، هيچ زباني

چون حنجره ات داغ مرا تازه نمي کرد.

شاعر: عليرضا قزوه


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه نهم مرداد ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
دانلود نوحه ی بهـــر فتــــح کــربـــــــلا بـا کــاروان                        میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

بهـــر فتــــح کــربـــــــلا بـا کــاروان                        میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

پـر امیـــد و پـرنشــــاط و پـرتـــوان                        میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

ای بسیــــج جـان بـه کـف،ای جـان نثـــار             مـــژده فتــــح و ظفـــر را کـن شعـــــار

بهــــر رفــــع فتنـــــــه هــا در آن دیـــــــــار              روبـه سوی جبهــه هـا شو رهسپـــار

غـم مخـــور هــرگـــز سپـــاه عاشقــــــان              میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

رزمتـــــان بـا خصــم جنـــگ افـــــروز دون               شـد مصـافـی بـی نظیـر در شط خـون

دشمــن از عـــزم شمــا گیــــرد جنـــــون               تهنیـــت بــادا شمــــا را ای قشـــــون

مفتخـــــــر روح خــــــــدا بر ســــالـــــکان                میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

عــاشقــان اینــک زمـــان هجـــرت است                مـوسـم پیـــکار و عــزم و همـت اسـت

رزمتـــــــان مصـــداق نـاب غیـــرت اسـت                فتـــح و پیـــروزی نشـــان عــزت اسـت

 کـــــــــربـــــلاچشـــم انتــــظار زائــــــران                 میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

گشتـــه احیــــــــاء بــار دیــــــگر رزم مــا                  شهــر مـا پـر ولــولـه شد زیـن صفــــا

در ســرم افتــــــاده شـــور کــــــــــربــــلا                   کــوی و بــرزن دارد اینـک نغمــــه هـا

همــــــره خیـــل عظیـــــم رهـــــــــــروان                   میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

بـا شهیــــدان بستــه ایم پیمـــان جنگ                   سوی میــدان میــرویم مـا بی درنگ

ســـازش مـا بـا عــــــدو بـاشد چـو ننگ                    بـر زمیــن هـرگــز نمیمـــاند تفنــــگ

بهــــر نـابـــودی دشمـــــن بـی امــــــان                    میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

بعــد از ایـن هـم از دیــــار عـاشقـــــان                      کــــــاروانــی از پـی ایـن کـــــــاروان

میـــــــــرود از خطـــــــه مـــــــازنــــدران                      تـا بگیــــرد انتقـــــام از غــاصبـــــان

کــــــــربـــلا بــاشد هم اکنـون میــزبـان                      میـــرود ایــن لشـــــــکر از مــازنــدران

شاعر: صادقعلی رنجبر


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه نهم مرداد ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

برگشته ام غرق خون       برگشته ام غرق خون       از جبهه ی کربلا             از جبهه ی کربلا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

با شیر پاکت نور عشقم بر دل افروختی                  حب ولایت مهربان مادر بیاموختی

با درد و رنجم تربیت بنمودی و سوختی

ای مهربان مادرم             ای مهربان مادرم             حقت حلالم نما              حقت حلالم نما

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

گفتی ز فرمان امام خود اطاعت کنم                      از مرز و بوم کشور قرآن حراست کنم

رزمندگان جبهه ی حق را حراست کنم

کردم ز شوق انتخاب      کردم ز شوق انتخاب      راه رضای خدا                راه رضای خدا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

همراه همرزمان خود در کربلای ایران اسلامی        با آن حماسه آفرینان شجاع قرآن

در شهر سوسنگرد با ایثار عشق و ایمان

مظلوم گشتند شهید          مظلوم گشتند شهید          جمعی ز یاران ما             جمعی ز یاران ما

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

در آن نبرد تن به تن شبها نمی قنودند                    بالین نعش یکدگر نوحه همی سرودند

از خون در و دیوار را رنگین همی نمودند

تکبیر شیران حق             تکبیر شیران حق             پیچیده اندر فضا              پیچیده اندر فضا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

ای کشته های شهر سوسنگرد مردان دین                رزمندگان راه حق گردان عزم آهنین

انصار جانباز حسین بر رزمتان افرین

اوراق تاریخ عشق                        اوراق تاریخ عشق                        رنگین ز خون شما          رنگین ز خون شما

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

در آن نبرد و رزمگاه مسلم بن عقیل                                   لطف خدا امداد غیبی ما را بود دلیل

از لشکر حق جیش باطل گشت خوار و ذلیل

هم کربلا شد جنوب       هم کربلا شد جنوب       هم غرب شد نینوا                       هم غرب شد نینوا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

آوای رمز یا ابوالفضل از سرم برد هوش                 دادی نوازش گوش جان را این نوا و سروش

همسنگران تکبیر گویان اسلجه روی دوش

تسلیم امر خدا                 تسلیم امر خدا                 بر هر قضایی رضا                       بر هر قضایی رضا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

از آتش خماره ی بعثیان پلید                                بر روی میدان های مین درآن نبرد شدید

جمعی ز همرزمان ما گشتند در آنجا شهید

یک عده بی دست و پا    یک عده بی دست و پا    بعضی سر از تن جدا        بعضی سر از تن جدا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

یک دسته در خون غوطه ور جمعی دگر زخم دار   بعضی بدنها سوخته در حالت احتضار

از قطره خون  ها لاله زاران سنگر و کوهسار

حسینیان می زنند             حسینیان می زنند             میان خون دست و پا        میان خون دست و پا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

شد ماه خون هنگامه ی فریاد و ماتم رسید              از شور عاشورا فغان بر چرخ  تا چرخ اعظم رسید

ماه شهیدان و حسین جنگ محرم رسید

عشق شهادت کشید         عشق شهادت کشید         مرا سوی کربلا               مرا سوی کربلا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

تا رمز یا زینب رسید از کربلای حسین                   آمد به گوشم العطش از خیمه های حسین

سر را ز پا نشناختم جان شد فدای حسین

گشتم در آنجا شهید        گشتم در آنجا شهید        شد حاجت من روا          شد حاجت من روا

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

مادر مهربان من به پیشگاهت سلام             گریه مکن مرا بود به سوی تو یک پیام

به حق خون شهدا دعا نما بر امام

معلمی کی کند               معلمی کی کند               حق شهیدان ادا               حق شهیدان ادا  

ای مادر قهرمان               ای مادر قهرمان               شد نوجوانت فدا             شد نوجوانت فدا

حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

بسم الله الرحمن الرحیم

با تشكر از تلگرافاتی كه در فتح خرمشهر به این‌جانب شده است، سپاس بی حد بر خداوند قادر كه كشور اسلامی و رزمندگان متعهد و فداكار آن را مورد عنایت و حمایت خویش قرار داد و نصر بزرگ خود را نصیب ما فرمود. اینجانب با یقین به آن‌كه ما النصر الا من عندالله از فرزندان اسلام و قوای سلحشور مسلح، كه دست قدرت حق از آستین آنان بیرون آمد و كشور بقیه‌الله الاعظم - ارواحنا لمقدمه الفداء - را از چنگ گرگان آدمخوار كه آلت‌هایی در دست ابرقدرتان خصوصا آمریكای جهانخوارند بیرون آورد و ندای «الله اكبر» را در خرمشهر عزیز طنین‌انداز كرد و پرچم پرافتخار «لا اله الا الله» را بر فراز آن شهر خرم - كه با دست پلید خیانتكاران قرن به خون كشیده شده و «خونین شهر» نام گرفت - [بیافراشت] تشكر می‌كنم. و آنان فوق تشكر امثال من هستند. آنان به یقین مورد تقدیر ناجی بشریت و برپاكننده‌ی عدل الهی در سراسر گیتی _ روحی لتراب مقدمه الفداء _ می‌باشند. آنان به آرم ما رمیت اذ رمیت ولكن الله رمی مفتخرند. مبارك باد و هزاران بار مبارك باد بر شما عزیزان و نور چشمان اسلام این فتح و نصر عظیم كه با توفیق الهی و ضایعات كم و غنایم بی‌پایان و هزاران اسیر گمراه و مقتولین و آسیب‌دیدگان بدبخت كه با فریب و فشار صدام تكریتی، این ابرجنایتكار دهر، به تباهی كشیده شده‌اند، سرافرازانه برای اسلام و میهن عزیز افتخار ابدی به هدیه آورد. و مبارك باد بر فرماندهان قدرتمند كه فرماندهان چنین فداكارانی هستند كه ستاره‌ درخشنده‌ی پیروزی‌های آنان بر تارك تاریخ تا نفخ صور نورافشانی خواهد كرد. و مبارك باد بر ملت عظیم‌الشأن ایران اینچنین فرزندان سلحشور و جان بركفی كه نام آنان و كشورشان را جاویدان كردند. و مبارك باد بر اسلام بزرگ این متابعانی كه در دو جبهه‌ جنگ با دشمن باطنی و دشمنان ظاهری پیروزمندانه و سرافراز امتحان خویش را دادند و برای اسلام سرافرازی آفریدند. و هان ای فرزندان قرآن كریم و نیروهای ارتش و سپاهی و بسیج و ژاندارمری و شهربانی و كمیته‌ها و عشایر و نیروهای مردمی داوطلب و ملت عزیز، هوشیار باشید كه پیروزی‌ها هرچند عظیم و حیرت‌انگیز است شما را از یاد خداوند كه نصر و فتح در دست اوست غافل نكند و غرور و فتح شما را به خود جلب نكند؛ كه این آفتی بزرگ و دامی خطرناك است كه با وسوسه‌ شیطان به سراغ آدم می‌آید و برای اولاد آدم تباهی می‌آورد. و من با آنكه به همه‌ شما اطمینان تعهد به اسلام دارم، لكن از تذكر، كه برای مومنان نفع دارد، باید غفلت نكنم؛ چنان‌چه از نصیحت به حكومت‌های همجوار و منطقه دریغ ندارم. و آنان می‌دانند امروز با فتح خرمشهر مظلوم، دولت و ملت پیروزمند ما از موضع قدرت سخن می‌گوید. و من به پیروی از آنان به شما اطمینان می‌دهم كه اگر از اطاعت بی چون و چرای آمریكا و بستگان آن دست بردارید و با ما به حكم اسلام و قرآن كریم رفتار كنید، از ما جز خیر و پشتیبانی نخواهید دید. و شما بدانید آن‌قدر كه ابرقدرت‌ها از صدام، این نوكر چشم و گوش بسته، پشتیبانی كردند از شماها كه قدرت‌های كوچك و حكومت‌های ضعیف هستید پشتیبانی نمی‌كنند. و شما عاقبت این جنایتكار و هم‌قطار جنایتكارش شاه مخلوع را به عیان دیده‌اید. قدرت‌های بزرگ بیش از آن‌چه از شما استفاده نمایند از شما طرفداری نمی‌كنند. و شماها را برای منافع خویش به هلاكت می‌كشند. و من نصیحت برادرانه به شما می‌كنم كه كاری نكنید كه قرآن كریم برای برخورد با شما تكلیف نماید و ما به حكم خدا با شما رفتار كنیم. و یقین بدانید كه امثال حسنی مبارك مصری و حسین اردنی و دیگر هم جنایتكاران آنان برای شما نفعی ندارند و دین و دنیای شما را تباه می‌كنند. و اگر با نشست‌های خود بخواهید طرح كمپ دیوید یا فهد را كه مرده‌اند، زنده كنید؛ كه ما خطر بزرگ برای كشورهای اسلامی خصوصا حرمین شریفین می‌دانیم، اسلام به ما اجازه‌ سكوت نمی‌دهد و این‌جانب در پیشگاه مقدس خداوند تكلیف الهی خود را ادا نمودم. اكنون دست تضرع و دعا به سوی خالق یكتا بلند كرده و به قوای مسلح اسلام و فداكاران قرآن كریم و میهن عزیز ایران دعا می‌كنم، و سلامت و سعادت و پیروزی آنان را خواستار هستم. سلام و درود بی‌پایان بر فرماندهان متعهد قوای مسلح و بر رزمندگان فداكار و بر ملت دلیر ایران عزیز و سرشار از شادی‌ها. والسلام علی عبادالله الصالحین.

روح‌الله الموسوی الخمینی


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دوم خرداد ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
بسمه تعالی
بسم رب العشق اغاز سخن
السلام ای یوسف بی پیرهن
السلام ای سومین مولای من
ای تو هم مجنون و هم لیلای ما
 عشقت اتش میزند در سینه ها
با تو روشن می شود ائینه ها
شیر مادر باغمت آمیخته
در دل از روز تولد ریخته
ای عجین گردیده با جانم حسین (ع)
مینویسم از تو میخوانم حسین (ع)
قصه از عشق و جنون اغاز شد
از کنار شهر خون اغاز شد
......
خون و اتش موج میزد هر طرف
آمدند از راه -یاران – صف به صف
حماسهروی در روی هم امد خیر و شر
کربلا تکرار شد بار دگر
کربلا جاری است بر روی زمین
کل ارض کربلا یعنی همین
کربلا جاری است در طول زمان
کربلا یعنی نبردی جاودان
کربلا یعنی سرافرازی غرور
عزت و مردانگی ، عشق و شعور
کربلا یعنی عطش یعنی گذشت
کربلا فتح المبین ،والفجر هشت
......
ای برادرهای ایمانی سلام
با شمایم ، نور چشمان امام
یادتان هست آسمان دلتنگ بود
آری آری جنگ بود جنگ بود
بر دهان انگشت حیرت بود ، جنگ
ازمایشگاه غیرت بود ، جنگ
هر که در دل شور دیگر داشت ، رفت
عاشقی را خوب باور داشت ، رفت
رفت تا کاری ابوالفضلی (ع ) کند
رزم و پیکاری ابوالفضلی (ع) کند
بگذرد از .... ، بالاتر رود
بیشتر از پیش بالاتر رود
سیر از خود تا خدا دارد شهید
سر جدا پیکر جدا دارد شهید
آی مردم شور عاشوراست این
سوز و عشق و آی و واویلاست این
نبض عاشوراست در دست غدیر
ما همه سرمستیم ، سر مست غدیر
باز تکرار غدیری دیگر است
حیدر ما نیز شیری دیگر است
 یا علی (ع) مصداق جاء الحق شدیم
مست از ان باده مطلق شدیم
یا علی (ع) ما فتح خیبر داشتیم
فتنه را از پیش رو برداشتیم
....
را حق همواره راهی ایمن است
هر کجا خورشید باشد روشن است
استخوان در چشم و خاری در گلوست
فتنه های دیگری در پیش روست
عده ای از حال خود غافل شدند
از کمینگاه  اُحد غافل شدند
بر غنیمت ها که چنگ انداختند
باختند این امتحان را باختند
لاجرم ان جاده دست انداز شد
یک مسیر انحرافی باز شد
یک طرف نیرنگ و عمر وعاص ها
 یک طرف اما سکوت خاص ها
هر دو بی رحمانه بر ما تاختند
قلب مولا را به درد انداختند
.....
یا علی ای مقتدای خاص و عام
یا علی ای حجتت بر ما تمام
 
عده ای راه از تو کج کردند باز
با تو نه با خویش لج کردند باز
از نفس افتاده در رخوت شدند
تا اسیر قدرت و ثروت شدند
خواب یا بیدار خر خر میکنند
مهدویت را تمسخر میکنند
شمع بیت المال میسوزد هنوز
 کیست آنکس کیسه میدوزد هنوز
و ای بر انها که پیمان بشکنند
هم نمک خورده نمکدان بشکنند
......
حوریان دیو سیرت کیستند
 این خواص بی بصیرت کیستند
غرق در خواب زمستانی شدند
پیرو اسلام ایرانی شدند
کیستند اینان ،علی را منکرند
 هم ولایت هم ولی را منکرند
کیستند این نارفیقان کیستند ؟
ظاهرا از ما ولی با ما نیستند
شهوت قدرت به دل گر ریشه کرد
کی خدا را میشود اندیشه کرد
اه ای ناباوران خیره سر
ای کج اندیشان از خود بی خبر
......
شاخه ای بودید و اخر خم شدید
 شیر بی یال و دم و اشکم شدید
گر که حزب الله یاری کرده تان
ذیل بودید و به صدر آوردتان
گر بسیجی ها به میدان آمدند
مردم از هر قشر هم پیمان شدند
جمله از مهر ولایت بود و بس
نه شما نه دیگران نه هیچکس
خلق با امر ولی شد یارتان
تا گره را باز کرد از کارتان
 تا شما اینگیونه قدرت یافتید
وای من ، روی از علی برتافتید
.....
زخم خورد از تیغ تان احساس ها
شرمتان باد ای نمک نشناس ها
 قلب مولی را نشاید خون کنید
 پنبه را از گوش خود بیرون کنید
جز ولایت راه دیگر باطل است
هر که زین ره دور شد پا در گِل است
 یا علی صفین را تکرار کن
چشم این خواب آلوده را بیدار کن
باز کن پیوند این شالوده را
مشت این فوم ریا الوده را
یا علی مستان سلامت میکنند
امر فرمائیُ قیامت میکنند
سر خوش از جام الستت میشوند
خورده نا خورده مستت میشوند
 یا علی جان با تو پیمان بسته ایم
عهد با شیرازه جان بسته ایم
با سر انگشتت به جوش اییم ما
مثل طوفان در خروش اییم ما
چون نمام مقصد ما مکتب است
راه ما راه حسین و زینب است
 این دو روز تلخ هم گردد تمام
 پس چه جای خوف باشد ...و السلام

سراینده : محمد زمان گلدسته از استادان گلستان


نوشته شده در تاريخ دوشنبه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

حجت الاسلام دانشمند :

اگر من از مظلومیت رهبر بگویم شاید دلتان خون بشود ، خیلی مظلومند ایشان .

این موضوع را من با یک واسطه می گویم .

با یکی از محافظ های آقا در حرم امام رضا (ع) روبروی ضریح،دو به دو با هم بودیم

گفتم از آقا چه خبر ؟

می گفت ما روزهای دوشنبه، ( این را می گفت و گریه میکرد ) می رویم

به خانواده شهدا سرکشی میکنیم .  آقا می فرمودند به خانواده  شهدا نگویید که ما می آییم که به زحمت نیافتند .

یک ربع قبل آقا در ماشین هستند ما درب میزنیم و می گوییم آقا می خواهند

 تشریف بیاورند منزل و یک سلام و علیکی با مادر و پدر شهید نمایند .

یکبار رفتیم درب خانه دو شهید، من خودم رفتم  دیدم درب باز است و آب و جارو کرده اند.

درب زدم .

مادر شهید آمدند دم درب و گفتند:  آقا کــــــــــو ؟

گفتم: کدام آقا ؟

گفت : مقام معظم رهبری کجاست ؟

گفتم : شما از کجا می دانید ؟

شروع کرد به گریه کردن،

 گفت دیشب خواب بچه هام را دیدم، بچه ها آمدند گفتند

خوش بحالت، فردا سید علی می خواهد بیاید خانه تان .

 اینجا که رسید، مقام معظم رهبری هم رسیدند به درب خانه .

بعد مادر شهید گفت من خواب دیدم که امام هم تشریف آوردند و گفتند

فردا سید علی آقا می خواهند بیایند، ما هم تبریک می گوییم .

و یک مطلبی هم امام فرمودند و پیغام دادند که من به شما بگویم .

مقام معظم رهبری فرمودند چه پیغامی ؟

مادر شهید گفتند : امام فرمودند سلام ما را به سید علی آقا برسانید و به ایشان

بگویید اینقدر از خدا طلب مرگ نکن ! فرج نزدیک است انشاءالله .

آقا خیلی گریه کرد


نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی  لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

در جبهه ی اسلامیان رزم و پیکار است                   هنگامه ای کرده بپا عشق و ایثارت

رفتی ولی مادر نکرد سیر دیدارت             باز آی سیرت بنگرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

غسل زیارت کرده ای در لب کارون                     وضوی خون گرفته ای با رخ گلگون

در پی اعتلای دین چهره ات گلگون         پیکر پاره پاره ات خفته در هامون

پیرو خط رهبرم غرق در خونم                 

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

طریقه ی مقدست خط ثارالله                     بسته به تارک سرت باند جندالله

ز جان خریدی ای عزیز امر روح الله         مبارز غضنفرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

قرارگاه کربلا داده فرمانت                                   ندای رمز یا علی جان به قربانت

ز شوق جان روان شدی سوی جانانت        دسته گل مطهرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

نمودی از شهادتت راه قدس آزاد              پیر به خون تپیده ام کی روی از یاد

خون مطهرت شده مایه ی ارشاد               ارتشی سپاهی بسیجی دلاور غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

شیر حماسه آفرین رودم ای رود                قربانی قرآن و دین رودم ای رود

ای با شهیدان همنشین رودم ای رود                       شور فکن در سنگرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

شهادتت مبارک ای سرو آزادم                  شهادتت مبارک ای تازه دامادم

امانت خدا بدی من ترا دادم                      شهادتت تاج سرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

ای لایق لطف امام رزم و نیرویت               فرموده  است او می زند بوسه بازویت

افسوس شدی آخر عزیز غرق خون رویت  غروب کردی اخترم غرق در خونم          

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

به خون فتاده پیکرت با همه یاران              شد کل یوم عاشورا سر به سر ایران

یا کل ارض کربلا دشت خوزستان                        شیر دلیر لشکرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

مهدی امام منتظر سرور و مولا                  به کربلای ما بیا نوگل زهرا

به بر بگیر پیکر این این شهیدان را             نظر نمایی از کرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

یا رب به جاه و عزت و لطف و احسانت    به قطره های خون که ریخت از شهیدانت

یاری نما به رهبر و دین و قرآنت               نظر نمایی از کرم غرق در خونم

لاله ی سرخ پرپرم          غرق در خونم    نعش تو در برابرم                        غرق در خونم

شاعر:حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
می­روم مادر که اینک کربلا می­خواندم
از دیار دور یار آشنا می­خواندم
مهلت چون و چرائی نیست مادر الوداع!
زآنکه آن جانانه بی­چون و چرا می­خواندم
وای من گر در طریق عشق کوتاهی کنم
خاصه وقتی یار، با بانگ رسا می­خواندم
بانگ «هل من ناصر» از کوی جماران می­رسد
در طریق عاشقی روح خدا می­خواندم
می­روم آنجا که مشتاقانه با حلقوم خون
جاودان تا تاریخ­ ساز کربلا می­خواندم
ذوالجناح رزم را گاه سفر زین می­کنم
می­روم آنجا که نای نینوا می­خواندم
یا علی گویان سرود «لاتخف» سر می­دهم
کز نجف آنک علی مرتضی(ع) می­خواندم
هیمه سردم که کانون شرر می­جویدم
آیه دردم که قانون شفا می­خواندم
باطل السحر طلسمات شبان تیره­ام
بامدادان آفتاب هر کجا می­خواندم
من سرود سرخ ایثارم که باآهنگ غم
گور خاموش شهیدان بی­صدا می­خواندم
مطلع شعر بهارانم که در گوش چمن
هر سحر باد صبا تا انتها می­خواندم
قصه خونین عشقم من که نسل عاشقان
بعد از این در برگ برگ لاله­ ها می­خواندم
شاعر: سید حسن حسینی


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود سرود  نامت ای بسیجی  توسط  محمد گلریز

حضرت امام خمینی (ره)

شما آئینه مجسم مظلومیت ها و رشادت های این ملت بزرگ، در صحنه نبرد و تاریخ مصور انقلابید. شما فرزندان دفاع مقدس و پرچمداران عزت مسلمین و سپر حوادث این کشورید.

مقام معظم رهبری :

بسیج عبارت است از مجموعه‌ای که در آن پاکترین انسان‌ها، فداکارترین و آماده به کارترین جوانان کشور، در راه اهداف عالی این ملت و برای کمال رساندن و به خوشبختی رساندن این کشور جمع شده‌اند ... بسیج عبارت است از تشکیلاتی که در آن افراد متفرق و تنها، به یک مجموعه عظیم و منسجم، به یک مجموعه آگاه، متعهد، بصیر و بینا به مسائل کشور و به نیاز ملت، تبدیل می‌شوند. مجموعه‌ای که دشمن را بیمناک و دوستان را امیدوار و خاطر جمع می‌کند؛ در حقیقت همه انسان‌های مؤمن، آگاه، بصیر، عاشق ، متعهد و علاقه‌مند و آگاه به کار، در هر میدانی از میدان‌ها هستند که برای ملت مفید است، جزء بسیج‌اند.


نوشته شده در تاريخ جمعه بیستم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

مداحی شهید مهدی رجب بیگی هنگام فتح لانه جاسوسی

شهيد مهدي رجب بيگي در بهمن سال 1336 در شهر دامغان بدنيا آمد و دوران كودكي و نوجواني را به همراه خانواده اش در تهران سپري كرد. در محله هاي فقير نشين تهران، طعم فقر و محروميت را از همان آغاز نوجواني به وي چشاند.
مهدي تحصيلات ابتدائي و متوسطه خود را نيز در تهران گذراند و بعلت استعداد فوق العاده اي كه داشت، همواره از دانش آموزان موفق مدارس محسوب مي شد. وي از همان ابتدا علاقه بسيار زيادي به مطالعه و تفكر و تحقيق داشت و از اينرو تا قبل از پايان تحصيلات متوسطه، با كتب مذهبي آشنا گرديد.
    خانواده مهدي از وي بعنوان الگو و سرمشق و چهره اي محبوب و مورد احترام در ميان تمام اقوام و آشنايان ذكر مي كنند، چرا كه در برخوردهايش بسيار متواضع و فروتن بود.
مهدي از همان ابتدا علاقه بسيار زيادي به كمك به طبقه محروم و طبقه مستضعف داشت. بطوريكه بنا به گفته مادر ايشان، حتي در كودكي براي كمك به مستخدم مدرسه، زودتر از ديگران در مدرسه حاضر مي شد. همچنين وي از همان ابتدا داراي بعد عرفاني قوي بود، بطوريكه شبها غالبا تا نيمي از شب گذشته به عبادت و راز و نياز با پروردگار خويش مشغول بود و بسياري از روزها را نيز روزه داشت.
شهيد رجب بيگي در سال 1354 وارد دانشگاه فني دانشگاه تهران شد و در رشته مهندسي راه و ساختمان به تحصيل مشغول گشت. وي از همان اوائل ورود به دانشگاه همراه با ديگر برادران مسلمان خود به فعاليتهاي صنفي-سياسي روي آورد. استعداد زيادش او را در درس نيز بسيار موفق ساخته بود. در اواخر سال اول از طرف دانشجويان به عضويت شوراي دانشجويي دانشكده انتخاب شد و اين مسئوليت را تا سال 58 و آغاز انقلاب فرهنگي ادامه داد. در شوراي دانشجويان يكي از افراد بسيار فعال بود و موضعگيريهاي كوبنده اش هميشه براي گردانندگان وابسته به رژيم در دانشكده ايجاد زحمت مي كرد. برادر شهيدمان علاقه زيادي به مطالعه كتب سياسي- اجتماعي و ديني داشت و يكي از مسئولين كتابخانه اسلامي دانشجويان فني بود.
در بين ورزشها به كوهنوردي علاقه داشت و معمولادر برنامه كوهنوردي دانشجويان مسلمان شركت مي كرد.
در زمان رژيم منفور شاه با وجود خفقان شديد، مسئوليت خود را در قبال اسلام با پخش اعلاميه در دانشكده و شركت در تظاهرات دانشجوئي و خياباني و اداره فعاليتهاي سياسي- صنفي دانشگاهي انجام مي داد.
در دوران انقلاب در راهپيمائي با شكوه امت قهرمان شركت فعال داشت و در براه انداختن و سازماندهي تظاهرات مختلف هميشه حاضر بود.
    در نيمه دوم سال 57 كه دانشگاه مركز تجمع مردم شده بود، مهدي از كساني بود كه به نمايش فيلم و اسلايد از انقلاب و ديگر كارهاي تبليغي براي مردم مي پرداخت. همزمان، در يكي از مساجد تهران نيز بطور مستمر به فعاليت و روشنگري مشغول بود. بعد از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي و ادامه مجدد كار دانشگاهها، (سازمان دانشجويان مسلمان دانشكده فني) كه تشكيلات دانشجويان مسلمان دانشكده بود، به وجود آمد و برادر شهيدمان در اين سازمان مسئوليت انتشار نشريه دانش آموزي«هجرت»را بعهده گرفت .
    مهدي با انقلاب يا پس از آن با انديشه هاي انقلابي و اسلامي آشنا نشده بود بلكه در دوران رژيم منحوس شاه سالها به مبارزه همه جانبه با رژيم مشغول بود. از گردانندگان تظاهرات كوبنده و سازمان يافته دانشجويان مسلمان در دانشگاه بود و همچنين ديگر ياران دانشجوي فعال خود رژيم بود.
جريانات سياسي داخلي و خارجي را با تسلط و قدرت بي نظير تحليل سياسي ايدئولوژيك مي نمود. مقالات و تحليلهاي وي از بهترين كارهاي مطبوعاتي و فرهنگي روزنامه هاي با اعتبار كشور بود.
    آنچه در مورد وي حائز اهميت و ارزش فراوان است، طبع و روحيه چند بعدي و متعالي اوست. وي از دقيقترين تحليلهاي سياسي گرفته تا پر احساسترين قطعات ذوقي مطالب سياسي -فكاهي، همه و همه را با تسلط بالائي ارائه مي كرد.
در بحثها و ميز گردهائي كه در دانشگاه در دوران دانشجوئي اش و يا در مدارس جنوب شهر در مقابل جريانات انحرافي به هنگام تدريس اش، داشت هميشه موفق بود و در مقابل استدلالهاي متين وديد زيركانه اش كمتر كسي ياراي مقاوت يا توانائي گريز داشت.
«شهيد رجب بيگي» در يكي از مقالاتش، مواضع مبتني بر«چپ روي كودكانه گروهكها را اين چنين مورد عتاب قرار مي دهد:
    «چگونه است ديالكتيسين هائي كه مي گويند«تعرف الاشياء با ضداده» همگام با آقاي كارتر و خانم تاچر و مستربگين و انورسادات و همصدا با راديو بغداد و كلن و اسرائيل و ايران آزاد و همپاي ساواكيها و وارداتچي هاي ممنوع المعامله و زمينداران و نزولخوران و بورس بازان و همنوابا اعوان و انصار معدومين اول انقلاب كه«كلهم اجمعين» از ضد«امام امت هستند با همان كلمات و همان سكنات به حضرت امام ناسزا مي گويند؟»
مدت زيادي نمانده بود تا وي بتواند مدرك ليسانس خود را در مهندسي راه و ساختمان اخذ نمايد.او از جمله كساني بود كه براي تخصص در كنار تقوي و تعهد، ارزش فراوان و حياتي قائل بود و از اينرو دانش آموزان خود را عمدتا از اقشار مستضعف بودند، دعوت مي نمود تا«درس خواندن» را به عنوان«رسالت انقلابي» خود تلقي نموده و سعي كنند با نسل آينده دانشگاهها را«آنان» بسازند نه«بچه سرمايه دارهاي شمال شهري»
او هميشه مي گفت: خواهر دانش آموز، برادر دانش آموز: آيا مي داني براي چه پشت اين ميز نشسته اي براي آنكه بتواني آدمي بشوي كه فردا به درد محرومين جامعه ات كه خود نيز از آنان هستي، بخوري. بتواني در يك پست حساس انقلابي، فعال باشي و خود كه از قشر مستضعفي، باري از دوش مستضعفان برداري.
برخورد اسلامي و قدرت جاذبه او روي دانش آموزاني كه با آنها در تماس بود تاثير فراوان داشت و چه بسيار دانش آموزاني كه با كلمات او از دام گروهكهاي منافق و منحرف رستند و به جبهه نيروهاي خط امام پيوستند. او براي نيروهاي خط امام يك عنصر فعال سياسي ايدئولوژيك بود و كار او در محدوده فعاليتش جنبه حياتي داشت. ولي منافقين كوردل بايد بدانند كه اگر چه شمع وجود او را خاموش ساختند ولي هيچگاه نخواهند آتش عشقي را كه در دل مهدي زبانه مي كشيد و آن«عشق به امام و راه امام» بود، در دل يارانش و در دل توده هاي محروم خلق خاموش سازند.
    آري ... سرانجام مردم شهيد پرور و شهيد داده ما، همانگونه كه طومار«حيات سياسي» آنان را در هم پيچيد طومار«زندگي» آنان را نيز درهم فرو خواهد پيچيد كه:«ان المنافقين في الدرك الاسفل من النار.»
    شهيد «رجب بيگي» در اوج فروتني و تواضع و تقوائي كه داشت از يك روحيه تهاجمي برخوردار بود. او به همان ميزان كه با مهرباني و علاقه در صدد تغيير مواضع انحرافي هواداران ساده و غافل گروهكها بود، به همان ميزان معتقد به برخورد قاطع و كوبنده و نابود كننده با سران جنايت پيشه آنها بود.
روز پنجم مهر 60 كه جنايتكاران منافق با اسلحه در تهران به مردم و پاسداران مردمي انقلاب اسلامي حمله بردند و به كشتار آنان دست زدند«رجب بيگي» قهرمان با سلاح گرم به مقابله با آنان شتافت و در راه دفاع از آرمانهاي اسلامي خويش و دفاع از مظلوميت و فروتني خلق خويش به سر منزل مقصود شتافت. جاودان باد ياد و نام او در خاطره ها.
وجود عنصري چون« شهيد رجب بيگي» در سنگر مبارزه بر عليه عناصر وابسته به اشرافيت و فرهنگ فاسد غربي و نفاق چپ در آموزش و پرورش، همچون سدي نفوذ ناپذيز در برابر بازگشت سلطه آمريكا بود. در عين اينكه در انجام كارهاي گوناگوني كه بر عهده او بود، آرام و قرار نداشت و در شبانه روز جز چند ساعت اندك استراحتي نمي كرد، در برخورد با دوستان و يارانش و در برخورد با دانش آموزان، هرگز جانب صميميت و حسن رفتار را از دست نمي داد.
«مهدي شهيد» همچون همه جواناني كه معتقد به اسلام اصيل امام هستند روزها را به تلاش مستمر در انجام فعاليتهاي انقلابي و شبها را به عبادت خداوند سپري مي كرد، در حاليكه بسياري از روزها را روزه دار بود.
    مهدي، جوانمرد عاشقي كه جبهه و دانشگاه، جهاد و مدرسه و... سنگرهاي مبارزه اش بر عليه امپرياليسم بود. در تسخير«لانه جاسوسي آمريكا» در ايران نيز نقش به سزا و عمده داشت. در مدت يكسال و اندي كه اين مركز توطئه و فساد در تسخير«دانشجويان قهرمان و مسلمان پيرو خط امام» بود، رجب بيگي مسئوليتهاي حساس و بزرگي را چون«مسئوليت برگزاري و انجام گردهمائي جنبشهاي آزاديبخش جهان در تهران» و «نمايند گي» دانشجويان خط امام در گردهمائي جنبشهاي آزاديبخش را به عهده داشت. وي از طرف دانشجويان مسلمان پيرو خط امام در مراسم نماز جمعه سخنراني مي كرد و در چندين نوبت اطلاعيه هاي افشاگرانه آنان را قرائت نمود.
    آري«رجب بيگي» دشمن سرسخت امريكا، سرانجام قرباني توطئه هاي آمريكايي منافقين شد و امريكا و اياديش از شهادت او شاد شدند.
    در اينجا يكي از يادداشت هاي شهيد مهدي رجب بيگي را تحت عنوان مي رويم تا خط امام بماند را با هم مرور مي كنيم:
    ميرويم تا خط امام بماند.
    خطي كه از ابراهيم آغاز شد و در تداوم سرخ خويش با دست هاي پاك محمد(صلي الله عليه و آله وسلم) و علي (عليه السلام) به قلب پرشور امام امت رسيد تا رنج بران زمين را از جور حكومت قابيليان برهاند . مي رويم تا خط امام بماند.
خطي كه تبلور قاطعيت بر عليه جباران ، عصاره عصيان مستضعفان بر عليه مستكبران ، فريادهميشه مظلومان ، راه پيروز محرومان است .
مي رويم تا خط امام بماند.
خطي كه رسالت گسستن زنجيرهاي اسارت از دست و پاي مغضوبين زمين را برعهده دارد.
مي رويم تا خط امام بماند.
خطي كه پيام قيام پيروزمند مستضعفان را بر تارك تاريخ خواهد داشت و پوزه كثيف جلالدان را سرانجام به خاك خواهد ماليد.
    مي رويم تا خط امام بماند.
    خطي كه راه پيروز انقلاب كبير اسلامي خلق دلاور ايران است و بايد كه حماسه قيام را تا دوردست ها بكشاند و نهال انقلاب را در دل خلق هاي تحت ستم جهان بنشاند.
    مي رويم تا خط امام بماند.
    خطي كه با نفي هرگونه سازشكاري و ستمكاري ، نويد نابودي سازش گران و ستم كاران را باخود همراه داشت .
    مي رويم تا خط امام بماند.
    خطي كه پاسداران خون رزمندگان دلير و شهيدان به خون خفته ي امت قهرمان ايران است.
    خطي كه سرانجام شوم امپرياليسم و سلطه گران اجنبي را هم اكنون برقله ي عالم نمايان ساخته و دژ مستحكم توحيد را در دور دست هاي هر ستم كده برپا خواهد داشت .
    
 روزنامه كيهان، شماره 19025 به تاريخ 29/11/86، صفحه 6 (معارف)


نوشته شده در تاريخ دوشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
دانلود نوحه ی حماسی گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
هان بشتابیم تا توطئه خنثی کنیم      دست تجاوزگران قطع ز دریا کنیم
خصم فرومایه را منحط و رسوا کنیم     گرچه در این رهگذر جان خود اهدا کنیم
برادران بسیج دلاوران بسیج
ای همه حماسه ساز وی همه ایثارگر   پاک ز شیطان کنید ساحت این بوم و بر
زآتش غیرت زنید بر دل دشمن شرر      تا که نماند در این خطه ز ایشان اثر
برادران بسیج   دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
هان بشتابید تا رخش ظفر زین کنید     حمله چو شیر ژیان به خصم پر کین کنید
ز مرز میهن دفاع حمایت از دین کنید     به خون بیگانگان خلیج رنگین کنید
برادران بسیج   دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
هان بشتابید تا روی به سنگر کنیم       خصم تجاوز گر خویش مسخر کنیم
جنگ دلیرانه با خصم ستمگر کنیم        گر چه ز خون جبهه را لاله ی احمر کنیم
برادران بسیج   دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
آن که نظر دوخت بر یک وجب از خاک ما  خود نشناسد هنوز ماهیت پاک ما
یا نبود واقف از رزم خطرناک ما              محو و فنایش کند امت بی باک ما
برادران بسیج   دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
خطه ایران زمین بیشه ی شیران بود      دشمن اسلام را جای به نیران بود
کشور یل خیز ما مهد دلیران بود           ملک امام زمان کشور ایران بود
هم سفران بسیج دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
تا به سر امت است سایه ی پیر خمین   تا همه این ملتند رهرو راه حسین
تا به ولایت ادا جمله نماییم دین            امر ولی فقیه کنیم ما نصب عین
هم سفران بسیج دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج
هان بشتابید تا کفر ز جا برکنیم     در ره حق بر کمر دامن همت زنیم
خصم خدا را همه غرق به دریا کنیم  صابر و ثابت قدم سخت تر از آهنین

هم سفران بسیج دلاوران بسیج
گاه نبرد آمده دلاوران بسیج            برای حفظ شرف پیش به سوی خلیج


نوشته شده در تاريخ شنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
دانلود نوحه یسوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

بهر ولای عشق او بهر ولای عشق او           به کربلا می رویم                       به کربلا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

گرفته ایم جان به کف و نثار جانان کنیم    هستی خود به راه حق یکسره قربان کنیم

جان و سر و وجود خود فدای قرآن کنیم   ما به جوار کبریا ما به جوار کبریا

با شهدا می رویم  با شهدا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

فرشته خو گشته و ز قیدها رسته ایم                        به لطف بیکران حق همیشه دل بسته ایم

ز ما و من گسسته و به دوست پیوسته ایم     بهر نجات قدس با

عشق و رضا می رویم  عشق و رضا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

جبهه ی اسلامی ما ز نور حق روشن است   ظلمتو خوف و واهمه در سپه دشمن است

بیم ز لشگر خدا در دل اهریمن است          چو ما به فرماندهی چو ما به فرماندهی

روح خدا می رویم روح خدا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

سنگر مردان خدا سنگر دین خداست         در دل شب منور از ذکر و نماز و دعاست

منظره های آن ببین چو صحنه ی کربلاست            حسینیان آمده اند حسینیان آمده اند

به نینوا می رویم به نینوا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

به کربلای ما بیا برادرم کن گذر               ولوله ی مبارزان شور دلیران نگر

ناله نیمه های شب سوز دعای سحر                       بپرس از این برادران بپرس از این برادران

بگو کجا می رویم بگو کجا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

یکی نشسته گوشه ای خدا خدا می کند      به رهبر و امام خود ز جان دعا می کند

یکی دگر ز معرفت سخن ادا می کند         که ما به قربانگه حق که ما به قربانگه حق

رو به منا می رویم رو به منا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

منتظریم کی شب حمله فرا می رسد          امر ز فرماندهی کل قوا می رسد

دمی که رمز یا علی به گوش ما می رسد    پی نبرد خصم دون پی نبرد خصم دون

چو شیرها می رویم چو شیرها می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم

وصیتی کرده به من عزیز همسنگرم                       که من شهید اگر شدم بگو تو با مادرم

طلب نماید از خدا سلامت رهبرم               گریه مکن مادر من گریه مکن مادر من

با رفقا می رویم با رفقا می رویم

سوی دیار عاشقان سوی دیار عاشقان         رو به خدا می رویم         روبه خدا می رویم


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود سبک بالان خرامیدند و رفتند                    مرا بیچاره نامیدند و رفتند

سبک بالان خرامیدند و رفتند                    مرا بیچاره نامیدند و رفتند

سواران لحظه ای تمکین نکردند                  ترحم بر من مسکین نکردند

سواران از سر نئشم گذشتند                      فغان ها کردم، اما برنگشتند

اسیر و زخمی و بی دست و پا من              رفیقان، این چه سودا بود با من؟

رفیقان، رسم هم دردی کجا رفت؟           جوان مردان، جوان مردی کجا رفت؟

مرا این پشت، مگذارید بی تاب                 گناهم چیست، پایم بود در خواب

اگر دیر آمدم مجروح بودم                      اسیر قبض و بست روح بودم

در باغ شهادت را نبندید                           به ما بیچارگان زان سو نخندید

رفیقانم دعا کردند و رفتند                                    مرا زخمی رها کردند و رفتند

رها کردند در زندان بمانم                                    دعا کردند سرگردان بمانم

شهادت نردبان آسمان بود                         شهادت آسمان را نردبان بود

چرا برداشتند این نردبان را؟                       چرا بستند راه آسمان را؟

مرا پایی به دست نردبان بود                     مرا دستی به بام آسمان بود

شهید تو بالا رفته ای من در زمینم                             برادر، روسیاهم، شرمگینم

مرا اسب سپیدی بود روزی                         شهادت را امیدی بود روزی

 در این اطراف، دوش ای دل تو بودی!         نگهبان دیشب، ای غافل تو بودی!

بگو اسب سپیدم را که دزدید                       امیدم را، امیدم راکه دزدید

مرا اسب چموشی بود روزی                     شهادت می فروشی بود روزی

شبی چون باد بر یالش خزیدم                   به سوی خانه ی ساقی دویدم

چهل شب راه را بی وقفه راندم                  چهل تسبیح ساقی نامه خواندم

ببین ای دل، چقدر این قصر زیباست          گمانم خانه ی ساقی همین جاست

دلم تا دست بر دامان در زد                      دو دستی سنگ شیون را به سر زد

امیدم مشت نومیدی به در کوفت               نگاهم قفل در، میخ قدر کوفت

چه درد است این که در فصل اقاقی                       به روی عاشقان در بسته ساقی

بر این در،‌ وای من قفلی لجوج است            بجوش ای اشک هنگام خروج است

در میخانه را گیرم که بستند                      کلیدش را چرا یا رب شکستند؟!

دعا کردند در زندان بمانم                        دعا کردند سرگردان بمانم          

من آخر طاقت ماندن ندارم                       خدایا تاب جان کندن ندارم

دلم تا چند یا رب خسته باشد؟                  در لطف تو تا کی بسته باشد؟

بیا باز امشب ای دل در بکوبیم                   بیا این بار محکم تر بکوبیم

مکوب ای دل به تلخی دست بر دست       در این قصر بلور آخر کسی هست

بکوب ای دل که این جا قصر نور است      بکوب ای دل مرا شرم حضور است          

بکوب ای دل که غفار است یارم               من از کوبیدن در شرم دارم

بکوب ای دل که جای شک و ظن نیست   مرا هر چند روی در زدن نیست

کریمان گر چه ستار العیوب اند                گدایانی که محبوبند خوبند

بکوب ای دل،‌ مشو نومید از این در                        بکوب ای دل هزاران بار دیگر

دلا! پیش آی تا داغت بگویم                    به گوشت، قصه ای شیرین بگویم

برون آیی اگر از حفره ی ناز                    به رویت می گشایم سفره ی راز

نمی دانم بگویم یا نگویم                         دلا! بگذار، تا حالا نگویم

ببخش ای خوب امشب، ناتوانم                 خطا در رفته از دست زبانم

لطیفا رحمتا بر من ضعیفم                                    قوی تر ازمن است، امشب حریفم

شبی ترک محبت گفته بودم                       میان دره ی شب خفته بودم

نی ام از ناله ی شیرین تهی بود                  سرم بر خاک طاقت سر نمی سود

زبانم حرف با حرفی نمی زد                    سکوتم ظرف بر ظرفی نمی زد

نگاهم خال، در جایی نمی کوفت             به چشمم اشک غم، تایی نمی کوفت

دلم در سینه قفلی بود، محکم                      کلیدش بود،  در دریاچه ی غم

امیدم، گرد امیدی نمی گشت                   شبم دنبال خورشیدی نمی گشت

حبیبم قاصدی از پی فرستاد                       پیامی بابلوری می فرستاد

که می دانم تو را شرم حضور است           مشو نومید، این جا قصر نور است

الا! ای عاشق اندوه گینم                          نمی خواهم تو را غمگین ببینم

اگر آه تو از جنس نیاز است                     در باغ شهادت باز، باز است

نمی دانم که در سر، این چه سودا است!    همین اندازه می دانم که زیبا است

خداوندا چه درد است این چه درد است     که فولاد دلم را آب کرده است

مرا ای دوست، شرم بندگی کشت             چه لطف است این، مرا شرمندگی کشت

شاعر:فرید طهماسبی


نوشته شده در تاريخ سه شنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

ای مجاهد شهید مطهر

مرتضی را چو آئینه مظهر

ای شهید ره حکمت و علم

خون تو حافظ دین و دفتر

در عزای تو ای بهر تقوا

دیده در خون دل شد شناور

گریه بر ناله ره بسته و غم

می گذارد دلم را به مجمر

خامه لرزد، در کف من، از غم تو

چون سرایم ماجرای، ماتم تو

در شگفتم من چه گویم

تا که غم نشکند خامه را سر

در عزای جان گزایت

سینه سوزد چو کانون اخگر

بشکند دست آن کس که بر کند

زین چمن آن درخت تناور

حیف از آن نو بهار آخرین گل

کز خزان ستم گشته پرپر

هر شب و روز دیده بارد گوهر پاک

از غم تو، امید خفته در خاک

خشم امت زخون تو جوشید

بی تو رهبر سیه جامه پوشید

نازمت ای شهید بهاور

ای شهادت تو را عمر دیگر

خود نمیری که مردن تو را نیست

زنده ای زنده تا صبح محشر

نقش هر دفترت زندگی زاست

زندگی از تو زاید مکرر

ای خطیبِ، دل نوازِ، نکته پرداز

عندلیبِ، نغمه سازِ، کرده پرواز
نوشته شده در تاريخ سه شنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
فرمانده گردان امام محمد باقر (ع)لشگر25کربلا(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)
در سال 1341 در روستای "کلاگر محله" شهرستان "قائمشهر" به دنيا آمد. او فرزند دوم خانواده بود. پدرش فاقد زمين بود و روی زمينهای ديگران کار می کرد. به همين سبب خانواده اش از وضعيت مالی خوبی برخوردار نبود. علی اصغر پيش از آغاز دوران تحصيل رسمی درمدرسه به مکتبخانه رفت و به فراگيری قرآن پرداخت. در سال 1348 در مدرسه «همام» روستای کلاگر محله تحصيلات دوران ابتدايی را آغاز کرد. علاقه او به درس و مدرسه به اندازه ای بود که تکاليف خود را در مدرسه انجام می داد و اگر در درسی نمرة خوبی نمی گرفت، ساعت ها گريه می کرد. او نسبت به ساير کودکان هم سن و سال آرام تر بودو بيشتر اوقات را در منزل می گذراند. اسکندر فومنی و حميدرضا رنجبر (که در 25 فروردين 1362 به شهادت رسيدند) از دوستان دوران طفوليت علی اصغر بودند و ارتباط خود را تا پايان عمر حفظ کردند.
تحصيلات دوره راهنمايی را در سال 1353 در مدرسه راهنمايی امير کبير قائمشهر آغاز کرد. اين دوران آغازگر تحولات و تغييرات خاصی در رفتار و شخصيت او بود. در کلاسهای احکام و نهج البلاغه که زير نظر روحانيون تشکيل می شد شرکت می کرد. در اين جلسات بود که با نام امام خمينی (ره) آشنا شد. به تدريج پس از آشنايی با انديشه های امام (ره) به همراه جوانان محل، هيئت اسلامی جوانان روستا را تأسيس کردو خود رهبری اين هيئت را که در مسجد مستقر بود عهده دار شد. با آغاز فعاليتهای علنی انقلاب در راهپيماييها و درگيری ها حضور گسترده داشت. به بهانه ورزش با ساير فعاليتها بسياری از جوانان را به مسجد می کشانيد و سعی می کرد آنان را ازاين طريق جذب کند.5 رفتار گرم و صميمانه ای با ديگران داشت و با همه به مهربانی برخورد می کرد. و در عين حال از افراد بی بند و بار تنفر داشت و دوست نداشت کوچک ترين برخوردی با آنان داشته باشد.
در سال 1359 پس از کسب مدرک ديپلم، آماده اعزام به سربازی بود که متوجه شد گروه دکتر چمران به نيرو نيازمند است. آموزش نظامی را به همراه نيروهای بسيجی در پادگان شيرگاه گذراند و پس از ثبت نام به ستاد جنگهای نا منظم دکتر چمران در تاريخ 16 دی 1359 به مناطق جنگی جنوب رفت. نخستين اعزام علی اصغر خنکدار با نخستين مجروحيت او همراه بود. در شرايطی که خانواده اش در تدارک مراسم عروسی خواهرش بودند به آنان گفت که برای انجام کاری به تهران می رود و به زودی بازمی گردد. اما از اهواز و مناطق جنگی سر در آورد در تاريخ 16 فروردين 1360 در منطقه کرخه در اثر اصابت ترکش مجروح شد و در بيمارستان اهواز بستری گرديد.
در اواخر تابستان 1360 به عضويت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمد. در تاريخ 1 مهر 1360 به پادگان آموزشی المهدی (عج) چالوس اعزام شد و تا اول دی ماه دوره آموزشی سه ماه سپاه را گذراند. به دنبال آن بلافاصله به جبهه مريوان اعزام شد و تا تاريخ 11 اسفند 1360 در منطقه سروآباد مريوان به خدمت مشغول بود و فرماندهی یکی از واحدهای مستقر در آنجا را بر عهده داشت. پس از بازگشت در واحد عمليات سپاه قائمشهر بود. با آغاز فعاليتهای ضد انقلابی گروهک «اتحاديه کمونيستها» در جنگ های شمال ايران، پس از گذراندن دورة ويژه جنگ های چريکی و اصول جنگ های ضد چريکی به فرماندهی گردان ويژة جنگ سپاه قائمشهر منصوب شد.
نخستين سال های آغاز جنگ پدرش برای آنکه او کمتر به جبهه برود به وی پيشنهاد کرد تا ازدواج کند. او اين پيشنهاد را پذيرفت و در بيست سالگی يعنی در سال 1361 با خانم "زهرا سرور" ازدواج کرد. مراسم عقد عقد اين زوج در مسجد و در نهايت سادگی برگزار شد.
در 25 فروردين 1362 دوست ديرينه اش، "حميد رضا رنجبر" فرمانده گردان امام محمد باقر (ع) از لشکر 25 کربلا در جريان عمليات والفجر 1 در منطقه عملياتی جفير به شهادت رسيد. او که به شدت تحت تاثير شهادت حميد رضا قرار گرفته بود پس از آن هيچگاه منطقه نبرد را ترک نکرد.
مدتی در شمال بود.علی اصغر پس از دو سال حضور در جنگل قائمشهر و مبارزه و سرکوب ضد انقلاب به جبهه نبرد شتافت. در تاريخ 28 بهمن 1362 به منطقه جنوب و لشکر 25 کربلا پيوست و فرماندهی گردان امام محمد باقر (ع) را به عهده گرفت. در جريان عمليات والفجر 6 در منطقه دهلران در محور چيلات بر اثر اصابت تير به سرش زخمی شد اما علی رغم اصرار همرزمان راضی نشد منطقه را ترک کند و دو ماه بعد از مجروحيت به شهر و ديار خود بازگشت.
او برای همسر خود احترام فراوان قايل بود اما حضور در جبهه را ترک نمی کرد. در مدت کوتاه بازگشت از جبهه نيز به جمع آوری نيرو می پرداخت.
به هنگام تولد نخستين فرزندش برای مدت کوتاهی در يکی از بيمارستانهای شهرستان بابل حاضر شد و او را به ياد دوست و همرزم شهيدش" حميد رضا "ناميد و سپس به جبهه بازگشت. علی اصغر به امام خمينی (ره) عشق می رزيد، با ذکر مصيبت امام حسين (ع) و با شنديدن مصائب ائمه اطهار به گريه می افتاد. جبهه برای او از همه چيز مهم تر بود. در حالی که منزل شخصی نداشت و حقوق بسيار کمی از سپاه دريافت می کرد جبهه را رها نمی کرد. در کنار روحيه خشن نظامی از روحی لطيف و وجدانی بيدار برخوردار بود. توجه به اصلاح اخلاقی دوستان و همرزمان، اهتمام به رعايت آداب شرعی و اخلاقی تحصيل و به بطالت نگذراندن عمر در جوانی از يکی از دست نوشته هايش به خوبی مشهود است.
او پس از مدت فرماندهی گردان امام محمد باقر (ع) برای گذاراندن دورة آموزش فرماندهی به پادگان امام حسين (ع) تهران اعزام شد. از 18 ارديبهشت 1363 تا 15 مرداد 1363 دوره مزبور را گذراند و پس از آن برای مدت کوتاهی به قائمشهر برگشت. در تاريخ 21 مرداد 1363 به عنوان جانشين واحد عمليات منصوب شد. اما دو ماه بيشتر طاقت نياورد و بار ديگر در 1 آبان 1363 به جبهه اعزام و به عنوان جانشين گردان امام محمد باقر (ع) مشغول به فعاليت شد. در تاريخ 15 آبا 1363 بار ديگر از ناحيه پهلو بر اثر اصبت ترکش مجروح شد. لکن مداوای طولانی را نپذيرفت. در 1 ارديبهشت 1364 به فرماندهی گردان حمزة سيد الشهدا (ع) منصوب شد و تا شهريور در آن گردان باقی ماند. سپس به عنوان جانشين محور دوم لشکر که فرماندهی آن بر عهده سردار عمرانی بود منصوب شد. در حالی که رزمندگان گردان امام محمد باقر (ع) اصرار داشتند او را به گردان امام محمد باقر (ع) برگردانند. در همين حال و هوا دومين فرزندش "زينب" به دنيا آمد.
از نفوذ کلام بالایی برخوردار بود واین بنا به فرمایش حضرت علی (ع) به خاطر یکی بودن گفتار وعمل او بود. دربارة نفوذ کلام شيری ـ يکی از همرزمان ـ می گويد :
در سال 1364 خنکدار به من اعلام کرد که روستای شما بايد يک دسته نيرو به منطقه جنگی اعزام کند. من نيز به او گفتم چون تعدادی از بسيجيان روستا در جبهه هستند شايد استقبالی که انتظار می رود صورت نگيرد. وی با چهره مصمم گفت : «شما جلسه ای بر قرار کنيد که من برای صحبت با مردم به آنجا بيايم.» چند ورز بعد مراسمی بر پا شد و از ايشان برای سخنرانی دعوت کرديم. وی با کلامی شيوا، چنان صحبتی کرد که فردای آن روز به تعداد بيش از يک دسته بسيجی با بدرقه مردم روستا به جبهه ها رفتند.
علی اصغر در جريان عمليات والفجر 8 در تيپ 1 لشکر 25 کربلا در فاو حضور داشت و معاون محور 2 بود اما به خاطر علاقه خاصی که رزمندگان گردان امام محمد باقر (ع) به او داشتند و با به صلاحديد فرمانده لشکر به اين گردان بازگشت. در 20 بهمن 1364 در دقايق اوليه عمليات والفجر 8 وقتی نيروها به آن طرف ساحل اروند رسيدند، او در حالی که نيروهای رزمنده را از درون قايقی به جلو هدايت می کرد، چندين بار فرياد کشيد کربلا جلوی من است، من کربلا را می بينم. در همين حال تيری به شقيقه اش اصابت کرد و در دم به شهادت رسيد.

پيکر علی اصغر خنکدار در گلزار شهدای روستای" کلاگر محله"در شهرستان "قائمشهر" به خاک سپرده شد. يک سال بعد در جريان عمليات کربلای 5 برادرش "جعفر خنکدار" هفده ساله به شهادت رسيد. سه سال بعد در تاريخ 4 مرداد 1367 در روزهای آخر جنگ "محمد باقر خنکدار" در منطقه عملياتی جزيرة مجنون به اسارت دشمن در آمد و در سال 1369 به آغوش خانواده بازگشت.
از شهيد "علی اصغر خنکدار" يک فرزند پسر به نام "حميدرضا" که در زمان شهادت پدر دو ساله و دختری به نام زينب که شش ماهه بود. به يادگار مانده است.

منبع:"فرهنگ جاودانه های تاریخ ،زندگی نامه فرماندهان شهید مازندران"نوشته ی یعقوب توکلی ،نشر شاهد،تهران-1386



وصیت نامه
بسمه تعالي
بار الها، بارپروردگارا،‌ ترا سپاس مي‌گويم كه اين بندة گنهكار را فرصتي ديگر عنايت كردي تا بتوان با خود بينديشم و از كرده‌هاي خلاف خويش پشيمان و با توكل بر خداي بزرگ براي رضاي معبود خويش استغفار و طلب عفو و بخشش براي خويش نمايم.
خدايا، معبودا، بار الهها به تقصير خويش اعتراف كرده‌ايم و اين بار نيز مي‌گويم و مي‌نويسم كه انساني گناهكارم و هيچ راهي براي خود نمي‌بينم و تنها روزنة اميدم به تو است و خدايا فقط تو را مي‌پرستم و از تو ياري مي‌جويم. خدايا بنده‌اي حقير و ضعيفم و تحمل آتش‌هايي را كه تجسم اعمال خلاف من مي‌باشد را ندارم. دستم را بگير و مرا در اين امتحان الهي موفق و قلم عفو بر جرايم بكش.
الهي به حق هشت و چارت زمان بگذر شتر ديدي نديدي
و خدايا چشم طمع به بهشت تو ندارم، زيرا كه خدايا عبادت‌هايم را براي اين به درگاهت مي‌كنم كه تو را لايق عبادت مي‌‌دانم و تورا عادل مي‌دانم و مي‌دانم كه تنها بودن در جوار تو سعادت حضور در قيامت تو است كه انسان را سعادتمند مي‌كند. خدايا سال‌ها و ماه‌هاست مه به دنبال دست يافتن به وصال خويش در شهرها و آبادي‌ها و كوه‌ها و جنگل‌ها و دشت‌ها و بيابان‌ها را پشت سر گذاشته‌ام،‌ با كارواني از دوستان و عزيزان حركت كردم و در هر مسيري، بر سر هر كوهي و برزني از يكي كه از عاشق تو مخلص تو بود، جدا گشتم، يك يكشان به سوي جوار حق پرواز كردند شهد شهادت نوشيدند.
در جنگل‌ها به ياد عزيز، در كوه‌ها به ياد ياري مهربان، در صحرا و شنزار به ياد سرداراني و . . . شال عزا بر گردن نهاديم و هميشه در اين فكر بودم كه چگونه مي‌توان آنان شده گونه مي‌توان عاشق شد. عاشق الله شيفتة الله،‌آري خداي مهربان اين بار نيز در آبهاي هور به دنبال رسيدن به وصال خويش حركت كردم، شايد به آرزوي خويش دست يابم. خدايا اگر مرا در زير آبها خفه‌ام كنند، اگر تمامي هور را ظرفي از آتش سازند و مرا در ميان آن پرتاب نمايند، اگر گلوله‌هاي سر بين دشمن بد كين قلب‌هاي گنهكار مرا سوراخ كند، همة اينها را به عشق ديدار تو با جان و دل مي‌پذيرم و آمادة پذيرايي تمام مشكلات در مسير تو هستم و تنها انتظارم و آرزويم در تحمل اين سختي‌ها ديدار وجه الله و رسيدن به وصال معبود مي‌باشد.
الها دوري خانه ،زن و فرزند را ،خدايا گلوله‌هاي دشمن را، خدايا بي‌خوابي‌هاي فراوان را تحمل مي‌كنم،‌ ولي دوري تو را حتي يك لحظه تحمل نخواهم كرد . خدايا تو را سپاس مي‌گذارم كه اين بار سعادت را نصيب من كردي تا در يك تلاش براي برپايي عدل و قسط در جامعه شركت داشته باشم و آرزو دارم خالصانه از من بپذيري وصيت‌هايم را اين گونه آغاز كنم. اسلام را تنها مكتب بر حق جامعه مي‌دارم و تنها دين نجات‌بخش مي‌دانم و براي اجراي احكام آن تمامي سختي‌ها را همچون شربت شيرين بر عمق جان خويش مي‌پذيرم. بار الها از اين آيه عزم خويش را جزم نمودم تا به آن جامة عمل بپوشانم و اعتقاد دارم كه جنگ را تا نابودي دشمن و رفع فتنه در عالم بايد ادامه داد و در اين مسير پيروزي حتمي است، انشا الله.

امت اسلام مردم ايران و دوستان و آشنايان جنگ را سرلوحة‌امور خويش قرار دهيد و شهادتم را وسيله‌اي سازيد براي تقويت بيشتر جبهه‌ها و ثابت كنيد كه جاي خالي هر شهيدي هزاران لانة سرخ ژوليده مي‌شود كه با نورانيت خويش ظلمت‌ها را به نابودي و قهقرا مي‌كشاند.
هنگامي كه خبر شهادتم را شنيديد، به ياد سنگر خالي من و اسلحة بر زمين افتاده‌ام باشيد و براي پر كردن سنگر و برداشتن سلاحم كمر همت بنديد و روانة جبهه‌ها گرديد و تنور جنگ را گرم نگه داريد، زيرا كه به قول امام عزيز جنگ برايمان يك نعمت است. سپاه را خانة خويش مي‌دانم و افتخار مي‌كنم كه در اين لباس درآمده‌ام و با جان و دل در آن براي رضاي خدا مشغول انجام وظيفه‌ هستم و شهادت در اين لباس مقدس را افتخاري براي خويش مي‌دانم، زيرا به قول امام علي (ع) لباس سربازي جامة فاخر است كه در دنيا لباس عافيت و در آخرت خريد بهشت خواهد بود انشا الله.
پيامم به مسئولين شهر و كشور اين كه جنگ سرلوحه امور قرار دهيد و با حضور فعال خود در جبهه و حمايت همه‌جانبه از بسيجيان دلاور هر اداره و سازمان و نهادي را به سنگري از سنگرهاي ميدان نبرد بر عليه سلطه استعمار مبدل سازيد و به آنهايي كه نغمة شوم صلح را سر مي‌دهند، مي‌گوييم كه ما صلحي را مي‌خواهيم كه رعايت عدالت در ا» بشود و آن محاكمة متجاوز و احقاق حقوق دو ملت ايران و عراق مي‌باشد. پدر و مادرم خوبم از اين كه توانستم در هنگامي كه نياز شديدي به من داشتيد در كنار شما باشم، از شما عذرخواهي مي‌كنم و از شما طلب عفو و بخشش را دارم.
زيرا كه زمان را اين گونه تشخيص دادم و بايد به نداي هل من ناصر ينصرني امام لبيك مي‌گفتم، زيرا كه تمام اسلام در مقابل تمامي كفر قرار گرفته بود و بايد با تمامي قدرت وارد ميدان شد. اين را بگويم كه هميشه شرم داشتم به خاطر زحمات طاقت‌فرساي شما در چشمان شما بنگرم و اميدوارم كه مرا عفو نماييد و از خدا بخواهيد كه اين قرباني را از شما بپذيرد انشا الله.
همسر خوبم،‌ اي كه همچون نوري در زندگي من درخشيدي و مرا از ظلمت‌هاي زيادي رهايي بخشيدي، افتخار مي‌كنم كه با تو زندگي خويش را آغاز كردم، زيرا كه همچون فرشته رحمت بر من نازل شدي و از صبر و شكيبايي تو درس‌ها گرفتم. ميدانم كه حق همسري را هيچ براي تو بجا نياوردم و در سخت‌ترين زمان‌ها ترا با كمترين امكانات تنها گذاشته‌ام، مرا عفو كن و بگو كه اي خدا اين قرباني را از من بپذير. فرزندانم را چون حماسه‌سازان كربلا پرورش بده، حميدم را حسين‌وار و معصومة خوبم را زينب‌وار در مسير الله بزرگشان ساز و آنها را انسان‌هايي بلندهمت و والامقام تربيت كن. حميد را انشا الله به حوزه بفرست و معصومه را در كنار خودت داشته باش تا مونس شب‌هاي تر و همدم لحظات تنهايي تو باشد.
برادرانم افتخار بر اين دارم كه چون شما برادراني دارم. در مقابل شما احساس ضعف مي‌كنم، زيرا كه در واقع در نزد خدا مقرب‌تريد. جنگ را فراموش نكنيد و امام را تنها نگذاريد.
گروه‌گرايي‌ها و سازمان‌هاي مختلف را محكوم ساخته در خط امام امت گام برداريد و با مخالفان اين خط هيچ سازش و سستي به خود راه ندهيد.
خواهرانم حجاب خود را فراموش نكنيد در هر مكاني كه هستيد جنگ را و رزمندگان را فراموش نكنيد و امام را دعا كنيد. فرزندانتان را عالم و جنگجو بسازيد انشا الله.
اي دوستان خوبم خط فقط خط امام، اين شعار را هميشه در ذهن خويش داشته باشيد. امام را بخواهيد، جنگ را فراموش نكنيد، جبهه‌ها را گرم نگهداريد و با مخالفان خط امام و با مخالفان جنگ هيچ سر دوستي و سازش نداشته باشيد. در انتخاب دوست و رفيق نهايت تلاش را بكنيد و از سازمان‌ها و جبهه‌هاي مختلف به شكل كلي بپرهيزيد. در كنار يكديگر در خط امام در انجمن اسلامي و گروه‌ها مقاومت محل فعاليت كنيد و عوامل اختلاف را از خود دور كنيد. از همة دوستان و آشنايان التماس دعا دارم، مرا فراموش نكنيد، همه‌تان در همين لحظه از خدا بخواهيد كه گناهان مرا ببخشد و مرا با شهداي كربلا محشور كند انشا الله.
شب اول قبر مرا فراموش نكنيد، غروب‌هاي جمعه سر مزارم فاتحه اي بخوانيد، به احكام اسلام بيشتر پايبند باشيد و در برگزاري مراسم مذهبي و عزاداري بيشتر تلاش كنيد. ترسم از فشار قبر زياد است با دعا و قرآن خواندن بر روي قبرم از خدا بخواهيد كه از گناهانم درگذرد. خانوادة شهدا و مفقودين و مجروحين و اسرا و رزمندگان را فراموش نكنيد. انجمن و گروه مقاومت را تنها نگذاريد، مسجد را حتماً پر كنيد و از آن سنگري بسازيد براي كمك به جبهه‌ها و مقابله با فساد و ظلم و فشارهاي گروهك‌هاي ملحد و غير خط امام. انشا الله در پايان بار ديگر از همة شما التماس دعا دارم، از همة دوستان و آشنايان مي‌‌خواهم كه اگر حقي بر گردن من دارند و يا اگر غيبتي از آنها كردم، مرا عفو كنيد و برايم طلب آمرزش نماييد. اگر كسي پولي از من طلب دارد، به خانه‌ام بگويد و از حقوقم بگيرد. التماس دعا از همة شما، شب اول قبر را فراموش نكنيد و روزهاي جمعه سري بر قبرم بزنيد.
بنده خدا علي اصغر خنكدار 23/3/64 ساعت 1.35


نوشته شده در تاريخ سه شنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
دانلود مرثیه خوانی حاج صادق آهنگران در سومین یادواره شهدای مسجد بلال و کوی شهید رجایی اهواز   1391/12/18

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل والنهار و لا جعله الله آخرالعهد منی لزیارتکم

السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین
بسم رب العشق، آغاز سخن
السلام ای یوسف بی پیرهن
السلام ای سومین مولای ما
ای تو هم مجنون و هم لیلای ما
عشقت آتش می زند در سینه ها
با تو روشن می شود آیینه ها
شیر مادر با غمت آمیخته
در دل از روز تولد ریخته
ای عجین گردیده با جانم حسین
می نویسم، از تو می خوانم حسین
قصه از عشق و جنون آغاز شد
از کنار شهر خون آغاز شد
خون و آتش موج می زد هر طرف
آمدند از راه یاران صف به صف
روی در روی هم آمد خیر و شر
کربلا تکرار شد بار دگر
کربلا جاری است بر روی زمین
کل ارض کربلا یعنی همین
کربلا جاری است در طول زمان
کربلا یعنی نبردی جاودان
کربلا یعنی سرافرازی، غرور
عزت و مردانگی، عشق و شعور
کربلا یعنی عطش، یعنی گذشت
کربلا فتح المبین، والفجر ۸
ای برادرهای ایمانی سلام
با شمایم نور چشمان امام
یادتان هست آسمان دلتنگ بود
آری، آری جنگ بود و جنگ بود
بر دهان انگشت حیرت بود جنگ
آزمایشگاه غیرت بود جنگ
هر که در دل شور دیگر داشت رفت
عاشقی را خوب باور داشت رفت
رفت تا کاری ابالفضلی کند
رزم و پیکاری ابالفضلی کند
بگذرد از خویش بالاتر رود
بیشتر از پیش بالاتر رود
سیر از خود تا خدا دارد شهید
سر جدا پیکر جدا دارد شهید

من و تنهایی و غم آه که یاران رفتند
منو غم گریه که آن سبزسواران رفتند
ای دل من به خدا سنگ تر از سنگ تویی
گر چه با نای غم آهنگ هم آهنگ تویی
چه غریبانه از این خانه گذر می کردند
قهرمانانه خطر بعد خطر می کردند
تو در اینجایی و گلهای معطر رفتند
نرگس و یاسمن و سرو و صنوبر رفتند
تو مگر آهنی ای دل که چنین سخت شدی
دامن خاک گرفتی و سیه بخت شدی
ای شهیدان منم و داغ شما می دانید
سوز نی های نیستان مرا می دانید
چه کنم گر نکنم یاد شما را روشن
داغ آیینه فریاد شما را روشن
ما چرا درک نکردیم شما را افسوس
نشنیدیم صدا بعد صدا را افسوس
شرمساریم شهیدان که چنین پژمردیم
زنده ماندید شما، ما همه اینجا مردیم
آی مردم به خدا داغ کبوتر دیدیم
هر کجا گام زدیم لاله پرپر دیدیم


نوشته شده در تاريخ دوشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
دانلود نوحه ی یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

مداحی تصویری یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است در سایت آپارات

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

شوری که در دلها پایان نمی گیرد یاد شهیدان است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

نام شهیدان در این عالم هستی پاینده می ماند

ایثارشان همچون سرچشمه ای پاک و زاینده می ماند

میراث جانبازی در نشر فرهنگ آینده می ماند

بر درک و مفهوم انگیزه شان خلقی مبهوت و حیران است

از جوشش خون این عاشقان خون در رگها به جوش آید

فریاد پیروزی با گرمی خون ایشان به گوش آید

با یاد ایثار و جانبازی آنها دل در خروش آید

کاین گونه جانبازی زاینده ی عزم آزاد مردان است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

تاریخ سازان و آینده پردازان این جان نثارانند

شایسته مردان حماسه های خون این نامدارانند

گل های جاوید خون رنگ آزادی در هر بهارانند

با یادشان در دل اندر شکوفایی گل های ایمان است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

از مکتب قرآن درس شهادت را آموختند اینها

تا حق شود روشن چون شمع روشن گر خود سوختند اینها

با آتش خون مشعل های ایمان را افروختند اینها

اسلام پابرجا از اهتمام این انصار قرآن است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

آموزگار این مکتب حسین بود و جان در ره دین داد

گلواژه ی خونش از سلطه ی باطل حق را نمود آزاد

جان جهان یکسر قربان سالار آزاد مردان باد

کز نهضت سرخش تا دامن محشر عالم گلستان است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

جمع شهیدان با انصار ثارالله پیوسته همگامند

گلگون تنان ما جان داده در راه اهداف اسلامند

بر فوز عظمای دیدار حق نائل چون مخلص تامند

مهمان یاران سلطان مظلومان در باغ رضوان است

یادی که در دلها هرگز نمی میرد یاد شهیدان است

شاعر: عتیق بهبهانی




نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

نوشته بر تن گلهای پرپر                           شهيدان زنده اند الله اکبر

نوشته بر تن گلهای پرپر                           شهيدان زنده اند الله اکبر

در این صحرا که بی شمع و چراغ است     بیابان در بیابان سوز و داغ است

نشسته شبنم اشک ملائک                     چو گل هایی که در این طرفه باغ است

زبان اشک شان خواند مکرر                     شهيدان زنده اند الله اکبر

نوشته بر تن گلهای پرپر                           شهيدان زنده اند الله اکبر

ز یاد اربعین دلها غمین است                     عزای کشتگان راه دین است

ز خون های شهیدان خاک ایران               سیه پوش هزاران اربعین است

که در هر اربعین شوریست دیگر               شهيدان زنده اند الله اکبر

زمين کربلا دارالسلام است                       مزار اطهر سوم امام است           

 به خط خون نوشته بر مزارش                   که اين قبر حسين تشنه کام است  

 نمی ميرد شهيد راه داور                          شهيدان زنده اند الله اکبر

اميد جان ما جان بر لب آمد                      به لب فرياد يا رب يا رب آمد     

 برای ديدن قبر برادر                               شکسته قامتی چون زينب آمد      

 زبان حال اين دلخسته خواهر                   شهيدان زنده اند الله اکبر

اگر غم چنگ زد بر تار و پودم                 ز مأموريتم غافل نبودم    

 اگر نامحرمان اينجا نبودند                                   نشان می دادمت جسم کبودم      

 همه بود اين پيامم ای برادر                      شهيدان زنده اند الله اکبر

 شاعر:سید رضا موید


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده

بار دیگر با اجازه از تفنگ                            می رود ذهنم بسوی شعرجنگ

ذوق وشوق نینوا کرده دلم                        چون هوای کربلا کرده دلم

بود سنگر بهترین معوای من                        آه جبهه کو برادر های من

در تمام سالهای عشق وجنگ                    مهر در سجاده ماشد فشنگ

سنگر خوب وقشنگی داشتیم                    روی دوش خود تفنگی داشتیم

جنگ ما را لایق خود کرده بود                      جبهه ما را عاشق خود کرده بود

روز کوچ کاروان از بر وبحر                             روز آزادی شداز  زندان شهر

نفرت از هر خود ستایی داشتیم                 خلق وخوی روستایی داشتیم  

آسمان تکبیر ما را دوست داشت                هر حسینی کربلا را دوست داشت

روزها در عشق پرپر می زدیم                   در دل شبها منور می زدیم

داشتیم ای دوست شبهای خطر                  سایه ی صاحب زمان را روی سر

ابر گریه از صدای ناله بود                              شور پرپر گشتن یک لاله بود

گردباد خون به روی دجله بود                      حمله در شب دعوتی تا حجله بود

مین به میدان عبورم می کشید                    شیهه ی اسبی به شورم می کشید

گریه هایم آه حسرت خورده اند                    چکمه هایم خاک غربت خورده اند

یاد روزی که بسیجی می شدیم                  شمع شب های دوئیجی می شدیم

یاد روزی که در خمپاره ها                            جمع می کردیم پاره پاره ها

هر بسیجی اقتدا بر شمع کرد                     پاره های جان جود را جمع کرد

تا ابد شام پریشانی ماست                        داغ غربت روی پیشانی ماست

سرزمین نینوا یادش به خیر                           کربلای جبهه ها یادش به خیر

سر به دوش گریه ها و ناله ها                        چون نگریم در عزای لاله ها

فیض پرپر گشتن گل داشتیم                        کاش در جام بلا مل داشتیم

زخم دیدیم و پی مرهم شدیم                        ما به بزم عشق نامحرم شدیم

ارث ما این روسیاهی مانده است                  یادی از مرغان چاهی مانده است

کربلای جبهه ها یادش به خیر                       سرزمین نینوا یادش به خیر

غم برای نوع عنوان می خوریم                      رنج آب و غصه ی نان می خوریم

کاش با یاران مست دوستی                        باز می داد عشق دست دوستی

تا به دشت و کوه رسته شالی است               تا ابد جای شهیدان خالی است

سرزمین نینوا یادش به خیر                              کربلای جبهه ها یادش به خیر

شاعر:شجاع الدین ابراهیمی


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود  شب است و سکوت است و ماه است و من             فغان و غم و اشک و آه است و من

شب است و سکوت است و ماه است و من             فغان و غم و اشک و آه است و من

شب و خلوت و بغض نشکفته‌ام                             شب و مثنوی های ناگفته‌ام

شب و آخرین سوز مستانه ام                                 شب و های های غریبانه ام

شب و ناله‌های نهان در گلو                                  شب و ماندن استخوان در گلو

شبی چون سیه روزی روز من                                شب و ناله ی استخوان سوز من

من امشب خبر می کنم درد را                               که آتش زند این دل سرد را

بگو بشکفد بغض پنهان من                                   که گل سر زند از گریبان من

مرا کشت خاموشی ناله‌ها                                     دریغ از فراموشی لاله‌ها

کجا رفت تأثیر سوز و دعا                                                کجایند مردان بی ادعا

کجایند شورآفرینان عشق                                     علمدار مردان میدان عشق

کجایند مستان جام الست                                      دلیران عاشق، شهیدان مست

همانان که از وادی دیگرند                                   همانان که گمنام و نام آورند

هلا! پیر هشیار درد آشنا                                       بریز از می صبر در جام ما

من از شرمساران روی توام                                                ز دُردی کشان سبوی توام

غرورم نمی‌خواست اینسان مرا                               پریشان و سر در گریبان مرا

غرورم نمی‌دید این روز را                                                چنان ناله‌های جگرسوز را

غرورم برای خدا بود و عشق                                 پل محکمی بین ما بود و عشق

نه! این دل سزاوار ماندن نبود                                 سزاوار ماندن دل من نبود

من از انتهای جنون آمدم                                      من از زیر باران خون آمدم

ز دشتی که با خون چراغانی است                         ز دشتی که پر شور و عرفانی است

از آنجا که پرواز یعنی خدا                                               سرانجام و آغاز یعنی خدا

هلا! دین فروشان دنیا پرست                                 سکوت شما پشت ما را شکست

چرا ره نبستید بر دشنه‌ها؟                                     ندادید آبی به لب تشنه‌ها

نرفتید گامی به فرمان عشق                                    نبردید راهی به میدان عشق

اگر داغ دین بر جبین می‌زنید                                چرا دشنه بر پشت دین می‌زنید

خموشید و آتش به جان می‌زنید                            زبونید و زخم زبا می‌زنید

کنون صبر باید بر این داغ‌ها                                 که پُرگل شود کوچه‌ها، باغ‌ها

شاعر:علی رضا قزوه


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
انشاء الله در آینده ی نزدیک متن  این کتاب را بر روی وبلاگ قرار خواهم داد.


نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهاردهم اسفند ۱۳۹۱ توسط ابوعمار حسین زاده
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک