دانلود نوحه ی بر لب دریا لب دریا دلان خشکیده است   از عطش دلها کباب است و زبان خشکیده است

بر لب دریا لب دریا دلان خشکیده است                 از عطش دلها کباب است و زبان خشکیده است

کربلا بستان عشق است و شهامت ای دریغ              کز سموم تشنگی این بوستان خشکیده است

سوز بی آبی اثر کرده است بر اهل حرم                 هر طرف بینی لب پیر و جوان خشکیده است

آه از مهمان نوازانی که در دشت بلا                      میزبان سیراب و کام میهمان خشکیده است

نازم این همت که عباس آید از دریا ولی                آب بر دوش است و لبها هم چنان خشکیده است

دامن مادر چو دریا اصغرش چون ماهی است          کام ماهی بر لب آب روان خشکیده است

گر ندارد اشک تا آبی به لبهایش زند                    چشمه ی چشم رباب از سوز جان خشکیده است

ریخت اشک عذر در پای حسین و بازگشت                       دید تا اکبر پدر را تا دهان خشکیده است

بر لب دریا لب دریا دلان خشکیده است                 از عطش دلها کباب است و زبان خشکیده است

شاعر:سید رضا موید