علمدار نیامد علمدار نیامد                        ای هم‌سفـران مـاه بنـی هاشمیان کو؟

آرام دل و دیده و آرامش جان کو؟               آیینه‌ی عشق از پی دیدار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        دل‌هـای پریشـان شـده شیرازه ندارد

گنجـایش انـدوه و غـمِ تازه ندارد                دل خون شد و مجنون شد و دلدار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        آن گل که چمن عاشق بوسیدن او بود

آن ماه که ما را هوس دیدن او بود               صد بار به ما سر زد و این بار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        برگـرد عمـو! دل هـوس آب نـدارد

امشب بـه خدا دیده‌ی ما خواب ندارد           ای پردگیـان محـرم اسـرار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد   

شاعر:محمد جواد غفور زاده (شفق (