ز نینــوای تــو رفتــم، چـو نـی نوا کردم                   چنـان کـه بـادیـه هـا را چـو نینوا کردم

به هرکجا که نشستم گریستم زغمت                بـه هـر طرف که دویدم تو را صدا کردم

ز خــارهـای مغیـلان بپـــرس کز داغت                     چقدر اشک فشاندم،چه ناله ها کردم

تــو دشـت مـاریه را کربلا ز خون کردی           به شام وکوفه من ازاشک کربلا کردم

بــه جـــای نــالـه ز هـر تـازیانه دشمن                    علــی علـی زدم از دل خدا خدا کردم

طــواف پیکــر بـی سـر بـه زیـر خنجرها                    زیـــارت سـرِ بـی تـن بـه نیزه ها کردم

پیام خـون تــو بــردم بـه هـر کجـا رفتم                   حـدیث غــربت حــقّ تـــو را نـــدا کردم

نتیجـه دادن خـونت بــه عهـده من بود           که صبـر کردم و بر عهد خود وفا کردم

لـوای زحمت پیغمبـران بـه دوشـم بـود           قــدم خمید ولی راسـت ایـن لوا کردم

تـو خـواستی بـه نمـاز شبت دعا گویم              تو را به جـان تو در هر نفس دعا کردم

سپرد حکم تو هشتاد وچار لاله به من               کـه مـن بـه اشـک، حــراست ز لاله ها کردم

به غیـر یـک گل پرپر که در خرابه بماند           گلـی کـه سـوختم و از بـرم جدا کردم

رقیــه را کــه نیــــاورده ام ببخـش مـرا                   ورا بــه غـــربـت شـــام بـلا رهــا کردم

بــه نیـــزه خــواندن قــرآن تــو ربود دلم       اگر چـه سوختم از غم ولی صفا کردم

ز خطبـه خـواندنم انـداختی و از حــالم           گـواست چــوبـه محمـل کـه من چه ها کردم

به دست بسته بسی تازیانه خوردم تا                 طنـاب ظلـم ز دسـت سکینــه وا کردم

اگــر ز پـــای فتـــادم بسـی ولـی آخـر                    بـه کــاخ ظلــم عــزای تو را به پا کردم

ببین رضای "مؤید" به گریه می گوید               کزین سـرود خدا را ز خود رضا کردم