ای کشته ی غریب در دشت کربلا       کی تشنه لب نمود سر از تنت جدا

 آیا تویی حسین سالار و سرورم                 نوباوه ی رسول فرزند مادرم

نعش تو غرقه خون باشد برابرم                  در خاک و خون زنی این گونه دست و پا

××××××××××××××××

سر بر تن تو نیست آرام جان من                تا باز بشنوم جانا ز تو سخن

خون آب غسل تو خاکت شده کفن             جسم مقدست پامال اشقیا

××××××××××××××××

سرباز کوی عشق فیاض ممکنات               نور هدایت و سرچشمه ی حیات

کی حنجرت برید عطشان لب فرات             نور مبین کجا خاک زمین کجا

××××××××××××××××

از خیمه آمدم جانا به دیدنت                      گشته سرت جدا لب تشنه از تنت

بوسم ز سوز دل رگ های گردنت               لرزان ز قتل تو صحرای نینوا

××××××××××××××××

عز و شکوه دین از آبروی تو                       حق را زند صلا خون گلوی تو

از خیمه پر زده قلبم به سوی تو                 رفتی ز دست من ای مظهر خدا

××××××××××××××××

عریان میان خون جسم مطهرت                 در زیر نیزه ها صد پاره پیکرت

رفته توان و صبر از دست خواهرت              ای کاش می شدی زینب ترا فدا

××××××××××××××××

از کودکی مرا عشق تو زد به سر                در عمر بودمت همراه و همسفر

داغت زده شرر بر سینه و جگر                  سرباز کوی عشق فرزند مصطفی

××××××××××××××××

زاین داغ جانگداز شد موی من سفید          دل از تو ای عزیز مشکل توان برید

آیا چه ظالمی از کین سرت برید                 شرم و حیا نکرد از ختم انبیا

××××××××××××××××

ای پاسدار دین حق خونبهای تو                 پاینده تا ابد خونین لوای تو

جان معلمی بادا فدای تو                          بر پیر خسته دل حالی نما عطا

شاعر: حاج حبیب الله معلمی