ای خدای حی سبحان آمدم در ماه غفران

ای خدای حی سبحان آمدم در ماه غفران

بگذر از جرم و گناهم تو خطا بخشی و رحمان

مستمندی شرمسارم بنده ای ناچیز و خوارم

چشم امید از تو دارم با گناهان فراوان

*************************

غرق عصیان و گناهم بنده ای گم کرده راهم

ده به درگاهت پناهم ای پناه بی پناهان

باب رحمت برگشودی بنده را دعوت نمودی

نعمتت از حد فزودی مرحمت فرما به مهمان

*************************

خالق و بخشنده ای تو دستگیر بنده ای تو

واقف و بیننده ای تو شرمسارم من ز عصیان

بنده ای با قلب خسته بر سر خوانت نشسته

دل به امید تو بسته کن به عبدت لطف و احسان

*************************

از خطا آکنده ام من مجرمی درمانده ام من

هر چه هستم بنده ام من ای دوای دردمندان

درد دل را با که گئیم داروی درد از که چویم

تا نریزد آبرویم رحمی از خلاق منان

*************************

بنده را مولا تویی تو  واقف و دانا تویی تو

مونس دلها تویی تو نیست رازی از تو پنهان

خالقا حق پیمبر حق زهرای مطهر

حق خون فرق حیدر عفو کن کوه گناهان

شاعر:  حاج حبیب الله معلمی