فرهنگی-مذهبی
 

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

درگذر از جرم من ای پسر فاطمه                 سخت ز کردار خویش منفعلم یا حسین

 

روح جوانمردیت ساخته دیوانه ام                            رشته ی مهرت کشید بر در این خانه ام

از خم عشقت بده دوباره پیمانه ام                به منبع فیض کن متصلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

روسیهم مجرمم چشمه ی رحمت تویی                   گمشده در ظلمتم نو.ر هدایت تویی

کوه گناهم ببخش بحر فتوت تویی                  به آب رحمت بشوی تیره گلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

گر چه من از ابتدا رهزن ایمان شدم               راه شما بستم و دشمن قرآن شدم

حال ز اعمال خویش سخت پشیمان شدم       گره گشایی نما ز مشکلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

اذن حضورم ببخش سرور و مولای من            فتاده از عشق تو به لرزه اعضای من

اگر نبخشی مرا وای من ای وای من             ز آتش شرم و حیا مشتعلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

کاش نمی زادم از مادر این روزگار                  تا ز جهالت کنم دشمنیت اختیار

معترفم بر گناه روسیهم شرمسار                  ز درگه خود مکن منفصلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

از آنکه در ابتدا با تو نمودم جفا                     حال نما سیدی اذن جهادم عطا

تا که در اول کنم جان به رکابت فدا                شهید راهت شوم که مایلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

به حر افسرده دل مرحمت آغاز کن                روزنه ای از امید به روی من باز کن

اذن جهادم بده مرا سرافراز کن                     راه شهادت گشا مقابلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

خوشا از آن لحظه ای که جان فدایت کنم                  به خون زنم دست و پا ز جان صدایت کنم

توشه ی راه سفر فیض لقایت کنم                سرشته مهر تو در آب و گلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

امام و مولای من راهبر دین من                    وقت شهادت رسی چون سر بالین من

دست نوازش بکش بر سر خونین من             به این زیارت نما تو نائلم یا حسین

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

چو اذن میدان گرفت حر شجاع رشید             ز لطف مولا حسین به آرزویش رسید

رشته ی باطل شکست در ره حق شد شهید   معلمی سوخت زین درد والم یا شهید

حر سرافکنده ام خسته دلم یا حسین         ز روی نورانیت بس خجلم یا حسین

شاعر: حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود روضه دیر راهب - ای راهب دلخسته من مهر ایمانم- ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

السلام عليک يا اباعبدالله و علي الارواح التي حلت بفنائک. عليک مني سلام الله ابدا ما بقيت و بقي الليل و النهار و لا جعل الله آخر العهد مني لزيارتکم.

السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين.

از مسوول چراغها تقاضا می کنیم چراغها رو خاموش کنن.

السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين.

برخیز ای چاوش شهر عشق برخیز                غسل زیارت کن ز نهر عشق برخیز

بربند محمل را و برپا کن علم را                      آواز ده آواز عشاق حرم را

هر سر که پیمان ولا دارد بیاید

دلها رو روانه ی کربلا کنیم

هر سر که پیمان ولا دارد بیاید                       هرکس هوای کربلا دارد بیاید

ما راهیان کعبه ی عشق و وفاییم                  ما عاشقان تربت خون خداییم

از جان و دل فرمانبر پیر خمینیم                             پیر و جوان دلداده ی قبر حسینیم

ما در پی رزمندگان با سر شتابیم                  ما امر میر کاروان را رخ نتابیم

حسین زهرا عنایت فرما به این عاشقان حرمت.

اسیرانی که جدیداً آزاد شده بودن تعریف می کردن شب عاشورا ما در زندان های بعثی ها بودیم. ممنوع کرده بودن عزاداری کنیم دور هم جمع بشیم.گریه کنیم.

حسین پس از هزار و چند سال که از شهادت تو می گذرد هنوز آن روایتی که از امام سجاد نقل شده ما در راه کوفه تا شام اجازه ی گریه کردن هم نداشتیم. می آمدن نگاه به چهره های ما می کردن اگر قطرات اشکی در چشمهای ما حلقه زده بود ما رو با تازیانه می زدن.این اسیر آزاد شده می گفت ممنوع کرده بودن برای حسین زهرا اشک بریزیم دور هم جمع بشیم .حتی می آمدن در بندها نگاه به چهره های ما می کردن اگر اشکی در چهره های ما بود ما رو با سیلی می زدن.

ای به قربان وفای شما عاشقان حسین هر کجا هستین برای حسین اشک می ریزین عاطفه ی خود رو به فرزند زهرا نشون می دین.

امام سجاد هم می فرماد ما رو اجازه ی گریه کردن نمی دادن.کی شود خدا راه کربلا باز شود. این عزیزان به در حرم برسن در حرم حسینو باز کنن.این گرد و غبار  غریبی که بر مشبک های سیدالشهدا نشسته با اشک چشمها پاک کنن.اونجا عزاداری کنن اونجا اشک بریزن حسین حسین بگن.

آمده است وقت وداع حسین آمد با یاران خداحافظی کرد.با اهل خیمه ها خداحافظی کرد.سفارش به صبر داد.درس استقامت داد. من می روم میدان پس از من شما صبر کنید .شیون نکنید.به سر و صورت نزنید .دشمن رو خوشحال نکنید چه گذشت بین او و اهل خیام.

سوار بر اسب شد به سوی میدان آرام آرام حرکت می کرد ولی از گوشه های چشم نگاهی به خیمه ها می کرد.حسین حسین حسین.مسافتی رو می رفت باز برمی گشت نگاهی با حسرت به خیمه ها می کرد که ناگهان صدای جانسوزی شنید مهلاً مهلا مهلاً  مهلا.  حسینم صبر کن صبر کننگاهی کرد دید صدای جانسوز از خواهرش زینب است  برادرم لحظه ای آرام گیر صبر کن.مادرم وصیتی کرده باید این وصیت رو بجا بیارم.مادرم وصیت کرده من روز عاشورا در کربلا نیستم گلوی حسینم رو ببوسم.زینب دخترم تو  آنجایی به جای من گلوی برادرت حسین رو ببوس. گلویی رو ببوس که پیغمبر بوسید مولا امیر مومنان بوسید.حسین زهرا .حسین از اسب پیاده شد.خواهر وصیت مادر رو بجا آورد.بعد به سوی میدان حرکت کرد  هر عملیاتی که انجام می داد برگشت یک مکانی رو نزدیک خیمه  ها قرار داده بودبعد از هر عملیات می آمد نزدیک آن مکان صدا می زد لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم یعنی زینب خواهرم سکینه دخترم اهل خیمه ها رباب همسرم بدانید حسین شما هنوز زنده است.باز برمی گشت با دشمن درگیر می شد دشمن رو از بین می برد برمی گشت به همان مکان باز صدای نازنینش بلند می شد. لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم برمی گشت به میدان خطبه می خواند صحبت می کرد  اتمام حجت می کرد دوباره عملیات انجام می داد.

ولی لحظاتی رسید که دیگر خطبه نخواند.دیگر رجز نخواند خستگی تشنگی بر اباعبدالله.لحظاتی رو سخت وارد کرده بود. اهل خیمه ها منتظرند زینب منتظر است دل نگران است صدای نازنین حسین بلند نشده صدای لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم حسین بلند نشده. همه دل نگرانند دیدند ناگهان صدای اسب بلند شد.ذوالجناح آمده دیگه هیچ کس نفهمید چکار می کند. همه از خیمه ها بیرون آمدند. دیدند اسب در روایت آمده نگاهی به اسب کردن دیدن ذوالجناح سر به زیر دارد.از گوشه های چشم های این اسب اشک سرازیر است.یال اسب خونی زین واژگون گشته یعنی حسین کشته شد.همه بگید حسین.حسین

الا ای تشنگان چشم انتظاران            حسین شد کشته با مجموع یاران

سر فرزند زهرا را بریدند                    نمودند بر سنانش نیزه داران

نوای فاطمه می آمد آنجا                  ز چشمش اشک جاری همچو باران

همه از خیمه ها بیرون بیایید              که تا آتش نسوزد گل عذاران

سر فرزند زهرا رو بر نیزه کردن.به سوی کوفه روان شدن.از کوفه به سوی شام.رسیدن به  دیر راهبی.

نوحه ای که می خونم برادرا جواب بدن .توجه به اشعار داشته باشن.مصیبت حسین است در راه شام وقتی که سر بریده رو بر نیزه زدن می رسن به دیر راهب نصرانی. راهب میاد جلو می گه این سر رو می خواهم امشب پیش خودم نگه دارم. نورانی بودن این سر مقدس جلب نظر راهب می کند راهب انعامی به این نیزه داران می دهد. سر رو به داخل دیر می برد.عزیزان جواب سر نوحه رو بدید التماس دعا خصوصاً برای رزمندگان برای امام عزیز.

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

برگو به من توکیستی ای رأس نورانی            چون آشار است از جمالت سر سبحانی

با لعل عطشان گوئیا گشتی تو قربانی            این چهره نورانیت کرده حیرانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

برگیرمت بر سینه ام چونان گلت بویم             عطر و گلاب آرم گلویت را ز خون شویم

از سرگذشتت پرسم و حال تو را جویم            لطفی نما ای سر به این قلب سوزانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای نازنین سر با من محزون تکلم کن              آیا مسیحائی تو بر رویم تبسم کن

ای بحر رحمت لحظه ای بر من ترحم کن                   افسرده ام بنگر به این چشم گریانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

عطر و عبیر آورد و شست آن چهره ی خونین    بوئید و بوسیدش مگر یابد دلش تسکین

با لاله و آئینه اطرافش نمود آذین                            گفتا بفرما کیستی ای تازه مهمانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

ناگاه با اذن خدا آن سر نمود اعجاز                لعل لب خشکیده را بنموده از هم باز

فرموده ای راهب ترا روشن شود این راز                   من کاروانسالار خیل شهیدانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

گفتا به پاسخ راهب آن دانای روحانی             دانم من ای سرور تو سالار شهیدانی

تو کیستی تا جان نمایم بر تو ارزانی               فرموده من مظلومم و از غریبانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

راهب به سر زد گفت می دانم توئی مظلوم    نا حق شده رأست جدا از پیکر ای معصوم

نام و نسب فرمای تا بر من شود معلوم          بینم چه داری نام ایا فیض رحمانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

فرموده کای راهب حسین سرباز دینم من        فرزند زهرا مرشد روح الامینم من

هم مصطفی هم مرتضی را جانشینم من       ریحانه ی پیغمبر و گنج عرفانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

راهب بدان اندر منای حق قتیلم من               ذکر مناجات شبانگاه خلیلم من

چون عیسی مریم به گمراهان دلیلم من                   اعجاز موسای کلیمم پور عمرانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

گلگون قبای عرصه ی کرببلایم من                 خون خدا و زاده ی خون خدایم من

پرچم فراز خط سرخ انبیایم من                     قربانی لب تشنه ی کوی جانانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

راهب بگفتا شکر لله کردی آگاهم                  گشتی تو ای نور الهی هادی راهم

در هر دو عالم یا حسین افزوده شد جاهم       ای آیه ی رحمت نمودی تو مسلمانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای قافله سالار راه سعادت برادر                             ای پیشوای عاشقان شهادت برادر

سرباز قرآن رهنمای حقیقت برادر                  قربانی الله اکبر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

خونت معطر کرده دشت بلا را حسین جان       گلشن نمودی وادی کرببلا را حسین جان

برخیز و کن جمع آوری کشته ها را حسین جان همراه عباس دلاور برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

صد پاره گشته پیکر نازنینت برادر                             گیرم در آغوشم ز روی زمینت برادر

شویم ز آب خون از جبینت برادر برادر              داری خبر از حال خواهر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

چون شد که دیگر یار و یار و یاور نداری            فرمانده و سردار لشگر نداری

میر سپه عباس و اکبر نداری                       داغت زده بر قلبم آذر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

پرچم فرار دشت کرببلایی                           خون خدا فرزند خون خدایی

غلطان به خون ای مونس جان چرایی            بر سینه ات بنشسته خنجر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

افتاده در خون از جفا پیکر تو                        ببریده اند انگشت و انگشتر تو

شد خاک گرم کربلا بستر تو                        ای راکب دوش پیمبر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

حسین حسین حسین حسین

شاعر: حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و نهم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده


دانلود نوحه ی ای منافق ای فدایی غرب کشور را تماشا کن

ای منافق ای فدایی غرب کشور را تماشا کن             آزاد می کنی تبلیغ برو در جبهه و گلهای پرپر را تماشا کن

اگر باور نداری فتح و پیروزی بود از ما                         برو در شهر شهر سوسنگرد و سنگر را تماشاکن

اگر از جنگ می ترسی تو با دشمن مجنگ اما                       شکست غرب صدام ستمگر را تماشا کن

اگر مردی به نامردی مزن آتش به خرمن ها                            تهی از آب نان خوان دروگر را تماشاکن

به جای گریه کردن از  برای مرگ فرزند خویش             به درگاه خدا گنجینه ی مادر را تماشاکن

صلوات                          

درون سینه های گرم صدها مادر و خواهر                              دلان داغدار و دردپرور را تماشا کن

به میدان شجاعت گوی سبقت می برند از هم                      جوانمردی ببین سرباز و افسر را تماشا کن

ز بس ارتش وفادارد به رهبر زین وفاداری                               برو سنگر به سنگر عکس رهبر را تماشا کن

صلوات

برو در شهر اهواز و ببین پرواز انسانها                                   مقام و اوج یاران پیمبر را تماشا کن

برو در شهر خونین شهر همچون روز عاشورا                          نبرد عابس و حر دلاور را تماشا کن

برو در کربلای باصفای شهر آبادان                                         به جای شب نشینی روز محشر را تماشا کن

صلوات

برو در رزمگاه طور شیرین جبهه ی شیرین                             به خون آغشته ده ها پاک پیکر را تماشا کن

برو  در  قصر شیرین و شکوه بیستون بنگر                             به کوی عشق صد فرهاد دیگر را تماشا کن

کنار نعش صد چاک برادر بهر خونخواهی                               به میدان شجاعت جنگ خواهر را تماشا کن

صلوات

به زیر چرخ های تانک و خمسه خمسه ی دشمن                  به نارنجک محمد طفل اصغر را تماشا کن

صلوات اینقدر بیحاله.بلند

ستون پنجم دشمن تویی گر نیستی یکدم                            برو در غرب کشور توطئه گر را تماشا کن

من ژولیده دل از پرده ی دل فاش می گویم                            کجایی ای منافق ای فدایی غرب کشور را تماشا کن

صلوات

شاعر: ژولیده نیشابوری


نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی برپا مردان خدا همت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

خیزید از بهر نجات کربلا                               سازید قصد فتنه جویان برملا

تازید تا سرحد معراج بلا                              اسلام را با جان و دل نصرت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

صحراست پر از نعره ی شیران نگر                 سنگرها نورانی از قرآن نگر

میدان را جولانگه گردان نگر                          دین را یاری با همه قدرت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

رهبر شاد از رزم و پیکار شما                        باشد ذات حق خریدار شما

نیروی غیبی نگهدار شما                             کوشش در پیروزی امت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

باید در راه خدا از جان گذشت                       با شوق از سر در ره جانان گذشت

در این ره از مال و فرزندان گذشت                  زیباست گر خود درک این رحمت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

برپاست شور و ولوله در جبهه ها                  دارد اردوی الهی خود صفا

جانبخش بوی زائران کربلا                            وقت است شکر این همه نعمت کنید

برپا مردان خدا همت کنید

جنگ است بر تن جامه ی عزت کنید

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

با خون نگهداری من از مرز و دیارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

لبیک گفتم بر حسین باز استوارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

گر نخل دین شد تشنه با خون آبیارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

من پیروی از دولت با اقتدارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

سیر و سفر با لشکر پر افتخارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

دشمن اگر جنبد ز جا در شب شکارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

دشمن اگر جنبد ز جا در شب شکارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

اسلام اگر بیند خطر جان را نثارش می کنم

شاعر: حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

چون شعله ی قهر خدا بر لشکر کافر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

باید کنون آماده شد بهر نجات کربلا                    سازی نبردی بی امان آغاز با خصم خدا

باید به سوی قدس رفت از سرزمین نینوا                 هرگز یل لبیک گو آرام ننشیند ز پا

باید چو پروانه سوی نور حقیقت پر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

مردان حق را واهمه نبود ز کید دشمنان                  نیروی ایمان می برد هر مانعی را از میان

دارد توکل بر خدا این لشکر صاحب زمان              باشد یدالله فوق ایدیهم و را ورد زبان

دست توسل بایدش بر دامن حیدر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

سد فساد فتنه باید از میان برداشتن                          در سطح گیتی پرچم اسلام را افراشتن

در کشتزار قلبها بذر محبت کاشتن                         مستضعفان را بیش از این در قید غم نگذاشتن

باید به جیش اهرمن شام و سحر آذر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

باید کمر را بست بهر یاری دین مبین                     با نیروی ایمان به حق هم با سلاح آتشین

برخیز ای رزمنده وی گرد حماسه آفرین                کاین جنگ دارد در گرو مجد و شکوه مسلمین

جرثومه ی افساد را باید به دل خنجر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

ای لشکر روح خدا فتح خدا نزدیک شد                 ای درد هجران دیده ها دارالشفا نزدیک شد

ای وواله ی عشق حسین کرببلا نزدیک شد                        برپا که کوی جانفزای آشنا نزدیک شد

خاک حریم اطهرش باید به چشم تر زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

کم کم رواق کربلا از دور پیدا می شود                 اسباب دیدار سین دارد مهیا می شود

مفتوح راه کربلا با لطف یکتا می شود                   آثار امداد خداوندی هویدا می شود

چون میزبان باشد حسین گوید جواب در زدن

باید به زودی دست بر یک حمله ی دیگر زدن

شاعر: حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ شنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی از حدیث شاه حربن یزید                   از ندامت دست بر دندان گزید

از حدیث شاه حربن یزید                          از ندامت دست بر دندان گزید

باره راند و قصد پور سعد کرد                     گفت خواهی راند با این شه نبرد

گفت آری جنگ های پر گزند                      تا پرد سرها ز تن کف ها ز غم

گفت امیرت آن نمی دارد قبول                             من نتابم هم ز حکم او عدول

چون شنید این گفتگو آن خوش خصال         گفت با خود با دو صد حزن و ملال

کی دریغا رفت فرجامم به باد                     کین همه انجام از آن آغاز زاد

ای دریغ از بخت بد فرجام من                     کاش می بودی ستورون مام من

این بگفت و خواست قصد شاه کرد             روی توبه سوی وجه الله کرد

نفس بگرفتش عنان که پای دار                  بار واپس ران بترس از ننگ و عار

عقل گفتش رو که عار از نار به                   جور یار از صحبت اغیار به

نفس گفتش مگذر از دنیا و مال                  عقل گفتش هان بیندیش از معال

نفس گفتا نقد بر نسیه مده                      عقل گفت این نسیه از صد نقد به

نفس گفت از عمر برخوردار باش                 عقل گفت تا عمر شد بیدار باش

زین کشاکش های نفس و عقل پیر            نفس شد مغلوب عقل پیر  چیر

عشق آمد بر سرش با صد شتاب               باره پیش آورد بگرفتش رکاب

کرد بر یک ران اقبالش سوار                      گفت هین یکسان بران تا کوی یار

وقت بس دیر است و ره دور ای فتا             ترسمت از کاروان واپس فتا

جان به کف برگیر و با صد عجز و ذل            سر بنه بر پای آن سلطان کل

چون به هوش آمد ز خواب آن میر راد           رعشه بر  تن لرزه بر جانش فتاد

لرز لرزان سوی ره بنهاد روی                     دم به دم با نفس خود در گفتگوی

آن یکی دیدش به این حال شگفت              از شگفت انگشت بر دندان گرفت

با تحیر گفت کی شیر دلیر                       در دلیری می نبودت کس نظیر

هین چه بودت کین چنین لرزی به خویش     گفت کاری بس عجب دارم به پیش

خود میان نار و جنت بینمی                       می ندانم زانمی یا زینمی

نور ونارم در میان دارد به جد                       چون نلرزم در میان این دو ضد

تا کدامین زان دو تا پایم برد                        آتشم سوزد و یا آبم برد

این بگفت و کرد یک سو کار را                             گفت نفروشم به دنیا یار را

آن که یوسف را به درهم می فروخت           خرمن خویش از سیه بختی بسوخت

عاشقانه راند باره سوی شاه                    با تضرع گفت ای باب اله

با دو صد عذرت به درگاه آمدم                    کن قبولم گر چه  بی گاه آمدم

تائبم بگشا به رویم باب را                         دوست می دارد خدا تواب را

با امید عفو تقصیر آمدم                            زود بخشا گر چه بس دیر آمدم

وحشی ام آورده ام رو بر رسول                 ای محمد توبه ی من کن قبول

گرچه حرم ای خداوند جلیل                       لیک در پیش توأم عبدی ذلیل

طوق منت باز نه بر گردنم                         میوه بر هر جا که خواهی بردنم

آمدم سوی سلیمان دیو وار                       تا از او گیرم نگین زینهار

ای سلیمان هین ببخشا خاتمم                 بر بساط  بندگی کن مجرمم

تا بدین روی سیه کشته شوم                   رنگ دیوی هشته از رشته شوم

گر بلیسم توبه کردم نزد شر                     پیشت آوردم سجود ای بول بشر

آن چه کردم با تو من ناکرده گیر                 وان سجود اولین آورده گیر

شاه چون دید آن تضرع کردنش                  کرد طوق بندگی بر گردنش

گفت بازا که در توبه است باز                      هین بگیر از عفو ما خط جواز

اندرآ که کس ز احرار و عبید                      روی نومیدی در این درگه ندید

گر دو صد جرم عظیم آورده ای                   غم مخور رو بر کریم آورده ای

اندرآ گر دیر گهر زود آمدی                          خوش به منزلگاه مقصود آمدی

این عصای شیر بازافکن ز کف                    موسیانه پیش تاز و لا تخف

گفت کی شاه غلام درگهت                      چون در اول من شدم خوار رهت

هم مرا نک پیش تاز جنگ کن                     در قطار عشق پیش آهنگ کن

رخصتم ده تا کنم خود را فدا                      بر غلامان درت ای مقتدا

شاه دادش رخصت جنگ و جهاد                رستمانه رو به لشکرگه نهاد

از حدیث شاه حربن یزید                          از ندامت دست بر دندان گزید

شاعر: حجت الاسلام نیر تبریزی


نوشته شده در تاريخ شنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی کربلا چون صحنه ی پیکار حق و باطل است

کربلا چون صحنه ی پیکار حق و باطل است                 حق پرستان را همه مهر حسین اندر دل است

کربلا باشد نمایشگاه جریانی سترگ                        کشته می گردد دراین وادی ابرمردی بزرگ          

بر غزالان حقیقت می زند یک گله گرگ                     از شگفت این نمایش عقل را پا در گل است

سرگذشت کربلا آینده ساز زندگیست                        ره گشای شیعه در شیب و فراز زندگیست

نهضت سرخ حسین ما را نیاز زندگیست                    راه او آزاد مردان جهان را سنبل است

گر چه شرح کربلا یک سر غم است و رنج و درد             می کند تک مرد حق با کثرت باطل نبرد

تا کند بیدار از کار خمود و هرزه گرد                            زنگ هشداری برای خفتگان غافل است

باید اندیشید اقدام حسین از بهر چیست                   گوید ای آزاده انسان بایدت آزاده زیست

زیر بار ظلم ماندن منطق اسلام نیست                      مرگ در راه خدا ما را حیات کامل است

نیست کافی گریه بر جریان خونبار حسین                  یافت می باید مسیر و مشی و افکار حسین

بیشتر اندیشه باید کرد در کار حسین                        گریه همراه تفکر در عزایش قابل است

در عمل باید حسینی بود و جویای حسین                   مجری فرمان و دستورات والای حسین

کرد با کالای جان خویش سودای حسین                     گر چنین باشیم مار ا شیعه بودن شامل است

دست را بر سینه باید از ره اخلاص زد                           نوحه در سوگش رقم با منطق و احساس زد

بانگ وا مظلومیش را با طریقی خاص زد                       التماس و زاری و خواری سرودن باطل است

در عزاداری عیان باید شود راه حسین                         گفت از اندیشه ی بیدار و آگاه حسین

پای اخلاص آورد ما را به  درگاه حسین                          با چنین شرطی مراد از گریه ی ما حاصل است

کربلا چون صحنه ی پیکار حق و باطل است                   حق پرستان را همه مهر حسین اندر دل است

شاعر:عتیق بهبهانی



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

برسونیمت خانومی...کجا میری خانوم خوشگله؟...

این ها جملاتی بود که دخترک بسیاری اوقات در مسیر خوابگاه تا دانشگاه می شنید...حرصش درمی آمد...چند باری جوابشان را با لحنی تند و خشن داد اما دید فایده ای ندارد...دیگر سکوت می کرد و فقط با چهره ای درهم عبور می کرد....این جملات به حدی اذیتش می کرد که چند باری خواست کلا قید دانشگاه را بزند...تصمیم گرفت به امام زاده ی شهر برود، قدری درد دل کند بلکه آرام شود....به امام زاده که رسید دم در سلام داد، یکی از چادر های حرم را پوشید و وارد شد....قدری با امام زاده حرف زد، توسل کرد قدری هم گریه کرد و از ایشان خواست که این مشکلش برطرف شود...در همین بین گریه ها بود که خوابش برد...وقتی که بیدار شد نزدیک اذان بود، سریع از امام زاده بیرون آمد و با عجله به سمت خوابگاه حرکت کرد تا قبل از بسته شدن در های ورودی به آنجا برسد....به نظرش عجیب می آمد...در تمام طول این مسیر برگشت نه هیچ کس متلکی گفت و نه حتی یک نفر نگاه عجیب و غریبی (که بدنش را می لرزاند) به او کرد....نزدیک خوابگاه که رسید یک مرتبه به خود آمد.... دخترک فراموش کرده بود چادر امام زاده را سر جایش بگذارد.... شادی روح شهدایی که در وصیت نامه هایشان نوشتند "خواهرم، سرخی خونم را به سیاهی چادرت به امانت سپردم " صلوات


نوشته شده در تاريخ دوشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده

دانلود نوحه ی ای دشت لاله خیز مازندران سلام                 از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

همسنگر شهید ای آملی سلام                    از کربلای خون آورده ام پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

در کربلای تو با چشم اشکبار                   از جبهه می رسم محزون و دل فکار

رفتند دوستان من مانده شرمسار                 زان دشت لاله خیز دارم کنون پیام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

آنجا که نام آن گردیده شهر خون                        اجساد بی کفن بر خاک سرنگون

غلطان به خون خویش با روی لاله گون     در راه حق زجان کردند اهتمام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

از شاخه نخل ها خون می چکد هنوز         دود گلوله ها تاریک کرده روز

سرهای بی تن و تن های نیمه سوز                        در زیر چرخ تانک طفلی ندیده کام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

کارون ز موج خون رنگ دگر شده                       شهر مقاومت زیر و زبر شده

جمعی در آبادان بی دست و سر شده         دریا ز خون شان طوفان انتقام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

دشت هویزه شد گلزار لاله ها                   بر چهره های پاک خون همچو ژاله ها

از زخمیان بلند تکبیر  و ناله ها                  این سرزمین کجاست محراب خاص و عام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

در آن مکان شدند یاران دین شهید                        در بحر خون شدند چون قطره ناپدید

اجساد پاک شان دیگر کسی ندید             اندر جوار حق خوش یافتند مقام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

سوسنگردی که از خون ارغوان شده          تاراج کینه ی صدامیان شده

از لشکر خداخود میزبان شده                    با خون نوشته بر دیوارش این سلام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

این جاست شهر خون اینجاست کربلا       زینجا طریق قدس می گردد ابتدا

صحرای آن منا یا دشت نینوا                     زان بوی خون رسد چون عطر بر مشام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

هر گوشه بنگری صحرای کربلاست         هر جا که بگذری سرها زتن جداست

اهواز غرق خون شوش وا مصیبتاست         دزفول گشته چون ویرانه های شام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

گر چهره ی جنوب از خون شد ارغوان      ای آمل عزیز گشتی تو آن چنان

از کربلا به حق داری تو هم نشان              خوب از منافقان بگرفتی انتقام

ای دشت لاله خیز مازندران سلام              از کربلای خون آورده ام پیام

شاعر:حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ شنبه پنجم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
اهل بیت مصطفی      جمغ و بی ته خیمه ها علم عباس افتاده زمی

محشری وبی اپا         ت زمین کربلا             که علمدار مو بیده غرق خی

گلی گلستون حسین دگه بی بهارن              عمو امیدو نه امی همه بی قرارن

ت خیمه ها ها شو شستن چشم انتظارن      هر دمو میتی صدا یا اخا ادرک اخا

ی صدوی عمون آخی چه وبی

اصغر بی شیر حسین بی هوش وبیده            اسوز و تاب تشنهی لوشش خهیده

ا غصهی علیش رباب یقشی دریده                گل باغ مرتضی میزه ت خی دس و پا

مشکش اونی خی هم خ نمی

آخی که بی عمو وبی آخری سیکنه              زینب میگو چطو بشم بی برار مدینه

هی خی مریزه ت سری هی میزه ت سینه     دیر میخه ت خیمه ها نمیدو بشو کجا

بی برار و بی نیسی محرمی                       علم عباس افتاده زمی

بگی ا دوت فاطمه ای هنه ت صحرا               مشک پتی سقی حسین  ورگه  ات  خکها

سیل که بنی دساش کجا افتاده ت خینا

مثل زینب ای حنا دگ هسی ا کجا صبر شی نیسی هیچ مرد و زنی

گرفتش دی ت بغل دستشی بریده                مثل دو گل که باغبوش ا گلمو چیده

آخ بی برار مثل حسین هیش کسی ندیده       جونتار خیمه ها غرق خی ت دس و پا

ت سرش خرده گرز آهنی

حسین ا می و رگ سر نعش پاره پاره             گفتش کجا هسی دگه مثل ای براره

نعش برار شی که دی ی بلینه واره               گفتی پبه کاکا ختا بیو و ا میا

بچکونم شو دگه انمی

تا چشمش وازک تری نور چشم زهرا             هیش گر و هی و هی زدی دسی و پا ت خینا

گفتی تا زندیم مبه م ت  خیمه کاکه              ات میدون بلا وال نعشم سر جا

تا که هی ت سر بزه معلمی                       علم عباس افتاده زمی

شاعر: حاج حبیب الله معلمی


نوشته شده در تاريخ سه شنبه یکم بهمن ۱۳۹۲ توسط ابوعمار حسین زاده
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک