آه شد  بی کس و بی یار حسین

 گشت بی یاور و انصار حسین

 ===================

تشنه لب خسرو ابرار حسین                شد چو بی ناصر و  غمخوار حسین

مرد میدان یلی شیر شجاعت عباس

پسر شیر خدا بحر مروت عباس

===================

به حضور شه خوبان آمد                     دیده پر اشک و پریشان آمد

با ادب آمده در نزد امام                      کرد بر خسرو لب تشنه سلام

===================

گل گلزار ادب دست برادر بوسید           از شه کون و مکان اذن شهادت طلبید

شه دین  حال برادرچون دید               از جگر ناله ی جانسوز کشید

===================

گفت عباس تویی میر سپاه                  هستی از حال برادر آگاه

ای برادر به جهان جز تو مرا یاری نیست   میر و سقا و علمدار و مددکاری نیست

===================

یکه تاز صف میدان بلا                       شیر لشکر شکن کرببلا

گفت کای نوگل گلزار بتول                  عرض عباس بفرمای قبول

===================

کم ترین بنده مگر قابل قربانی نیست      که کنون اذن شهادت به وی ارزانی نیست

پاسخش داد شه جن و بشر                 چو کنون کردهی آهنگ سفر

===================

پشت بر پشت تو پیکار کنم                 روز دشمن چو شب تار کنم

رو سوی معرکه پس هر دو برادر کردند    عرصه را تنگ بر آن قوم ستمگر کردند

===================

روبرو هر که به سالار شهیدان می شد     سخت از آمدن خویش پشیمان می شد

جانب میمنه ی لشکر کین                  حمله می کرد حسین سرور دین

===================

طرف میسره چون شیر ژیان                بود عباس جوان در جولان

الحذر الحذر از لشکر دشمن برخاست      در ثریا ز ملک همه احسن برخواست

===================

قلب آن لشکر ابوالفضل شکافت             رو سوی علقمه در آب شتافت

وارد نهر شد آن شیر ژیان                             مشک را ساخته پر زآب روان

===================

خواست خود آب بنوشد ناگاه               یادش آمد ز لب تشنه ی شاه

گفت با خویشتن این رسم وفاداری نیست تشنه مولای تو این شرط وفاداری نیست

===================

تیر بر مشک پر از آب آمد                            سخت محزون شد و بی تاب آمد

گفت دیگر به چه رو سوی حرم رو آرم    که نه آب و نه دیگر دست و نه بازو دارم

===================

ظالمی زد ز کمین ناگه عمودی به سرش  سرنگون گشت ز زین پیکر والاگهرش

کرد رو سوی شه کرببلا                     کای برادر به سرم زود بیا

===================

لطف کن آی تو بر بالینم                    تا دم مرگ جمالت بینم

یا حسین آرزوی دیدن رویت دارم          سر به زانوی تو بگذارم و جان بسپارم

===================

شه دین ناله ی عباس شنید                زد به سر سوی برادر بدوید

دید کافتاده به یک سوی علم               دست ها دید که گردیده قلم

===================

خم شده دست علمدار رشیدش برداشت  گاه بر دیده و گاهی به روی سینه گذاشت

لحظه ای کرد به آن پیکر بی دست نگاه   گفت لا حول و لا قوه الا بالله

===================

کای خدا بی کس و بی یار و علمدار شدم بی ابوالفضل و سپهدار و مددکار شدم

از کفم آه علمدارم رفت                     میر و سالار و سپهدارم رفت

===================

غم مرگش دل بریانم سوخت               داغ او سینه ی سوزانم سوخت

تا معلم به فغان مرثیه بنیاد کند            اشکش از دیده فرو ریزد و فریاد کند

 شاعر: حاج حبیب الله معلمی