ز نو به پای لوای ماتم شد             مه محرم شد

نوای غم به چرخ اعظم شد                 جهان پر از غم شد

**************

به کربلا حسین بی یاور عزیز پیغمبر       به  زینب ستمکش مضطر بگفت ای خواهر

تو را نصیب محنت و غم شد مه محرم شد

**************

شهادت از ازل مرا خواهر نصیب و قسمت شد      تو را نصیب و بهره در دوران همیشه محنت شد

ز رنج و غم نه ذره ای کم شد مه محرم شد

**************

سیده موقعی که لب تشنه سرم جدا گردد          تنم هزار پاره از خنجر به نینوا گردد

شهادت حسین مسلم شد         مه محرم شد

**************

چو بنگری تنم به خون غلطان فتاده در میدان               تو خواهرا مکش ز دل افغان مشو ز غم نالان

چو جلوه گر به نیزه رأسم شد مه محرم شد

**************

تو خواهرا ز روی غمخواری نما پرستاری                      به کودکان من نما یاری در این گرفتاری

که آهشان به چرخ اعظم شد مه محرم شد

**************

چو بنگری تو در کف جلاد مرا مکن فریاد           به خیمه گاه باش یاور سجاد دمی  مبر از یاد

که بعد من امام و اعلم شد مه محرم شد

**************

به چشم خویش بنگری خواهر برادرم عباس                  شود جدا دو دستش از پیکر ز قوم حق نشناس

که قامتم از این الم خم شد مه محرم شد

**************

فتد به خاک قامت اکبر شبیه پیغمبر                         زنند کوفیان بد گوهر به قلب او خنجر

فلک سیه  ز دود آهم شد         مه محرم شد

**************

چو آتش آن گروه بی ایمان زنند در خیمه                    صبور باش ای ستم دیده مشو سراسیمه

ز هر جهت الم فراهم شد مه محرم شد

**************

معلمی بسوز از این ماتم بریز اشک از غم           که خون ز چشم عالم و آدم ز حضرت خاتم

غمین دل رسول اکرم شد مه محرم شد

شاعر: حاج حبیب الله معلمی