ای اسب خونین یال من ذوالجناح من                         کم گریه کن بر حال من ذوالجناح من

حیرت مکن از سرنوشت عجیب من                           ای مرکب فرخ پی و ای نجیب من

آتش به جانت می زند سوز عاشورا                                      خون تا رکابت می رسد روز عاشورا

در لیله  الاسرای من ای براق من                              ریزد به فرقت خاک غم از فراق من

وقتی نشیند دخترم بر سر راهت                              آتش مزن بر جان او از سوز آهت -ذوالجناح من (2)

هر کشته را من دیده ام دیدی ای مرکب                     با من گل خون و شرف چیدی ای مرکب

ذوالجناح من ذوالجناح من                                     ذوالجناح من ذوالجناح من

از بارش تیر ستم پر درآوردی                                  از قتلگاه عاشقان سر در آوردی

ذوالجناح من ذوالجناح من                                     ذوالجناح من ذوالجناح من

از اشک و خون یک دسته گل روی زین بگذار               ای پیکر صدپاره را بر زمین بگذار

ذوالجناح من ذوالجناح من

بعد از شهادت قاصد داغ من هستی                           تو شاهد بی آبی باغ من هستی

ذوالجناح من ذوالجناح من

وقتی به خیمه می روی تنهای تنها                            غوغا کند از شیهه ات شیون زنها

ذوالجناح من ذوالجناح من

خواهی اگر آرامش قلب سکینه                                برگرد و با دندان بکش تیر از این سینه

ذوالجناح من ذوالجناح من

جایی مرو امشب از این لاله گون صحرا                       تا بشنوی بوی خوش مادرم زهرا

ذوالجناح من ذوالجناح من

ای اسب خونین یال من ذوالجناح من

اشک ها فصل تماشاست امانم بدهید

شوق آئینه به چشم نگرانم بدهید

از شما می شنوم عطر گل یاسین را

خاک ها رنگ یقینی به گمانم بدهید

جامی از اشک فراهم شد اگر ای مردم

به تسلای دل همسفرانم بدهید

طول یک چله جدایی به خدا یک عمر است

گاه خط و خبر از سیر زمانم بدهید

گر خبر دار شدید از گل داودی من

یک شمیم از نفسش روح و روانم بدهید

پاره های دلم افتاده در این دشت، به خاک

رخصت گریه به گلگون کفنانم بدهید

کاکل آشفته به خون، خفته در این جا سروی

باز در سایه اش آرامش جانم بدهید

این رباب است که با لاله رخان می گوید:

ذکر لالایی گل را به زبانم بدهید

من که از عطر گل فاطمه مدهوش شدم

خبر از حال و هوای دگرانم بدهید

سجده ها کرده ام از بوسه بر این تربت پاک

طاقت از دست شد، آرامه ی جانم بدهید

دشت لبریز گلاب است اگر امکان دارد

برگی از آن گل صد برگ نشانم بدهید

اربعین نیست حدیثی که فراموش شود

شعله عشق نه آن است که خاموش شود

شاعر: محمد جواد غفور زاده(شفق)

دانلود نوحه ی بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

برخیز از جا عزیز فاطمه                     بنگر حال سکینه دخترت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

جسمت صدپاره از تیغ و سنان            گریان از سوگ تو هفت آسمان

جبریل در ماتمت بر سر زنان               خنجر بنهاده کی بر حنجرت       بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

فیض انوار رب العالمین                     سرو بستان ختم المرسلین

از چه غلطان به خونی بر زمین           محزون شد قلب زینب خواهرت بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

بعد از قتل تو ای جان پدر                  گردید اهل و عیالت دربدر

آتش در خیمه گاهت شعله ور            غارت رفته حریم اطهرت          بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

کردند این کوفیان بی حیا                  ظلمی بی حد به آل مصطفی

کندند با گوشواره گوش ما                 بی کس اطفال نیکو منظرت     بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

برخیز ای زیب آغوش رسول               بنگر ای مونس جان بتول

حال درداهانت بین و ملول                 زد شمر سیلی به روی دخترت  بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

بوسم زخم و جراحان تنت                 بنشان بابا مرا بر دامنت

دست را حایل کنم بر گردنت              زد شمر سیلی به روی دخترت  بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

می کش دست نوازش بر سرم                    شاید یابد تسلا خاطرم

تا کی غلطان به خونت بنگرم             هستم بابا سکینه دخترت        بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

گشتند یاران و انصارت شهید              عون و فضل و علمدارت شهید

جمع  جند وفادارت شهید                  بابا کو اصغر و کو اکبرت           بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

فریاد از ظلم و جور اشقیا                  تشنه لب در زمین کربلا

از چه کردند شهیدت یا ابا                 رخشان بر نیزه رأس انورت       بابا قربان نعش بی سرت

بابا قربان نعش بی سرت                  عریان افتاده در خون پیکرت

شاعر: حاج حبیب الله معلمی

ای بی کفن                                  حسین وای

ای بی کفن                                  حسین وای

ای بی کفن                                  حسین وای

ای تشنه لب                                حسین وای

ای تشنه لب                                حسین وای

دور از وطن                                   حسین وای

دور از وطن                                   حسین وای

کو اصغرت                                    حسین وای    

کو اصغرت                                    حسین وای    

کو اکبرت                                     حسین وای    

کو اکبرت                                     حسین وای    

کو قاسمت                                   حسین وای

کو قاسمت                                   حسین وای

کو عباس                                     حسین وای

کو عباس                                     حسین وای

کو عباس                                     حسین وای

حسین وای                                  حسین وای

حسین وای                                  حسین وای

ندای هل من ناصر حسینی               لبیک یا خمینی

ندای هل من ناصر حسینی               لبیک یا خمینی

پیش به سوی حرم حسینی              لبیک یا خمینی

پیش به سوی حرم حسینی              لبیک یا خمینی

یابن الحسن یابن الحسن عجل علی ظهورک

یابن الحسن یابن الحسن عجل علی ظهورک

یابن الحسن یابن الحسن عجل علی ظهورک

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار

برای فتح نهایی به مصطفی صلوات

برای فتح نهایی به مصطفی صلوات

نثار شیر حیدر کرار مرتضی صلوات

به  آن عزیزان که پیوستند به کاروان شهیدان کربلا صلوات

دانلود نوحه ی ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

 ديده‌ها گريان شده، سيد مظلوم                            منتظر هر عاشقي، در رهت مغموم

به انتظارت شهدا بر خاك و خون مانده                 تا بجا آري نماز، اي عالم معلوم  

خطبه های جمعه را دیگر نمی خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

اي تو پيوستي به يارِ غرق در خونت                                   مدني شهيد محراب يار گلگونت

از غم هجر تو اي صد پاره ی ايمان                       ديده‌ها لبريز خون، سينه محزون ست

خطبه‌هاي جمعه را ديگر نمي‌خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

 اي عصاي دست رهبر، مرد با تقوا                                    سنگرت خالي نماند اي شهيد ما

اي به محراب مرد عابد ياور رهبر                          كشته ی راه حقيقت زاده ی زهرا

خطبه‌هاي جمعه را ديگر نمي‌خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

نعش صد پاره ی او، در كجا جويم                                   اين گل پر پر حق را به كجا بويم  

اي فغان از اينهمه نا مردمي اي داد                         وصله‌اي از جامه‌اش نيست تا كشم  رویم

خطبه‌هاي جمعه را ديگر نمي‌خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

در غمت بر سر زنم اي لاله ايمان                          امت خون در نگاه با سينه نالان

گر شدي صد چاک ز دست كفر و كين آخر        خون ببارد بر رهت اين امت قرآن

خطبه‌هاي جمعه را ديگر نمي‌خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

بر پيامي بر شهيدان از ديار ما                                گو به سنگر مانده‌‌ايم اندر رهت جانا

گر كه رگ هايم كشند از جسم خونبارم                سرنتابم از خميني روح با تقوا  

خطبه‌هاي جمعه را ديگر نمي‌خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

 اي بهشتي بر تو مظلومي دگر آمد                         سيدی غلطيده خون بي دست و سر آمد

كشته ی دست منافق لاله گون پيكر                                   بي كفن صد پاره و خونين جگر آمد

خطبه‌هاي جمعه را ديگر نمي‌خواند

ديده‌ها بارد               سينه‌ها نالد              دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

دستغيب صد پاره شد ديگر نمي‌آيد

شاعر:عبدالرضا حیاتی

ای اهل حرم میر علمدار نیامد                   سقای حرم سید و سالار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        ای هم‌سفـران مـاه بنـی هاشمیان کو؟

آرام دل و دیده و آرامش جان کو؟               آیینه‌ی عشق از پی دیدار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        دل‌هـای پریشـان شـده شیرازه ندارد

گنجـایش انـدوه و غـمِ تازه ندارد                دل خون شد و مجنون شد و دلدار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        آن گل که چمن عاشق بوسیدن او بود

آن ماه که ما را هوس دیدن او بود               صد بار به ما سر زد و این بار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد                        برگـرد عمـو! دل هـوس آب نـدارد

امشب بـه خدا دیده‌ی ما خواب ندارد           ای پردگیـان محـرم اسـرار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد   

شاعر:محمد جواد غفور زاده (شفق (

دانلود نوحه ی یاران و انصارت          یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

آهنگ پیروزی         آهنگ پیروزی                         در این یورش دارند صاحب زمان مهدی

باز این ظفرمندان فرمان رهبر را لبیک می گویند      در رزم با دشمن باز از تو یا مهدی امداد می جویند

نستوه و بی پروا مشی شهیدان را مردانه می پویند  با نشئه ی وصلت مجذوب دیدارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

جان بر کفانت را یا مهدی ای مولا یاری عنایت کن  با بذل پیروزی در این ستم سوزی زایشان حمایت کن

سامان اجدادت با نصر حق پاک از  لوث جنایت کن آن          کعبه های دل در دست اغیارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

رزمندگانت بین با دشمن بی دین آماده ی جنگند     بر بیشه ی صولت شیران پیکار و یکسر قوی چنگند

بهر سرافرازی سر می دهند اما بیزار از ننگند             با حب ثارالله از عشق و سرشارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

هیهات هیهات ار ذلت پذیرند این انصار ثارالله          با عین آگاهی سرمشق ایشان است ایثار ثارالله

الهام می گیرند زاندیشه ی نغز و پربار ثارالله              این حامیان دین آگاه و بیدارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

یابن الحسن قلب این جان نثاران از عشق تو لبریز است    فریاد یا مهدی در گوش عشاقت صوتی دل آویز است

در سینه ی ایشان با سوز هجرانت آهی شرر خیز است        پیوسته در خاطر یاد تو را دارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

در جبهه یا مهدی کن رنجه مقدم را غیرت تماشا کن                میدان رها کرده ابطال دشمن از حیرت تماشا کن

هنگامه ای برپا از جذبه ی عشق و مهرت تماشا کن              با نائب خاصت یکسر وفادارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

رزمنده شیران جند تو یا مهدی حب  ولا دارند         میعاد پیروزی در ساحت قدس و کرببلا دارند

با عشق دیدار سالار آزادی دل مبتلا دارند                   با یاد ثارالله سرمست ایثارند صاحب زمان مهدی

یاران و انصارت       یاران و انصارت                       عازم به پیکارند صاحب زمان مهدی

شاعر:عتیق بهبهانی

کعبه بی نام و نشان می ماند اگر زینب نبود              بی امان دارالامان می ماند اگر زینب نبود

مکتب سرخ تشیع کز غدیر آغاز شد                        تا ابد بی پاسبان می ماند اگر زینب نبود

مکتب قرآن که از خون شهیدان جان گرفت                بی تحرّک هم چنان می ماند اگر زینب نبود

کاروان مهدویت در مسیر فتنه ها                                      بی امیر کاروان می ماند اگر زینب نبود

مجری احکام قرآن او بُوَد با صبر خویش                     دین حق بی حکمران می ماند اگر زینب نبود

کرد اسلام حسینی از یزیدی را جدا                        حق و باطل توأمان می ماند اگر زینب نبود

در شناسای مسیر حق و باطل فکرها                      بی گمان اندر گمان می ماند اگر زینب نبود

شد گلستان کربلا از لاله های احمدی                     وین گلستان در خزان می ماند اگر زینب نبود

شعله ی عالم فروز نهضت سرخ حسین                             زیر خاکستر نهان می ماند اگر زینب نبود

ناله ی مظلومی لب تشنگان دشت خون                            در گلو گاه زمان می ماند اگر زینب نبود

خون ثارالله رمزی را که بر صحرا نوشت                     تا ابد بی ترجمان می ماند اگر زینب نبود

فارسان صحنه ی هیهات منّا الذّله را                        داغ ناکامی به جان می ماند اگر زینب نبود

گرچه دادند انبیا هر یک نشان از کربلا                      کربلا هم بی نشان می ماند اگر زینب نبود

ای «مؤید» هر چه هست از زینب و ایثار اوست          جان هستی ناتوان می ماند اگر زینب نبود

شاعر: سید رضا موید

زینب است این خطبه خوانی می کند            یا علی گوهرفشانی می کند

زیر معجر زینب است این یا علی                             ماه پنهان در شب است این یا علی

این حسینی سیرت بی باک کیست              این فرشته صورت چالاک کیست

زینب است این باغبانی می کند                             با یتیمان مهربانی می کند

این که با گل های زهرایی است کیست                   مثل حیدر غرق تنهایی است کیست

ذوالفقار حیدر است این در نبرد                     یا زبان زینب است این پر ز درد

این مهین دخت علی مرتضاست                            یا که زهرایی دگر از مصطفاست

خشم پنهان یدالله است این                        ناله های مانده از چاه است این

مشت اهل کینه را وا می کند                     هر که را بایست رسوا می کند

کوه صبر و کوه مردی، کوه غم                      یک زن و یک انقلاب و یک عَلَم

این عَلَم بر دوش زینب می رود                     شام و کوفه، روز تا شب می رود

می شکافد سینه نامردمی                         می گشاید عقده سردرگمی

این عَلَم پیغام سرخ کربلاست                      این عَلَم فریاد سرخ نینواست

شاعر: منصور رضایی

اي سپهر كرم و جود و سخا يا عباس               اي محيط ادب و مهر و وفا يا عباس

اي حمايتگر قرآن كه تو را رهبر دين                  داده فرماندهي كل قوا يا عباس

دست تو دست خدا بود كه در گهواره               بوسه ميداد بر آن شير خدا يا عباس

ای تجلای تو از علقمه در ملک وجود              به روان همه بخشیده صفا یا عباس

اي فرات از تو خجل،اي خجل از زينب تو             وی سرافراز ز تو عشق و وفا یا عباس

دل تو لحظه ای از دوست نگردید جدا             گر چه دستت ز بدن گشت جدا یا عباس

آسمان بشکند از بار غمت نیست عجب                   قامت حجت یکتاست دوتا یا عباس

گر نيامد به كنار بدنت ام بنين                         چشم بگشا و ببين فاطمه را يا عباس

این تویی با بدن غرقه به خون روی زمین                   یا علی در دل محراب دعا یا عباس

کودکان اشک به رخ جام به کف چشم به راه    تن بی دست تو افتاده کجا یا عباس

کربلا جسم تو بگرفته درآغوش ولی               هر دلی بر تو بود کرببلا یا عباس

تا نگه دوخت به دست ز تن افتاده ی تو          پسر فاطمه افتاد ز پا یا عباس

انبیا اشک فشانند و امامان گریند                  هر کجا هست به یاد تو عزا یا عباس

فاطمه دست تو آرد به شفاعت همراه              بر نجات همه در روز جزا يا عباس

این شنیدم که به هنگام شهادت بر تو            آب آورد رسول دو سرا یا عباس

آب نگرفتی و با یاد لب خشک حسین             تشنه لب جان تو گردیده فدا یا عباس

اين عجب نيست كه زهرا به كنار بدنت             سر دهد زمزمه ی وا ولدا يا عباس

دوست دارد پسر فاطمه ای روح ادب              که برادر کنی او را تو صدا یا عباس

شاعر: حاج غلامرضا سازگار

دخترم بر تو مگر غیر از خرابه جا نبود                        گوشه ویرانه جای بلبل زهرا نبود

جان بابا خوب شد بر ما یتیمان سر زدی                    هیچ‌کس در گوشه ویران به یاد ما نبود
دخترم روزیکه من در خیمه بوسیدم تو را                   ابر سیلی روی خورشید رخت پیدا نبود
جان بابا، هر کجا نام تو را بردم به لب                       پاسخم جز کعب نی ،جز سیلی اعدا نبود
دخترم وقتی که دشمن زد تو را زینب چه گفت           عمه آیا در کنارت بود بابا ،یا نبود
جان بابا، هم مرا ،هم عمه ام را می‌زدند                   ذره‌ای رحم و مروت در دل آنها نبود
دخترم وقتی عدو می‌زد تو را برگو مگر                      حضرت سجاد زین‌العابدین آنجا نبود
جان بابا بود، اما دستهایش بسته بود                       کس به جز زنجیر خونین، یار آن مولا نبود
دخترم آن شب که درصحرافتادی ازنفس                    مادرم زهرا (س) مگر با تو در آن صحرانبود
جان بابا من دویدم زجر هم می‌زد مرا                        آن ستمگر شرمش از پیغمبر و زهرا نبود
دخترم من از فراز نی نگاهم با تو بود                        تو چرا چشمت به نوک نیزه اعدا نبود
جان بابا ابر سیلی دیده‌ام را بسته بود                      ورنه از تو لحظه‌ای غافل دلم بابا نبود
دخترم شورها بر شعر میثم داده‌ایم                          ورنه در آوای او فریاد عاشورا نبود
جان بابا دست آن افتاده را خواهم گرفت                    ز آن که او جز ذاکر و مرثیه خوان ما نبود

شاعر: حاج غلامرضا سازگار

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی          تو       حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

نوگل زهرا و پیمبر                  تو حسین منی           تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

در ره ایمان سر و جان باختی برادر بی کفنم           پرچم دین ز خون بپا ساختی سرور خونین بدنم

جانب میدان بلا تاختی غریب دور از وطنم

هم سفر به خون شناور                              تو حسین منی           تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

سرور و مولای شهیدان تویی   حجت حق حافظ قرآن تویی      داده سر اندر سر پیمان تویی

پیکر پر خون و مطهر               تو حسین منی           تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

حماسه ساز کربلا                 وارث علم انبیا            زینت عرش کبریا

پیکر پر خون و مطهر               تو حسین منی           تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

عاشق و دلداده ی روز الست   آب به روی تو ستمکار بست     رضای حق رضای تو     

تشنه جگر فدای تو      بمیرم از برای تو      تو حسین منی تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

جسم تو صدپاره ز خنجر شده   چگونه من ای گل پرپر شده     ز قتل تو خون دل خواهر شده

سرو بلند باغ حیدر                 تو حسین منی           تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

آه از آن لحظه که خنجر کشید  چون سرت از پیکر پاکت برید     ولوله در ارض و سما شد پدید

چشیده آب از دم خنجر           تو حسین منی           تو حسین منی

شمر به روی حنجرت             ناله کشیده مادرت       رفت به روی نیزه چون سرت

چشیده آب از دم خنجر           تو حسین منی           تو حسین منی

غرق  به خون ای تن بی سر   تو حسین منی                    تو حسین منی

شاعر: حاج حبیب الله معلمی

شکر خدا تا لب به بسم الله شد                            باز مرغ دل اندر سینه ام آمد به پرواز

یاد از فضای روح بخش جبهه ها کرد               در صفحه ی تصویر جان غوغا بپا کرد

آمد بیادم خاطرات هشت ساله                    لبریز شد با ژاله ی مژگان پیاله

 گردید ناگه پیش چشم دل مجسم               آوردگاه جبهه تا خط مقدم

آهنگ پرشور درای کاروان ها                        می رفت  از هر سو به اوج آسمان ها

صحرا به صحرا خیمه گاه عاشقان بود             نقطه به نقطه صوت تکبیر و اذان بود

گفتم به خویش اینجا دیار عاشقان است         یادآور آلاله های بی نشان است

در این مکان مردان حق در خون غنودند           اسلام را با بذل جان یاری نمودند

محراب جانبازان در خون خفته اینجاست          خلوتگه راز و نیاز نیمه شب هاست

آنان که تیر عشق را با جان خریدند                در دامن آیینه ها خوش آرمیدند

 آید نسیم روح بخش از هر کرانه                            بر سینه از شبرنگ خون دارد نشانه

 روزی که شمع عشق را روشن نمودند          پروانه ها بهر طوافش پر گشودند

 روزی که راه کربلای جبهه ها شد                باز با هم پرستوها سفر کردند آغاز

 بر دامنش خونین کبوترها نشستند               آغوش بگشودند و با هم عهد بستند

 روزی که اینجا گشت میدان شهادت              بستند گردان بسیجی بار هجرت

 این دشت خونین خاطره بسیار دارد              صدها حدیث از عشق و از ایثار دارد

ذره به ذره تربتش دارد حکایت                      از رزم حق جویان معراج شهادت

 مهد فداکاران قرآن است اینجا                     سجاده ی شب زنده داران است اینجا

میدان جنگ شیر مردان خدائیست                آرامگاه عاشقان کربلائیست

مردان حق اینجا نماز عشق خواندند               از کاروان پاکبازان جا نماندند

اینجا گذرگاه فداکاران دین است                    تفسیر سرخ حمله فتح المبین است

آثار سنگرها هنوز از دور پیداست                             گلبانگ یا زهرا طنین افکن به صحراست

در جاده هایش نقش بسته روی هر سنگ       این دشت خون از کربلا بگرفته فرهنگ

 جنگ طریق القدس و آزادی بستان               گلبرگ زرینی است در تاریخ ایران

 از خون پاک لاله رویان هویزه                       هر صبح گل روید بدامان هویزه

 اینجا زیارتگاه عاشورائیان است                              قربانگاه صدها شهید جاودان است

 صحرای خوزستان منای عشقبازان               آیینه ی آیین نمای سرفرازان

خون بسیجی ها و سرداران دیگر                  این خطّه ی گلرنگ را کرده معطّر

بر سینه اش عکس شقایق گشته منقوش      در دامنش خون شهیدان می زند جوش

 قلب شهیدستان ایران است اینجا                آرامگاه جان نثاران است اینجا

 از مرزدارانش هنوز آوا بلند است                            هر نیمه شب گلبانگ یا زهرا بلند است

 یادآور ایثار سرداران جنگ است                             تاریخ جاویدانی از دوران جنگ است

این خاک نقش کربلا دارد به سینه                خون شهیدان خدا دارد به سینه

 روزی که گِل را به عطر خود سرشتند            کرببلای جبهه ها بر آن نوشتند

 اینجا شهیدان هر خطر با جان خریدند            در سنگر قرآن حماسه آفریدند

 غسل شهادت کرده و احرام بستند              پیمان خون با رهبر اسلام بستند

 آن شب که رمز یا علی را یاد کردند              رفتند و خرمشهر را آزاد کردند

با یک شبیخون پشت دشمن را شکستند       راه تجاوزکار را مردانه بستند

دیگر نه بیند دیدة این ارض اقدس                  پرشور تر از حملة بیت المقدس

 هر نقطه از این سرزمین لاله پرور                 دارد پیامی از شهیدان مطهر

 شب های آن دیباچه ی راز و نیاز است          یادآور تکبیر و تسبیح و نماز است

 با گوش جان بشنو از این دشت و بیابان                   صوت مناجات و دعا و ذکر قرآن

 آن شب که اینجا پایگاه عاشقان بود              سجاده ی معراج عاشورائیان بود

 گلواژه ی تکبیر بر می خواست زین خاک        می رفت از رزمندگان بر اوج افلاک

 با اشک شب رزمنده ای در رزم خیبر             این بیت را با حال خوش می خواند از بَر

رزمندگان تا کربلا راهی نمانده                      عشق حسین ما را به این وادی کشانده

 در دامن خاکی که بوی کربلا داشت             آن زاهد شب آرزوی کربلا داشت

 گاهی به سجده گاه در حال دعا بود             در انتظار پر کشیدن تا خدا بود

این آیه را بنوشت بر دیوار سنگر                             آری شهیدان زنده اند الله اکبر

 گر عشق و ایثار بسیجی ها نمی بود            جنبنده ای امروز در اینجا نمی بود

 در کوی عشق آنان اگر از جان گذشتند          با خون اطاعت از ولایت را نوشتند

 آیا پیام خون آنان شد فراموش                     یا شعله ی شور حسینی گشته خاموش

 هرگز نخواهد بود اینان ای برادر                    تاج سر ما هست خاک پای رهبر

مولا حسین جانِ جهان بادا فدایت                 دارد معلم آرزوی کربلایت

شاعر: حاج حبیب الله معلمی

دانلود نوحه ی بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

مکش زینب دست پر مهرت         زرأفت بر شانه ام دیگر    زرأفت بر شانه ام دیگر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

مگر خواهر جان نمی بینی                        عزیز افتاده در خونم

نمی بینی سینه ی چاکم               که خون کرده قلب محزونم

فلک داغی بر دلم هشته               که خون کرده قلب محزونم

حسین را آن سان جگر سوزد        چو عود افتاده در مجمر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

نظر کن این جسم خونین را          که من در آغوش جان دارم

دمی بگذارم به حال خود              به بالین لاله رخسارم

که بوسم لب های خونینش          سرش را بر سینه بگذارم

نهم صورت روی آن صورت             که باشد الگوی پیغمبر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

ز خونش رنگین کنم صورت              ببویم موی ثمن سایش

بشویم با اشک چشمانم               گل خون از روی زیبایش

دم آخر یک تماشایی                    نمایم بر قد و بالایش

ز چشمانش خون نمایم پاک          کنم جاری خون ز چشم تر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

نهم گاهی بر سر زانو                     سر پاک غرق خونش را

گهی با سوز جگر بوسم                 لب لعل نیلگونش را

بغل گیرم جسم صد چاک                ز روی زین سرنگونش را

کشم آهی جان گداز از دل          روی قلب او گذارم سر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

علی بوده قوت قلبم                     علی بوده نور چشمانم

علی بوده نخل امیدم                    علی بوده سرو بستانم

علی بوده حاصل عمرم                علی بوده مونس جانم

چگونه تاب آورم بینم                   به خون غلطان این مه انور

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

مکن خواهر منعم از گریه               که بر دل داغی گران دارم

مگو از چه شد ز سر هوشم            که در بر نعش جوان دارم

شهیدی با پیکر خونین                  کنون پیش دیدگان دارم

دوتا گشته ماه رخسارش               نشسته بر سینه اش خنجر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

الهی دانا و آگاهی                       که در راه یاری قرآن

حسین از جان و جوان بگذشت      فدا کرده بهترین یاران

عزیزی مانند اکبر را                     نموده در این منا قربان

کجا باشد در جهان دیگر               ز اکبر قربانی بهتر

بزن خواهر دست غم بر سر          کنار نعش علی اکبر        کنار نعش علی اکبر

شاعر: حاج حبیب الله معلمی

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"B Zar";}

دانلود نوحه ی بر لب دریا لب دریا دلان خشکیده است   از عطش دلها کباب است و زبان خشکیده است

بر لب دریا لب دریا دلان خشکیده است                 از عطش دلها کباب است و زبان خشکیده است

کربلا بستان عشق است و شهامت ای دریغ              کز سموم تشنگی این بوستان خشکیده است

سوز بی آبی اثر کرده است بر اهل حرم                 هر طرف بینی لب پیر و جوان خشکیده است

آه از مهمان نوازانی که در دشت بلا                      میزبان سیراب و کام میهمان خشکیده است

نازم این همت که عباس آید از دریا ولی                آب بر دوش است و لبها هم چنان خشکیده است

دامن مادر چو دریا اصغرش چون ماهی است          کام ماهی بر لب آب روان خشکیده است

گر ندارد اشک تا آبی به لبهایش زند                    چشمه ی چشم رباب از سوز جان خشکیده است

ریخت اشک عذر در پای حسین و بازگشت                       دید تا اکبر پدر را تا دهان خشکیده است

بر لب دریا لب دریا دلان خشکیده است                 از عطش دلها کباب است و زبان خشکیده است

شاعر:سید رضا موید

دانلود روضه ی اربعین و نوحه ی سلام من به خاک تربتت برادر حسین زهرا عزیز زینب

نثار ارواح طیبه ی شهدا.خصوصاً سیدالشهداء.شهدای جنگ تحمیلی و به ویژه شهدای لشکر 28 روح الله، پاسداران کمیته اجماعاً یک حمد و سه قل هوالله قرائت کنیم، با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد.

سلام و مسلمین را نصرت عنایت فرماید،صلوات ختم کنید.

بسم الله الرحمن الرحیم.یا رحمان و یا رحیم. السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُوَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ (لِزِيَارَتِكَ)السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ  وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ   وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ.

پس از يک اربعين هجران و دوري                            به ديدار برادر، خواهر آيد

گمانم کاروان اهل‏بيت است                        که سوي کعبه‏ي دل با سر آيد

گلاب از ديده افشان همچو جابر                             که عطر عترت پيغمبر آيد

پس از يک اربعين هجران و دوري                            به ديدار برادر، خواهر آيد

شب اربعین است.گفت یا حسین، چهل روز، این چهل روز این اربعین برای من چهل سال گذشت.

به ديدار برادر، خواهر آيد.خدا جا داشت این اربعین ما هم کنار مزار سیدالشهدا بودیم.

آخه اربعین باید بریم سر مزار شهدا.چه بهتر از اینه که بریم سر مزار سیدالشهدا.ولی خدا تو می دانی راه کربلا رو به روی ما بسته اند. به ديدار برادر، خواهر آيد بسیجی ها می رسیم به کربلا.به یاری خدا و توجهات خود امام حسین.

همان خواهر، که کس نشناسد او را              به باغ لاله‏ هاي پرپر آيد

نواي واي واي از قلب زهرا .

خود رو مجسم کن کنار حرم امام حسین.خود رو مجسم کن کنار قبر شش گوشه.در حالی که دستتو به این مشبک ها زدی و داری با حسین درد دل می کنی.

نواي واي واي از قلب زهرا                          صداي هاي‏ هاي حيدر آيد

امشب همه گریانند.زهرا ضجه می زند.مولا گریه می کند.چرا اینکه فردا دختر امیرالمؤمنین.پس از چهل روز پس از یک اربعین هجران و دوری میاد سر قبر برادرش.

ميان جبهه با ياد شهيدان                           نوائي خوش ز يک همسنگر آيد

سرودش، حسب‏حال آن کبوتر                      که خونين بال و بشکسته پر آيد

بیا برادران بسیجی،پاسداران کمیته.

سرودش را بيا با هم بخوانيم                       به اميدي که شام غم سرآيد

شميم جانفزاي کوي بابم                           مرا اندر مشام جان برآيد

زبانحال حضرت سکینه است

گمانم کربلا شد عمه! نزديک                       که بوي مشک ناب و عنبر آيد

یا زهرا.شاید زهرا در گوشه ای از این مجلس کنار شما رزمنده ها نشسته.

به گوشم عمه از گهواره ی گور                    در این صحرا صدای اصغر آید

مهار ناقه را يک دم نگه‏دار                           به استقبال  خواهر، اکبر آيد

ولی ای عمه دارم التماسی                        قبول خاطر زارت گر آید

بیت آخر است و التماس دعا

قبول خاطر زارت گر آید

در این صحرا مکن منزل که ترسم                  دوباره شمر دون با خنجر آید

شاعر: محمد جواد غفورزاده(شفق)[1]

 

وقتی از شام حرکت کردند به سوی مدینه،زینب گفت بشیر بیا ما رو از راه کربلا ببر.بشیر کاروان رو به سوی کربلا حرکت داد.کاروان نزدیک کربلا رسیده.نزدیک مزار شهدا رسیده.قبل از رسیدن کاروان اهل بیت، جابربن عبدالله انصاری آمده سر مزار حسین. اولین زائر قبر سیدالشهدا جابر است.آمد در شط فرات.جابر نابینا است برادران رزمنده.جابر نابینااست.اومد در شط فرات.غسل کرد.خود رو خوشبو کرد.عطیه دست او رو گرفته.آرام آرام به سوی قبر حسین حرکت می کند.چرا ؟چرا آرام حرکت می کند جابر؟ برای اینکه رفتن به سوی قبر سیدالشهدا خیلی فضیلت دارد.جابر آرام آرام حرکت می کند.شاید هم اگر می بینی طول کشیده سفر کربلا، نرسیدی به حرم امام حسین، خدا می خواد برات ثوابای بیشتری بنویسه.خدا تو رو دوست داره،حسین تو رو دوست داره برادر بسیجی.هی ذکر خدا می گفت،هی ذکر خدا می گفت.تا رسیدبر مزار حسین.عطیه گفت اینجاست قبر حسین تشنه کام.جابر ناگهان خود رو بر روی قبر حسین انداخت.سه بار گفت: یا حبیبی یا حسین یا حبیبی یا حسین یا حبیبی یا حسین.حسین چرا جوابم نمی دی؟ مولا باهات صحبت می کنم چرا جوابم نمی دی؟ خود جابر جواب خودش رو می ده آری جابر چگونه حسین،چگونه مولا تو رو جواب دهد، در حالی که سر او از بدنش جدا شده.سر او الان در شام است و بدن در کربلا خاک است.ناگهان صدای کاروان به گوش رسید.این چه کاروانی است،گفت عطیه به جابر این کاروان اهل بیت حسین است.جابر رفت گوشه ای نوبت به زینب رسید.زینب آمد، خود رو روی مزار برادر انداخت.جریان سفر رو برای برادر گفت.بر ما در کوفه چه گذشت.بین کوفه تا شام چه گذشت.در شهر شام چه گذشت.گفت و گفت

تا به اینجا رسید عرض کرد یابن رسول الله حسین من.من وقتی آمدم در گودال قتلگاه تو رو نشناختم.اگر برخیزی اکنون مرو ببینی، این دفعه تو مرو نمی شناسی.کودکان هم هر یک یک طرف یکی میگه اینجا جای عباسه.یکی میگه اینجا جای علی اکبره جای قاسمه.

زمین کربلا دارالسلام است                         مزار اطهر سوم امام است

به خط خون نوشته بر مزارش                      که  این قبر حسین تشنه کام است

 سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

بسوزم از برای غربتت برادر                         حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

پس از شهادتت به ما جفا نمودند                  مرا ز نعش اطهرت جدا نمودند

روان به کوفه ام ز کربلا نمودند

به سینه زد شرر مصیبتت برادر                     حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

تن تو ماند بی کفن در این بیابان                             میان خون به زیر آفتاب سوزان

سرت به نیزه رفت سوی شام ویران

دلم شکسته از شهادتت برادر                     حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

چو جسم اطهرت به خاک تیره افتاد               زدند بر خیام تو شرر ز بیداد

به خیمه آتش و کنار خیمه سجاد

به ناله اهل بیت عصمتت برادر                     حسین زهرا عزیز زینب

در آن میانه کودکی فرشته منظر                            به دامن لباس او فتاده آذر

فغان ز اضطراب آن یگانه گوهر

ترحمی نشد به عترتت برادر                        حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت بادر                       حسین زهرا عزیز زینب

ز یک طرف تو غرق خون و جسم صد چاک       به زیر سم اسبها فتاده بر خاک

ز یک طرف فغان العطش ز افلاک

کسی نبد کند حمایتت برادر                        حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

هر آنچه داشتیم در خیام بردند                     مرا گهی به کوفه گه به شام بردند

عیال تو میان خاص و عام بردند

نداشتند پاس حرمتت برادر                          حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

ستمگران جفای بی حساب کردند                 نه اعتنا به عترت و کتاب کردند

به بازوی همه غل و طناب کردند

شکسته دل امام و حجتت برادر                             حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

شبی که بود چهره ی جهان سیه پوش          گرفت نازدانه ات سرت در آغوش

ز هوش رفت و دیگر نیاید او هوش

در آن خرابه ماند امانتت برادر                       حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

سلام من به خاک تربتت برادر                      حسین زهرا عزیز زینب

شاعر: حاج حبیب الله معلمی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مرا به عشق هم آواز می کنی عباس

به نینوا چو نوا ساز می کنی عباس

تو در نهایت ایثار پرده برداری

ز روی آینه راز می کنی عباس

در بهشت خدا را به یک اشاره چشم

به روی لاله وگل باز می کنی عباس

درآن مقام که جمعند شاهدان شهید

به جان نثاری خود ناز می کنی عباس

قسم به عشق که در کسوت علمداری

حسین را توسرافرازمی کنی عباس

پسند خاطر محبوب توست درهمه حال

محبتی که توابراز می کنی عباس

تودرکمال عطش چشم ازآب می پوشی

به اوج عاطفه پرواز می کنی عباس

فدای زمزمه(ان قطعتموا)این است

ترانه ای که توآغازمی کنی عباس

اگرچه پرده خون شدحجاب دیدن تو

به چشم بسته هم اعجاز می کنی عباس

به دستهای جدااز تنت قسم که هنوز

گره زکار جهان باز می کنی عباس

(شفق) دراین غزل ازقول (نسترن) می گفت

(مرا توقافیه پرداز می کنی عباس)

شاعر: محمدجوادغفورزاده(شفق)

ای حرمت قبله حاجات ما

یاد توتسبیح ومناجات ما

تاج شهیدان همه عالمی

دست علی ماه بنی هاشمی

ماه کجا،روی دل آرای تو

سرو کجا،قامت رعنای تو؟

ماه درخشنده تر ازآفتاب

مطلع تو جان وتن بوتراب

همقدم قافله سالارعشق

ساقی عطشان وعلمدارعشق

سروروسالارسپاه حسین

داده سرودست به راه حسین

عم امام واخ وابن امام

حضرت عباس علیه السلام

ای علم کفر نگون ساخته

پرچم اسلام برافراخته

مکتب تو،مکتب عشق ووفاست

درس الفبای توصدق وصفاست

شمع شده آب شده سوخته

روح ادب را ادب آموخته

آب فران از ادب توست مات

موج زند اشک به چشم فرات

یادحسین ولب عطشان او

وان لب خشکیده طفلان او

تشنه برون آمدی از موج آب

ای جگرآب برایت کباب إ

ساقی کوثرپدرت مرتضی ست

کارتو سقایی کرب وبلاست

مشک پر ازآب حیاتت به دوش

طفل حقیقت زکفت جرعه نوش

درگه والای تودرنشأتین

هست در رحمت وباب حسین

هرکه به دردی وغمی شددچار

گوید اگر:یکصدوسی وسه بار

ای علم افراخته در عالمین

(اکشف یا کاشف الکرب الحسین)

ازکرم ولطف جوابش دهی

تشنه اگرآمده آبش دهی

چار امامی که تورا دیده اند

دست علم گیرتو بوسیده اند

طفل بدی مادر والاگهر

بردت،تاساحت قدس پدر

چشم خداوند،چودست تودید

بوسه زد واشک زچشمش چکید

با لب آغشته به زهر جفا

بوسه به دست توزده،مجتبی

دیدچودر کرب وبلا شاه دین

دست توافتاده به روی زمین

خم شدوبگذاشت روی دیده اش

بوسه بزد با لب خشکیده اش

حصرت سجاد همان دست پاک

بوسه زد وکرد نهان زیر خاک

شد به هم آمیخته از مشرقین

نور ابوالفضل وشعاع حسین

وقت ولادت قدمی پشت سر

وقت شهادت قدمی پیشتر

ای به فدای سروجان وتن ات

وین ادب آمدن ورفتن ات

مدح تو این بس که،شه ملک جان

شاه شهیدان وامام زمان

گفت به تو گوهر والا نژاد

جان برادر به فدای تو باد!

شاعر: سید محمد علی ریاضی یزدی

اي امام عاشقان عشقت اسيرم كرده است

وي امير عارفان داغ تو پيرم كرده است

من اسير داغ عشقم ني اسير دست خصم

شعله هاي داغ هاي تو اسيرم كرده است

آرزوهاي محال دشمنان بر باد رفت

قدرت خون تو بر دشمن دليرم كرده است

ظهر عاشورا در آن ميدان شور انگيز عشق

دست جان بخش ولايت غم پذيرم كرده است

گر چه محنت ديده هفتاد و چند آلاله ام

داغ پيري سه ساله سخت پيرم كرده است

كربلا تا شام صدها كربلا كردم به پا

 خصم حيرت از سپاه بي نظيرم  كرده است

كوه مي لرزيد از فرياد هاي زخمي ام

كوفه تمكين از پيام  ناگزيرم كرده است

انقلاب سرخ تو با خطبه هاي ناب من

پاسدار خطبه ظهر غديرم كرده است

دشمن مكار من رسوا تر از ابليس شد

رو برو هر جا كه با مهر منيرم كرده است

قاري قران تو  و ايينه تفسير،من

مادرم تعليم اين خير كثيرم كرده است

خيزران چوبي كه زخمي كرد چشمان مرا

بس جسارت بر سر و روي اميرم كرده است

با وجودي كه قدم خم گشت و مويم شد سپيد

من نگويم داغها خرد و خميرم كرده است

«لا ارالموت» رسايت حكم «جاء الحق» گرفت

تا پيام غربت خونت سفيرم كرده است

با علي همره شدم از كربلا تا كربلا

او مرا ياري در اين  راه خطيرم كرده است

محمود ژوليده

دانلود نوحه ی همراه سپاهیان حیدر                                   مردانه به سوی جبهه رو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

برگیر سلاح خویش بر دوش                    چون شیر نبرد با عدو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

                     بشتاب که حفظ دین و قرآن                     با رزم تو ارتباط دارد

                     بر عرصه ی جنگ کفر و ایمان                 پیروزی دین نشاط دارد

این راه تو اهدنا الصراط است                    شاد آنکه چنین نشاط دارد

با یاری دین و نصر قرآن                          دل در طلب صراط او کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

بشتاب برادر توانمند                                کین مرحله سرنوشت ساز است

کن سعی که فتح آخرین را                      بر رزم و مقاومت نیاز است

بر روی شما ستم ستیزان                          تا مقصد فتح راه باز است

نه گام به پیش و در شهامت                      گلواژه ی فتح جستجو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

با قامت استوار برخیز                               دو گوش بپا غریو جنگ است

ای رزمی پر دل سلحشور                          خفتن به میان خانه ننگ است

بشتاب به راهیان بپیوند                             تأخیر مکن که وقت تنگ است

بگذار حدیث زندگی را                           وز جبهه و جنگ گفتگو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

بشتاب که پای فتح کوبی                         با هلهله بر مزار دشمن

چون شیر سپه شکن ز هر                         سو بندی ره رهگذار دشمن

با حمله از این سیاه تر کن                                    تاریکی روزگار دشمن

تکرار حماسه های ایثار                            ای شیردل حماسه جو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

امروزه حضور ناوگان ها                          در حاشیه ی خلیج بار است

در ساحت قدس مرز ایمان                       شیطان بزرگ را چه کار است

کین گونه تجاوز نظامی                           بر منطقه جرم آشکار است

بشتاب برون ز مرز ایران                           آن اهرمن درنده خو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

ما منطقه را ز لوث شیطان                                     با آتش خشم می رهانیم

با هر که علیه دین بپا خاست                     آماده ی رزم بی امانیم

ما شعله ی انتقام جویی                             با زوزه فرو نمی نشانیم

برخیز صدای دشمنت را                           با هلهله خفه در گلو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

این عامل فتنه ی جهانی                            در حیطه ی ما قدم نهاده

با یاری سرسپردگانش                             در پرتگه خطر فتاده

با آب خلیج آبرویش                              آن خصم زبون به باد داده

با خصم بگو کز آب دریا                                    بیرون شو و فکر آبرو کن

همراه سپاهیان حیدر                                مردانه به سوی جبهه رو کن

دانلود نوحه ی کو یاوران همسنگران حسینم حسینم

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

گو بر خمینی رهبر آیینم آیینم                              بهر وداع آمده بود حسینم حسینم

به نزد تو ای یاور ضعیفان                                     آن بی کفن بر خاک نازنینم

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

رخت عروسیش مانده بر دستانم دستانم                 نشسته بر حجله ی خون جوانم جوانم

حسرت دامادی او بردلم                                       از خون او حنا زنم دستانم

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

زینب شوریده نوا خواهرم خواهرم                         رو بر سر خونین آن اطهرم اطهرم

گو که بخوابد دیده ام هر شبان                             اندر بهشت جای تو را مادرم

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

ای تو امین و یاور شهیدان شهیدان                          وارث اسرار همه عزیزان عزیزان

بی تو دگر معلمی ندارم                                       ای مانده در خون شرف به میدان

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

کی می سپاری بی کفن بر خاکش بر خاکش         آن پیکر غرق به خون و پاکش

ترسم بماند زیر پای دشمن                                               آن سینه ی خونین پر ز چاکش

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

بشنو تو ای دشمن دین و ایمان                              در ره حق و اعتلای قرآن

صدها چو او گر داشتم ای زمان                            در راه حق می دادم از دل و جان

کو یاوران همسنگران حسینم حسینم                      علم الهدی آن نور هر  دو عینم دو عینم

پشت زمان بشکسته داغ سوگش                            ترسم که نعش سرخ او نبینم

شاعر: نامشخص

مقام معظم رهبری با عنایت به شرایط حاکم بر جهان، در شهریور 1386 نکات مهمی را در خصوص توجه به آینده ارائه فرمودند و تاکید داشتند که «گرچه به تعبیری (سپاه و بسیج) در دوران دفاع مقدس و پس از آن عملکردهای خوبی داشتند و این عملکردهای خوب نقاط برجسته و درخشنده ای را در تاریخ خدمت سپاه به جامعه اسلامی مان به نمایش گذاشته، ولی نباید سرگرم این گذشته درخشان شد و از آینده غافل بود

اگر به فکر آینده نباشیم آیندگان با حوادثی که با آنها مواجه خواهند شد، دچار دستپاچگی و تعجیل در عمل خواهند شد و ممکن است خسارتهای جبران ناپذیری دچار انقلاب و نظام شود.» برخی گمان می کردند بسیج- با توجه به خاستگاه تاریخی اش- مولود اقتضائاتی است که در سالهای آغازین جنگ تحمیلی شکل یافته اند و با تکیه بر همین فلسفه وجودی، بقاء آن را در شرایط غیر جنگی امری دشوار و چه بسا دور از ذهن می پنداشتند. در حالیکه کیفیت بقای بسیج طی سالهای پس از دفاع مقدس نه تنها ناظر به نقش دفاعی آن در عرصه پاسداری از دستاوردهای انقلاب اسلامی بوده، بلکه با تعمیم فعالیت آن به عرصه های فرهنگی اجتماعی و سازندگی، ابعاد وسیع تری نیز یافته است.تنومند شدن بدنه بسیج به طور قطع نتیجه صُدفه و اتفاق نیست؛ بلکه نتیجه فرایندی است که در بستر زمان و با برخورداری از آگاهی و معرفت به رسالت دینی و انقلابی و عمل به فرامین و رهنمودهای رهبر فرزانه انقلاب روی داده است.

به هر روی سخن گفتن از بسیج صرفاً معطوف به بزرگداشت بسیج نیست، چرا که ملت مسلمان ما همواره قدردان زحمات، فداکاریها و رشادتهای بسیجیان پاکباخته و دلاور بوده و خواهند بود. صف طولانی شهدای بسیج، هم آناني كه هنوز هم گاه به گاه در خیابانهای شهرهای بزرگ و کوچک بر روی دوش مردم کوچه و بازار تشییع می شوند، گواه خلوص، رادمردی و شرافت آنان است.

اما اینک بسیج چه رسالتی بر دوش دارد؟چگونه به آن آگاهی می یابد تا بتواند آینده ای بهتر بنا کند؟ دورانی که تغییرات شگرفی در عرصه مناسبات فرهنگی و اجتماعی و دفاعی و نیز در صحنه روابط بین الملل روی داده است. عصری که جهانخواران و مستکبران می کوشند با لطاف الحیل و با اختصاص میلیاردها دلار پول و امکانات مختلف، آینده را به نفع خود سامان دهند. در چنین اوضاع مغشوشی که مناقشه تاریخی حق و باطل صورت پیچیده تری به خود گرفته است، «بسیج» در کجا ایستاده است و چه وظیفه ای به عهده دارد؟ نکته ای بسیار حیاتی است. این «فهم زمان» است که به بسیج کمک خواهد کرد تا خود را بیابد و متناسب با آرمانها و ارزشهای والای اسلامی و انقلابی، آینده را بهتر از پیش بسازد. از چنین منظری است که آینده نگری برای بسیج امری لازم و برای بقای فرهنگ و تفکر بسیجی ضرورتی اجتناب نا پذیر است.

نوشتار حاضر می کوشد در کنار بازخوانی کوتاهی از سیر تطور تاریخی علاقه مندی انسان به آینده پژوهی، به ضرورت توجه به آینده بسیج تاکید نموده و علاوه بر آن به طور اجمالی به بیان روش های برای به روز آمد کردن کارکردهای بسیج بپردازد.

یکم:

مجهولاتی که در برابر انسان قرار می گیرند، معمولاً دو گونه اند:

مجهولاتی که با جهد عقلی به زمره معلومات ملحق می شوند و دسته دیگر مجهولاتی هستند که عقل آدمی قدرتی برای کشف آنها ندارد. از خصائص ذاتی انسان یکی آنست که (از طریق به کار بردن عقل) به حل معماها و مجهولات سخت علاقه مند و شایق است. اساساً همین خرد گرایی و تمایل به رمز گشایی از رویدادها و حوادث طبیعی و غیر طبیعی است که آدمی را از دیگر جانداران متمایز می سازد. با تکیه بر همین امتیاز است که ارسطو، مصنف علم منطق(Logic) و پیروان او در عالم اسلام نظیر فارابی و ابن سینا، «ناطق»بودن را وجه ممیز انسان می دانند. ناطق بودن به یک معنا ناظر به تمایل آدمی به امر شناخت و تلاش برای نقاب افکندن از چهره مجهولات است.

دوم:

از جمله اموری که عقل انسان هیچگاه نتوانسته است تمایل خود را به آن پنهان سازد، همانا «کشف آینده» است. آینده که به طور معمول مجهول است، گاه در دایره عقل و گاه در ساحت تخیل به گونه های مختلف و بعضاً متباین تصور می شود. چنین تمایلی است که از دیر باز آدمیان را به جعل فرضیاتی درباره راه و رسم پیش بینی آینده وا می دارد. تا همین اواخر، منجمان (نه به معنی ستاره شناسان) در دربار پادشاهان و سلاطین به صورت بندی فرضیاتی می پرداختند تا بتوانند با توسل به آنها، رویدادهایی چون بیماری و سلامت سلاطین، پیروزی و شکست در جنگ ها و چگونگی وقوع حوادث طبیعی و نظایر آن را پیش بینی کنند- قدما اين نوع فعاليت را تنجيم مي ناميدند- چرا که باور غالب چنین بوده- و شایدهنوز هم باشد- هنگامی که بشر از دهلیز زمان عبور می کند و به آینده گام می نهد،آنچه به استقبال او می آید، قبلاً توسط اراده هایی برتر (خارج از اراده انسان)طراحی شده و رقم خورده اند و لذا در برابر چنین وضعیتی انسان خود را موجودی مسلوب الاختیار می پنداشت. به همین سبب به پیشگویی می پرداخت؛ اما در برابر آن، تعالیم الهی بیان می دارند؛ نه چنین است که انسانها و جوامع بشری قربانی سرنوشت محتوم خویش باشند. بلکه آدمیان به میزان پایبندی به سنت الهی و در سایه تلاش و کوشش فردی و جمعی می توانند آینده بهتری را برای خود رقم زنند.آیه مبارکه زیر ناظر به چنین معنایی است:

«ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» (به راستی که خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نخواهد داد مگر آنچه را در ضمیرشان است تغییر دهند ). (رعد-آیه 11)

علیرغم این، انسان همواره شیفته دانستن از تحولات در زمانهای دور دست بوده اما در نیل به این آگاهی ها گرفتار کج اندیشی های بسیار شده است. در گذشته های دور بدلیل کمبود منابع علم و دانش و محدود بودن دامنه معرفت، تلاش بشر معمولاً مصروف پیش بینی آینده نزدیک می شده است، اما آیا اکنون نیز

چنین است؟

سوم:

در عصری بسر می بریم که مالامال از تغییر و دگرگونی است. امروزه رشد علم و توسعه فناوریهای گوناگون این امکان را برای انسان فراهم نموده است که به دوره هاي بلند مدت بیاندیشد. اگر در مراحل نخستین، «بقاء» به مثابه هدف عمده به شمار می رفت، امروزه پیشرفت علوم، انسان را در مرحله ای قرار داده که بتواند پیرامون چگونگی «کیفیت بقاء» نیز تصمیم بگیرد.

در آغاز هزاره سوم که بسیاری از انگاره ها، الگوها و چارچوب های تجویزی (به دلایل گوناگون) به چالش کشیده شده اند، نگرانی از آینده همچنان برای انسان باقی است. از این رو در تحقیقات اجتماعی رشته جدیدی تحت عنوان آینده پژوهی پدید آمده است که هدف آن مطالعه و بررسی منظم آینده است.آینده پژوهی در پی کشف، ابداع و ارزیابی آینده های ممکن و محتمل و بهتر است. آنچه آینده نگری را از طالع بینی جدا می کند، آگاهی به این مطلب است که آینده به طور قطع و یقین در تمامی ابعاد تعیین نشده است. از این رو به تصمیماتی وابسته است که انسانها در زمان «حال»می گیرند.

چهارم:

ملاحظات پیرامونی ما اینچنین می نمایانند که در عصری زندگی می کنیم که

رسانه ها بر تمامی شئونات زندگی بشر تفوق و استیلا یافته اند. در سایه زندگی

رسانه ای، جذب مخاطبان بیشتر، پیش نیاز تولید آینده مطلوب است. رسانه ها می توانند به گونه ای افکار و تصورات افراد را شکل دهند تا آینده ای را طلب کنند تا مخلوق آنها است و با این شیوه، سمت، ضرب آهنگ و ماهیت حرکت را تنظیم نمایند. ماهواره ها، اینترنت و دیگر مظاهر فناوریهای نوین در زندگی امروزه نقشی اساسی دارند. عرصه هایی برای ظهور مناقشات ارزشی و فرهنگی، خلق و ابداع شده اند که پیش از این در تاریخ زندگی بشر سابقه ای نداشته اند. بنابراین باید به این نکته بیاندیشیم که جنگ های جدید لزوماً و منحصراً فقط در میدانهای نبرد و رویارویی دوطرفه روی نمی دهند. هم عرصه ها و هم آرایش جنگی دستخوش تغییرات اساسی شده اند.

پنجم:

حضرت امام خمینی(ره) که بسیج مولود اندیشه تابناک ایشان است. بسیج را «پشتوانه انقلاب اسلامی»

می دانند. مقام معظم رهبری(مدظله العالی) نیز «بسیج را بدنه فعال ملت» قلمداد فرمودند. معظم له همچنین در دیدار با بسیجیان وپاسداران فرمودند: «این کانون عظیمی است که شما جزء تشکیل دهندگانش هستید، دایماً دارد شعله های مقدس و انوار تابناک خود را به سرتا سر دنیای اسلام و جهان بشریت

می فرستد و آینده را روشن تر و افقها را تابناک تر می کند. این آینده ای است که هر جوانی را که در این کسوت و در این موضع و در این راه قرار دارد،امیدوار می کند.»

ششم:

بنابراین اگر چنانچه بسیج بخواهد کماکان و همچنان با صلابت به راه پر افتخار خویش ادامه دهد، گریزی از آینده نگری و توجه به افقهای دور دست نیست. فرماندهان، مدیران و برنامه ریزان بسیج در این عرصه رسالتی بس عظیم بر عهده دارند. آنان باید بکوشند با تاسی به ارزشهای والای اسلامی و انقلابی و با پیمودن راهی که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ترسیم نموده اند، روز به روز به قدرت و صلابت و کارآمدی بسیج بیافزاید. بسیج همان ظرفیتی است که می تواند با سازماندهی و آموزش آحاد مردم، به نماد

کامل تری از «قدرت ملی»تبدیل گردد. قدرتی که علاوه بردفاع ازدستاوردهای انقلاب اسلامی وتمامیت ارضی ایران اسلامی، پایگاهی برای تربیت و آموزش جوانان مومن و انقلابی است. نیل به چنین اهداف والایی در پرتو آینده نگری امکان پذیر خواهد بود. زیرا روز آمد کردن کارکردها و اصلاح و پیرایش ساختارها نیازمند تدقیق و شناخت نیازها و جهت دهی به ظرفیت ها و مقدورات موجود می باشد. گذشته دیگر در دسترس نیست و زمان حال هم به سرعت می گذرد، آینده چیزی است که برای ما باقی مانده است تا در آن و با آن زندگی کنیم. بنابراین هم عقلایی و هم لازم و ضروری است که به آینده فکر کنیم، تمرکز داشته باشیم، و برای آن با وجود تنوع ،پیچیدگی و تغییر پذیری، برنامه ریزی و خود را برای رویارویی با شرایط دشوار آماده کنیم. غرق شدن در گذشته یا حال –یا هر دو- و غفلت از آینده با منطق دین و عقل

ناسازگار است. چنانچه حضرت علی(ع)می فرمایند:«پیروزی در دور اندیشی است».

نتیجه آنکه نگاه به آینده یک ضرورت تام و تمام برای مجموعه بسیج است. آینده را

نمی توان پیشگویی کرد بلکه باید آن را ساخت. در این راستا بسیج باید نقش واقعی خود را استمرار بخشد و به رسالت مهمی که بر عهده دارد عمل کند. مدیران بسیج باید بتوانند با نگرش به آینده و دست زدن به یک سلسله مطالعات در حوزه آینده پژوهی، مهارت خود را در فهم صحیح و مدیریت مطلوب زمان افزایش دهند و آینده بهتری را برای بسیج رقم زنند. بدین منظور لازم است به مراحل این آینده پژوهی اهتمام ورزند:

1- شناخت مشکلات،تهدیدها و فرصت ها

ارزیابی و آشنایی با چالش های فرارو، تهدیدات و فرصت ها ی موجود در بطن روندها و تحولات نخستین مرحله یک فعالیت علمی آینده پژوهانه است.

2-به چالش کشیدن مفروضات و الگوهای جاری

بسیاری از پیش فرضها را بایستی از نگاهی نقادانه مورد بازنگری قرار داد.از این منظر است که می توان به ضعف و کاستی های روش های جاری پی برد و برای رسیدن به اهداف متعالی بسیج، روشهای جدید و کارآمد تری را پیشنهاد داد. درک صحیح از وضعیت های آینده مستلزم به کار بستن چنین نگرشی است.

3- ایجاد چارچوب هایی برای تصمیم سازی

پس از رسیدن به برآوردی واقعی از تهدیدات و فرصت ها و بازنگری در الگوهای موجود به چارچوب های نوینی در فرآیند تصمیم سازی می توان دست یافت.

4-تعیین سیاست ها و کنش های بدیل

بدیهی است به دنبال رسیدن به چارچوب های جدید، تعیین و تنظیم خط مشی ها و اقدامات مقتضی که با قالب های طرح ریزی شده، همخوان و متناسب باشد، ضرورت دارد.

5-پیشنهاد انواع رویکردهای ممکن برای حل مساله

گام واپسین در آینده پژوهی ارایه رویکردهایی به منظور رفع مشکلات و مسائل است.  

 فرمان امام نسبت به تشكيل بسيج 4/9/58

بسم الله الرحمن الرحيم

شما غافليد كه الان با امريكا كه مجهز به همه جهاز هاي درجه اول دنياست يعني يك قوه اي است كه در دنيا مقابل ندارد روبرو هستيد، اما ما مجهزيم به يك قدرت بالاتر از او و آن توجه به خدا و به اسلام است ولي نبايد فراموش كنيم ما مواجهيم با يك چنين قدرت بزرگ كه علاوه بر قدرت تسليحاتي، قدرت هاي بزرگ شيطاني هم دارد كه الان در همه دنيا فعاليت و تبليغات مي كند و وادار مي كند ممالك ديگر را كه آنقدر كه بتوانند تجهيز كنند از اين جهت من آن چيزي را كه به صلاح ملت و به صلاح اسلام است و به صلاح شماست بايد عرض كنم و آن اينكه تشنج صحيح نيست قواي شما بايد الان همه مجتمع در يك راه باشد

گفتيد و مقابله با يك چنين قدرتي مي كرديد شما الان مي دانيد كه مقابله ما با يك قدرتي است كه قدرتش صدها برابر و بلكه زيادتر از آن قدرت قبلي است شما امروز يك چنين حالي داريد و مملكت تان يك چنين حالي دارد مملكت شما الان يك حالي دارد كه اگر دير بجنبيم، براي هميشه تا آخر از بين رفتيم همه بايد يكصدا باشند سروصداي امروز، فقط مقابله با امريكاست امروز هر سر و صدائي بلند بكنيد كه غير از اين مسير باشد، بدانيد كه بردش را آنها دارند شما اين را بدانيد كه من به شماها علاقه دارم، به پاسدارها علاقه دارم، پاسدارها بودند كه مملكت ما را در چنين زماني كه هيچ كس نمي توانست حفظ بكند، حفظ كردند الان هم حفظ مي كنند، اين يك علاقه الهي است كه ما به شما داريم و اين را بدانيد كه يك مطلبي كه برخلاف شما باشد، برخلاف صلاح اسلام است و ما نخواهيم زد، لكن اگر يك مطلبي را من الان گفتم به شما كه بايد را ه را چطوري رفت، بدانيد كه اين هم صلاح شماست و هم صلاح مملكت تان. بايد ما همه قواي مان را مجتمع كنيم براي نجات دادن يك كشور، بايد اگر مسائلي براي ما پيش بيايد هرچه هم سخت باشد تحمل كنيم باز من تكرار مي كنم كه بدانيد شما با يك قدرتي مواجه هستيد كه اگر غفلت بشود، مملكت تان از بين مي رود، غفلت نبايد بكنيد غفلت نكردن به اين است كه همه قوا را و هرچه فرياد داريد سر امريكا بكشيد، هرچه تظاهرات داريد بر ضد امريكا بكنيد قواي خودتان را مجهز بكنيد و تعليمات نظامي پيدا كنيد و به دوستانتان تعليم دهيد، به همه اشخاصي كه همين راه مي روند تعليمات نظامي بدهيد مملكت اسلامي بايد همه اش نظامي باشد و تعليمات نظامي داشته باشديكي از ابواب فقه باب رمي است، باب تير اندازي است، آن وقت تير اندازي بوده، حالا هم تير اندازي هست به يك طور ديگري در اسلام با اينكه رهان يعني يك چيزي را بگذارند براي چيزي كه نظير قمار بازي مي شود حرام است، براي تير اندازي حرام نيست، برا ي اسب دواني حرام نيست سبق و رمايه يكي از مسائل فقه است براي اينكه براي همه افراد مستحب است كه سواري را ياد بگيرند، حالا اتومبيل سواري و رانندگي را ياد بگيرند و براي همه است كه تير اندازي را ياد بگيرند، فنون جنگي را ياد بگيرند بايد ملت ما جوان هاي شان مجهز باشند به همين جهاز و علاوه برجهاز ديني و ايماني كه دارند مجهز به جهازهاي مادي و سلاحي هم باشند و ياد گرفته باشند اينطور نباشند كه كسي تفنگي كه دستشان آمد ندانند كه با آن چه كنند بايد يادبگيرند وياد بدهند جوان ها را يادشان بدهيد، همه جا بايد اينطور بشود كه يك مملكتي بعد از چندسالي كه بيست ميليون جوان دارد، بيست ميليون تنفگدار داشته باشد و بيست ميليون ارتش داشته باشد و يك چنين مملكتي آسيب پذير نيست و الان هم الحمد الله آسيب پذير نيست الان هم ما پشتيبانمان خداست و ما براي او نهضت كرديم، براي پياده كردن دين او نهضت كرديم، و خدا با ماست و من اميدوارم كه شكست براي شما نباشد خداوند همه تان را حفظ كند و اين معنائي را كه عرض كردم توجه به آن داشته باشيد به رفقائي كه داريد، به دستجاتي كه هستند و هرجا كه هستند توجه بدهيد كه امروز يك روزي است كه همه با هم يك مطلب بگوئيم، همان كه الان شعار مردم شده الان محرم است و همه دستجات بيرون مي آيند و دستجات بايد عزاداري بكنند عزاداري مهم است، در ضمن عزاداري همان شعارهائي هم كه مي دهند، بدهند ولي عزاداريشان هم بايد باشد خداوند همه شما را انشاءالله حفظ كند من دعا گوي همه شما هستم.

و السلام عليكم ورحمه الله و بركاته.